Primus.Liber.

erubeſcunt prodire foras. et gloriari depctō ſuo. ¶ Un̄ alij nō ſolum ſumūt occaſionē peccandi. ſed eciā grauit̓ vulnerant̉ ad aīam. cogitātes ſecū ſic. Si ſacerdotes hoc faciunt. ml̓tomagis ē nobis licitū. Ip̄i quippe non ſolū fructui.ſꝫ et ſpine ſimiles ſunt. qꝛ dedignant̉ tangi correptōibus ⁊ āmonitionibꝰ. ⁊ nullos reputāt ſeip̄is ſapiētiores. ſꝫ oīa poſſe facere q̄ volunt. Ideo iuro in deitatemea et hūanitate angelis oībus andientibus. ꝙ frangā oſtiū qd̓ clauſer̄t ſupervoluntatē meā. et ip̄a cōplebit̉. et eorūvoluntas adnichilabit̉ et claudet̉ ſinefine in pena. Propterea ſicut antiquitꝰdictū eſt Incipiam iudiciū meum in clero et ab altari meo.Uerba xp̄i ad ſponſāqͣliter ip̄e xp̄s ſimilat̉ moyſi ī figurā educenti ppl̓m de egypto. et qͣliter maledicti ſacerdotes quos loco ꝓphetarū inmaiores amicos elegit. nūc clamāt diſcede a nobis.Capitulū. xlix.Iliꝰ dei loquebat̉. A Egoſimilaui me prius moyſi in figura. qui cū educeret ppl̓mſtabat aqua qͣſi murus. a dextris et ſiniſtris. Ego certe ſū ille moyſes in figura qͥ eduxi ppl̓m xp̄ianum. id eſt aꝑui eiscelū et oſtēdi eis viā. Sꝫ nunc elegi michi alios amicos. ꝓphetis ſpāliores ⁊ ſecretiores. videlicꝫ ſacerdotes. qͥ non ſolū verba mea audiūt ⁊ vidēt cū meip̄mvident. ymo eciā tractāt me manibꝰ ſuis. qd̓ nullꝰ ꝓphetaꝝ vl̓ angeloꝝ facerepoterat. ¶ Iſti ſacerdotes qͦs loco prophetarū in amicos elegi. clamāt ad me.nō cū tali deſiderio et caritate qͣli ꝓphete. ſꝫ clamāt duabꝰ ꝯtrarijs vocibꝰ Nōenī clamāt ſicut ꝓphete. Ueni dn̄e quiadulcis es. ſꝫ clamāt. diſcede a nobis. qͥaverba tua ſunt amara. et oꝑa tua gͣuia.et ſcandalū nobis faciūt. Ecce maledicti ſacerdotes qͥd dicūt. Ego ſto an̄ eosquaſi ouis mitiſſima. de qua ſumūt lanā

ad veſtiendū. et lac ad reficiendū. ⁊ adhuc pro tāta dilectōe abhominant̉ meEgo ſto an eos qͣſi hoſpes qͥ dicit Amice da michi neceſſaria vite. qꝛ indigeoet recipe mercedē optimā a deo. Sedip̄i ꝓ ouis ſimplicitate repellūt me. quaſi lupū inſidiātē ouibꝰ pr̄iſfamilias. Prohoſpitalitate ꝯfundūt me. qͣſi ꝓditoremindignū hoſpitō. ⁊ colligere me renuūtB Sꝫ qͥd facturꝰ eſt hoſpes repulſus? Nunqͥd dꝫ producere arma cōtradomeſticū repellentē ſe? Nequaꝙͣ. hͦ enīnō eſt iuſticia. qꝛ poſſeſſor ſui pōt dare ⁊negare ſua cui voluerit Quid ergo hoſpes facturus ē? Utiqꝫ tenet̉ dicere repellēti ſe. Amice qꝛ tu nō vis colligereme. vada ad aliū qͥ faciet mīam mecumQui veniēs ad aliū. audit ab illo. Bn̄veniſti dn̄e mi. oīa mea tua ſūt. Tu ſisnūc dn̄s. ego āt volo eē ſeruꝰ et hoſpes.In tali hoſpitio vbi ego talē vocē audio. placet michi hītare: Ego qͥppe ſumquaſi hoſpes repulſus ab hoībꝰ. ſꝫ licetvbiqꝫ poſſū ingredi ꝑ potētiā. tn̄ dictāte iuſticia nō ingredior. niſi ad eos quibona volūtate me tanꝙͣ veꝝ dn̄m. nonqͣſi hoſpitē ſuſcipiūt. Et qui voluntatēſuā in manꝰ meas relinquuntUerba matris et filijbn̄dictōis et laudis ad inuicē. ⁊ de gr̄aa filio matri ꝯceſſa pro ī purgatorio exiſtētibus. ⁊ in hoc mūdo manētibusCapitulū. l.At̄ dei loquebat̉ ad filiū dicens. A Bn̄dictū ſit nomē tuū fili mi ſine fine cū deitate tua. q̄eſt ſine pͥncipio et ſine fine. In deitatetua ſūt tria mirabilia. ſcꝫ potētia. ſapīa.et virtꝰ Potētia tua ē quaſi ignis ardētiſſimus. an cuiꝰ faciē om̄e qd̓cunqꝫ eſtfirmū et forte. tanꝙͣ ſtramē deſiccatumin igne reputat̉. Sapiētia tua ē qͣſi mare. qd̓ p̄ magnitudine hauriri nō poteſtQd̓ eciā cū excreſcit et effluit. valles ⁊montes oꝑit. ſic ſapīa tua comprehendi

e. ij.