Druckschrift 
Revelationes
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primus.Liber.

quia xp̄iani ꝑſequunt̉ me malis oꝑibꝫſuis. et eiciūt me de latibulo cordis ſui.Ideo ingredi volo ad paganos. ī quoꝝore nūc ſum amarus et inſipidꝰ. et ero īore eoꝝ dulcis ſuꝑ mel Attū adhuc itamiſericors ſum. qͥcunqꝫ petierint vēiam et dixerint. Dn̄e ego cognoſco megrauit̓ peccaſſe. et libent̓ volo me emēdare grām tuā. miſerere mei ꝓpt̓ amaram paſſionē tuā. ego gaudent̓ ſuſcipio Qui āt ꝑſtiterint in malo ſuo. veniāeis quaſi gygas hꝫ tria. ſcꝫ terribilitatem fortitudinē. et aſꝑitatē. Sic veniāxp̄ianis terribil̓. vt minimū digitumaudeāt mouere cōtra me. Ueniā et ſicfortis. quaſi culex erūt ante me. Tercio veniam eis ſic aſꝑ. ve ſentient inpreſenti et ve ſine fineUerba mrīs ad ſpoſāet matris et ulcit̉ ad inuicē. et qualiter iniqͥs xp̄s ē amarus amarior amariſſimꝰ. bonis dulcis dulcior dulciſſiCapl̓m. lviij.musAter loquebat̉ ad ſponſamA Cōſidera ſponſa nouapaſſionē filij mei. cuiꝰ paſſiooīm ſanctoꝝ paſſionē in amaritudīe ſuperauit. Sicut enī mat̉̓. ſi filiū ſuū viuūincidi videret amariſſime turbaret̉. ſicego in paſſione filij mei. viſa amaritudine eiꝰ turbabar. Dein̄ loquebat̉ ad filium. Bn̄dictus ſis tu fili mi. qꝛ ſctūs esſicut cantat̉. Sanctus ſcūs ſcūs dn̄s deus ſabaoth. Bn̄dictus ſis tu qꝛ dulcises dultior et dulciſſimꝰ. Tu ſctūs erasan̄ incarnatōeꝫ. ſcūs in vtero. ſcūs poſtincarnatōem. Tu eciā dulcis fuiſti ātemūdi creatōem. dultior angel̓. dulciſſimus michi in incarnatōe. Rndit filiꝰBn̄dicta ſis tu mat̓ oībus angel̓ Sicut enī ter vt nūc dixiſti fui dulciſſimꝰſic mal̓ ſum amarꝰ amarior amariſſimꝰAmarꝰ ſū illis dicūt me creaſſe ml̓taſine cauſa. blaſphemant me hoīem creaſſe ad mortē. non ad vitā: O miſera et

inſenſata cogitatio. Nunqͥd ego iuſtiſſimus et virtuoſiſſimꝰ āgelos creaui ſineratōe? Nunqͥd ego tāta bonitate ditaſſeꝫ hoīem. ſi creaſſem ad dānatōeꝫ:Ne quaꝙͣ. B Ego qͥppe omīa benefeci. et ex caritate om̄e bonū dedi horIp̄e aūt oīa bona vertit ſibi in malum ego aliqͥd̓ malū fecerim. ſꝫ qꝛ ip̄e aliter ꝙͣ tenet̉ ſcd̓m diuinā conſtitutōem mouet voluntatē ſuam. hoc eſtmalū. Hijs aūt ſum amarior. dicūt liberū arbitriū dediſſe ad peccandūet ad faciendū bonū. Qui dicūt meiniuſtū eſſe eo alios damno. alios iuſtifico. Qui īputāt michi mali ſunt qꝛſubtraho eis grām meā. Hijs vero ſūamariſſimꝰ dicūt legē et mādata meadifficillima. et nemine poſſe implere eaqui dicunt paſſionē meā eis nichil valere. ideo. et nichilo reputāt Propterea iuro in vita mea ſicut olym iurabāꝓphetis. excuſabo me corā angelis etomībus ſcīs meis. ꝓbabūt hij quibusamarꝰ ſum me oīa rationabilit̓. et benecreaſſe. et ad vtilitatē et eruditōem homis. nec minimū vermē ſin̄ cauſa ſubſiſtere G Hij vero me amariorē hn̄tꝓbabūt me liberū arbitrium pro bonohoīs ſapient̉ dediſſe. Sciēt et me iuſtum. bono hom̄i do eternū regnum.Malo vero eternū ſuppliciū. enimdeceret dyabolū a me bn̄ factus eſtex malicia ſua lapſus. vt bono ſocietatē haberet. Probabūt eciā mali homines eſſe ꝓpter meā culpā ip̄i maliſunt. ſed ꝓpter ſuā culpā ꝓpͥam. Ego enīſi poſſibile eſſet libent̓ vnoquoqꝫ homīe talē penā exciꝑem. qͣlē ſemel in cruce pro oībus recepi. ad hoc vt ad ꝓmiſſam hereditatē redirēt. Sed volūtatem ſuā ſemꝑ habet michi cōtrariā Cuiideo dedi libertatē vt ſeruiret michi ſivellet et haberet eternū p̄miū. ſi autemnollet. haberet ſuppliciū diabolo.pter cuius malicia et eius ſequacium lfernus iuſte factus eſt. Ego enim quia