Primus.Liber.

caritatiuus ſū. nolo vt homo ſeruiat michi ex timore vel coactus quaſi animalirrationale. ſed ex diuina caritate Quianullus videre poteſt faciem meam quiinuitus ſeruit michi. vl̓ ex timore peneQ Illi vero qͥbus amariſſimus ſū. intelliget in ꝯſciētia ſua legē meā fuiſſe leuiſſimā. et iugū meū ſuauiſſimū. Et dolebūt incōſolabilit̓ ꝙ ſpreuerūt legē meā.et ꝙ dilexerūt magis mundū. cuiꝰ iugūgͣuius ē. ⁊ difficilius ml̓to ꝙͣ meū. Tūcrn̄dit mat̉. Bn̄dictꝰ ſis tu fili mi. deusmeus et dn̄s meus Rogo te vt quia tumichi fuiſti dulciſſimꝰ. alij participes fiant dulcedinis mee. Cui rn̄dit filiusBn̄dicta ſis tu cariſſima mat̓. v̓ba tuadulcia ſūt et caritate plēa. Ideo qͥcūqꝫde dulcedine tua in os ſuū receꝑit et ꝑfecte tenuerit ꝓficiet ei Qui āt receꝑitet reiecerit. tanto amarius ſuppliciū habebit. Tūc rn̄dit virgo. Bn̄dictus ſistu fili mi pro om̄i dilectione tua,Uerba xp̄i pn̄te ſpōſaſcꝫ qualit̓ xp̄s ꝑ ruſticū. boni ſacerdotesꝑ bonū paſtore. mali ſacerdotes ꝑ malūpaſtorē. et boni xp̄iani ꝑ vxorē deſignātur et figurant̉. In qͣ figura multa vtilia continent̉.Capitulū. lix.Go ſū qͥ nunꝙͣ dixi falſumA Ego reputor in mūdoqͣſi ruſticus cuiꝰ nomē videt̉contēptibile. Uerba mea reputant̉ fatua. et domus mea reputat̉ tuguriū vile. Iſte ruſticus hūit vxorē. q̄ nichil voluit niſi iuxta voluntatē eiꝰ que poſſidebat oīa cū viro. et habuit eū ꝓ dn̄o ſuoobediēs ei in oībus qͣſi dn̄o ſuo. Iſte ruſticus habuit eciā multas oues. ad qͣrūcuſtodiā cōduxit ſibi paſtorē pro quīqꝫaureis. et vt mīſtraret ei neceſſaria vite ſue. Iſte paſtor qꝛ bonus erat. aurovtebat̉ ad vtilitatē ſuā. victualibꝰ ad neceſſitatē vite. Poſt iſtū paſtorē trāſeunte tꝑe aliquo. venit aliꝰ det̓ior. qui cumauro emit ſibi vxorē. ad quā detulit ci-

baria ſua. ꝯtinue requieſcēs cū illa. nōcurās de ouibꝰ. q̄ miſerabiliter a beſtijscrudelibꝰ diſꝑgebant̉: Tūc ruſticus videus diſꝑſionē ouiū ſuarū clamabat dicens. paſtor meus ē michi infidel̓ Quesmee diſꝑſe ſunt et a beſtijs ferociſſimisalique deuorate penitus cū corꝑe ⁊ vellere. Aliq̄ mortue ſunt. ſꝫ corpora incomeſta. B Tūc dixit ruſtico viro ſuovxor Dn̄e mi corꝑa que deuorata ſunt.certū ē ꝙ nō rehabebiꝰ ergo corꝑa illaque remanēt intacta ꝙͣuis ſine ſpū ſuntdeferamus domū. et vtam eis. Si enimex toto caruerimus ītolerabile erit nobis Rn̄dit ei maritus. Quid ergo faciemus qꝛ aīalia venenata erāt dentibus.caro ouiū ſimilit̓ infecta ē veneno mortifero. pell̓ corrupta. lana cōglobata īvnū Rndit vxor. ſi oīa maculata ſunt. ⁊omīa auferunt̉. vn̄ tūc viuemꝰ? Rn̄ditmaritus. Ego video in tribus locis viuētes oues. Quedā ſunt ſil̓es mortuisouibus q̄ p̄ timore nō audēt reſpirare.¶ Scd̓e iacēt in luto ꝓ fundo. nec ſufficiunt eleuare ſe Tercie ſtāt in latebrisnec audēt procedere. Ergo vxor meaveni et erigamus oues que conant̉ ſurgere et ſine auxilio nō ſufficiunt. et vtamur eis C Ecce ego dn̄s ſum illeruſticus. qꝛ ab homībus reputor qͣſi aſinus nutritus in cubili ſuo. iuxta modūet mores ſuos. Nomē meū ē ſctē eccl̓iediſpoſitio. Hec reputat̉ cōtēptibilis. qͥaſacramēta eccl̓ie. ſcꝫ baptiſmus. criſma.vnccio. penitētia ⁊ ꝯiugiū recipiunt̉ qͣſipro deriſione. ⁊ dant̉ alijs ꝓ cupiditateUerba mea iudicant̉ fatua. qꝛ verba q̄ꝓp̓o ore loquebar cū ſil̓itudinibus. vertuntur de ſpūali intelligētia ad corꝑisalleuiatōem. Domus mea videt̉ contēptibilis. quia terrena diligunt̉ pro celeſtibus. ¶ Per paſtorē iſtū primū quemhabui. intelligo amicos meos ſacerdotes quos olim in ſancta eccleſia habuiqꝛ ꝑ vnius vocabulū intelligo plures.Hijs cōmiſi oues meas. ideſt corpꝰ meij