Primus.Liber.

gaudium. ſuꝑfluū. et auariciā Ip̄i enimſacerdotes qͥ deberēt eſſe mei. accidioſiſunt ad honorē meū. impatiētes ad ferēdum. nimij in gaudio. et nūqͣ contentātur de obtētis. D Iſte vitulus habet eciā caput et gutt̉. ideſt voluntatemoēm ad gulā. vt nūqͣ ſatiari poſſit. eciāſi influeret totū mare. Cauda vero huius vituli eſt malicia eoꝝ. qꝛ nullum ꝑmitterēt poſſidere ſua ſi poſſent Uulnerant enim et ſubuertūt oēs qͥ ſeruiūt michi. exēplo ſuo prauo et contēptu. Tal̓amoris vitulus eſt in cordibus eoꝝ. adtalē gaudēt et delectant̉. De me ſicutilli de moyſe cogitāt. diu inquiunt defuit. Uerba ſua vident̉ vana. ⁊ oꝑa oneroſa Habeamus voluntatē nr̄am. poteſtas nr̄a et volūtas ſit deus nr̄ Nec eciam hijs contentant̉. nec ex toto me obliuiſcunt̉. ſed hn̄t me ꝓ ydolo. ¶ Gentiles colebāt ligna et lapides. et homīesmortuos. Int̓ quos colebat̉ vnū ydolum noīe belzebub. cuiꝰ ſacerdotes offerebāt ei thus. et faciebāt ei genuflexiones et clamores laudis. Totū eciā qd̓de ſacrificio eoꝝ erat inutile. cecidit interrā. et aues et muſce comeder̄t illudOmīa autē que vtilia erāt. ſacerdotesreſeruabāt ſibi. Ip̄i qͦꝫ clauſerūt portamſuꝑ ydolum ſuū. ⁊ ꝑſonalit̓ ſeruabāt clauem. ne quis alius ingrederet̉. ESic ſacerdotes michi faciūt iſto temꝑeIp̄i offerūt michi chus. id eſt loquunt̉ ⁊p̄dicāt verba pulcra ad laudē ꝓpam. etad habendū aliquid temꝑale. nō ex caritate mea. Ideo ſicut odor thuris nō capit̉ ſꝫ ſentit̉ et videt̉. ſic verba eoꝝ nonveniūt ad effectū animarū. vt radicarivel teneri poſſint corde. ſꝫ audiunt̉ ſolūmodo verba. ⁊ qͣſi ad tempus delectarevident̉. Offerūt p̄ces. ſed nullo mō michi placabiles. Sicut illi qͥ clamant orelaudem et ſilēt corde. Stāt qͣſi iuxta meore clamātes. ſꝫ corde circūuagant̉ mūdum. Si enī deberēt loqͥ homī alicuiusdignitatis. cor haberent cū locutōe. ne

deuiarent in loquēdo. ne forte in aliquibus notarent̉. Apud me aūt orāt ſacerdotes. quaſi hoīes qͥ ſunt in extaſi. qͥ aliud loquunt̉ ore. et aliud hn̄t in corde. dequoꝝ verbis auditor nullā pōt haberecertitudinē. Flectūt genua michi. ideſthumilitatē et obedientiā michi ꝓmittūtSed vere hūiles ſunt qͣſi lucifer. Obedientes ſunt deſiderijs ſuis. non michiClaudūt eciā ſuꝑ me et ꝑſonalit̓ habētclauē. Tūc aꝑiunt ſuꝑ me et laudāt. qn̄dicunt. Fiat volūtas tua ſicut in celo ⁊terra. H Sꝫ claudūt ſuꝑ me. cū voluntas eoꝝ ꝑficit̉. mea aūt qͣſi clauſi homīs et nullius potentis. nec audiri necvideri poteſt. Seruāt ꝑſonalit̓ clauemcū eciā alios qͥ voluntatē meam facerevolūt. retrahunt exēplo ſuo. Et ſi poſſent libent̓ eciā ꝓhiberent. ne voluntasmea egrederet̉ et ꝑficeret̉. niſi iuxta voluntate eoꝝ. ¶ Dein̄ in ſacrificio. cuſtodiunt oīa q̄ ſunt eis neceſſaria ⁊ vtiliaet oēm honorē et debitū ſuum exiguntſed de corꝑe hoīm qd̓ cadit in terram ꝑmortē. pro quo potiſſimū ſacrificium oīferre tenerent̉. qͣſi inutile iudicāt tradentes muſcis id eſt vermibus. De debitoaūt eius aut de ſalute aīe. minimū curātnec attēdūt. ¶ Sed qͥd dictū ē moyſi?Int̓fice eos qͥ hoc ydolū fecerūt. vbi ſialiqui ſūt interfecti. non tn̄ omēs. Sicnunc veniēt verba mea q̄ occidēt eosAlios ad corpus ⁊ aīam. ꝑ eternā damnatōem. Alios ad vitā. vt cōuertant̉ ⁊viuāt. Alios ad celerē mortē. quia ipſiſacerdotes ſunt michi omīno odioſi.G Et cui eos ſil̓abo. Ip̄i vere ſunt fimiles fructui ſpine. qͥ exterius ē pulceret rubicundus. interiꝰ vero plenꝰ īmundicia et aculeis Sic ip̄i accedūt ad meqͣſi hoīes rubicūdi caritate. et mūdi vident̉ hoībus. ſꝫ intus pleni ſunt oī ſpurcicia Hic fructus ſi ponat̉ in terrā. indeiterū alie ſpine ſuccreſcūt. Sic ip̄i ī corde qͣſi in t̓ra occultāt pctā ſua et malicias. Et ſic radicant̉ in malo. ꝙ eciā non