Primus.Liber.
Maledicte ſunt aures eorum. quia nōaudient verba mea. ſed clamorē inferniet horrorē. Maledictus ē guſtus eorū.qꝛ nō guſtabunt de bonis meis eternisgaudiū. ſed amaritudinē eternā Maledictus eſt tactus eoꝝ. qꝛ nō tractabuntme. ſed ignē ꝑpetuū. Maledictus ē odoratus eorum. qꝛ non odorabūt odorē illūſuauiſſimū in regno meo. excedentē omnia aromata. ſed fetorem in inferno habebūt amariorē felle. et peiorē ſulphureMaledicti ſunt a celo et t̓ra. et ab om̄ibus creaturis inſenſatis. qꝛ ip̄a obediūtdeo et laudāt. et iſti ſpreuerūt. Propterea iuro ī veritate mea qꝛ ſum veritas/ꝙ ſi ſic moriunt̉. et in tali diſpoſitōe quanunc conſtituti ſunt. nūqͣ caritas meanec virtus concludet eos in ſe. ſed ſinefine damnabunturQualiter celi exercituet ſponſa pn̄tibꝰ deitas loquit̉ hūanitatꝭcontra xp̄ianos. ſicut deus moiſi cōtrappl̓m iſrl̓. ⁊ qualit̓ maledicti ſacerdotesdiligūt mundū et deſpiciūt xp̄m. ⁊ de eorum maledictōe et damnatōe.Capitulū. xlviij.Idebatur magnus exercitꝰin celo. ad quē dixit deusD A Ecce audiētibꝰ amicis meis. qui oīa ſcitis et intelligitis. etvidetis in me. loquor ꝓpter iſtā ſpōſammeā que hic aſtat. Ecce quēadmodumaliqͥs ad ſeip̄m. ſic deitas mea loquit̉ adhumanitatē meā. Moyſes fuit cū dn̄oin monte qͣdraginta diebus et noctibꝰ.quē cuꝫ ppl̓us abeſſe tam diu vidiſſent.receperūt aurū et ꝓiecerūt in ignē. ⁊ in̄conflatus eſt vitulꝰ. quē vocauerūt deum ſuū. Tūc dixit deus ad moyſen Populus peccauit. ego delebo eū ſicut aliquid ſcriptū abradit̉ de libro Rn̄dit moiles: Nō dn̄e mi. Recordare ꝙ eduxiſtieos de mari rubro. et feciſti eis mirabilia. Si ergo deleueris eos. vbi ē tuncpromiſſio tua? Ne queſo facias hoc. qͥa
tunc dicent inimici tui. Malus eſt deꝰiſrl̓. qͥ eduxit ppl̓m de mari. ⁊ interfeciteos in deſerto. et placatus ē deus v̓bisiſtis B Ego ſum moyſes ille in figura. Deitas mea loquit̉ ad humanitatem. qͣſi ad moyſen dicens. Uide quidppl̓us tuus fecit. qūo contepſit me. oēsxp̄iani int̓ficient̉. et delebit̉ fides eorūRn̄dit hūanitas mea. Non dn̄e Recordare quia eduxi ppl̓m ꝑ mare in ſanguine meo. qn̄ a plāta pedis vſqꝫ ad verticem laceratus ſum. Ego promiſi eis vitā eternā. miſerere eis propter paſſionēmeā. Hijs auditis placata eſt deitas exverbis iſtis. Et ait. Fiat voluntas tua.qꝛ tibi omē iudiciū datū eſt: Ecce amici mei qͣlis caritas Sed nūc corā vobisamicis meis ſpūalibꝰ. ſcꝫ angelis et ſanctis. et corā amicis meis corꝑalibus q̄ſunt in mūdo. qui tn̄ nō ſunt ī mūdo niſicorpore. cōqueror ꝙ ppl̓us meus collegit ligna ⁊ incēdit igne. ⁊ proiecit in eūaurum. et inde ſurrexit eis vitulus quēadorāt vt deū: Ip̄e ſtat quaſi vitulꝰ ſuꝑquatuor pedēs. habens caput cū gutture et cauda. Moyſe aūt tardāte in mōte. dixit ppl̓us. Neſcimus qͥd accideritei. et diſplicuit eis ꝙ eduxerit eos de captiuitate dicētes. Queramus aliū deūqͥ nos p̄cedat. A Sic nūc faciuntmichi iſti maledicti ſacerdotes Dicuntenī Cur magis nos auſteriorē vitā agemus ꝙͣ alij? aut que merces nr̄a? Melius eſt nobis eſſe in pace nr̄a ⁊ volūtate. Diligamꝰ ergo mundū de quo certiſumus. de ꝓmiſſione enim eius incertiſumꝰ Deinde colligūt ligna. id eſt omēsſenſus ſuos applicāt ad amorem mūdiIncendūt ignē. cū voluntatē ꝑfectamhabēt ad mundū. Ardēt aūt. cū voluptas feruet in mente. ⁊ prodit in actumPoſtea proiciūt aurū. id eſt oēm caritatem et honorē. quē michi deberēt face̓.faciūt pro mūdi honore. Tūc ſurgit vitulus. ideſt cōpletus amor mūdi. qui hꝫqͣtuor pedes. ſcꝫ. accidiā. impatientiam.
.j.