Primus.Liber.
¶ Ego autē dico ꝙ ip̄i ſunt ꝓditoresmei qͥ ſunt in pn̄ti. nō qui fuerat vel futuri ſunt. ſꝫ qͥ iā viuunt: Ego eciā dicoꝙ non ſolum vnus hō. ſed qꝛ multi ſuntSed tu forte potes q̄rere a me. Nōneduo ſunt panes. vnus inuiſibil̓ et ſpūal̓.quo viuūt āgeli et ſctī. Scd̓s de terraquo veſcunt̉ hoīes? Sꝫ angeli et ſanctinichil aliud volūt niſi iuxta tuam volūtatē. et hoīes nichil aliud poſſunt. niſi ſicut tibi placuerit. Qūo ergo poſſūt teprodere? Rn̄deo tibi audiēte celeſti exercitu meo. qͥ oīa ſciūt et vident in meſed ꝓpt̓ te vt ſcias. Uere duplex eſt panis vnꝰ angeloꝝ qui comedūt panē meum in regno meo. vt ſatient̉ ineffabiligloria mea. Ip̄i enim nō prodūt me. qͥanichil aliud volunt niſi ſicut ego. Sedilli me ꝓdūt. qͥ comedūt panē meū in altari: Ego vere ſum ille panis In paneillo vident̉ tria. figura. ſapor. et rotunditas. D Ego vere ſum panis. Egonamqꝫ ſicut panis habeo in me tria. ſaporē. figurā. et rotunditatē. Saporemqꝛ ſicut ſine pane oīs cibꝰ eſt qͣſi inſipidꝰet quaſi nulliꝰ confortatiōis. ſic ſine meom̄e qd̓cūqꝫ eſt. ē inſipidū. et om̄e infirmū et vanū. Ego hēo eciā figurā pāis.quia de terra ſum. Ego enī ſū de matrevirgine. mater de adā. adam de t̓ra Habeo eciā rotunditatē. vbi nō inueniturfinis nec principiū. qꝛ ego ſum ſine pͥncipro et ſine fine. Nullus pōt cōſiderarevel inuenire finē vl̓ principium in ſapīamea. potētia vl̓ caritate. Ego ſuꝫ intraoīa. ſupra oīa. ⁊ extra omīa. eciā ſi aliqͥsvolaret quaſi ſagitta ſine ceſſatiōe in ꝑpetuū. nūqͣ inueiret finē vel profundūin potētia et virtute mea. Propt̓ iſta ergo tria. ſcꝫ ſaporē. figurā. et rotunditate. ego ſum pāis ille qͥ in altari panis videtur et ſentit̉. ſed in corpus meum qd̓crucifixum ē conuertit̉. Sicut enī aliquid aridū et cito arſurū. ſi igni apponeret cito conſumit̉. et nichil remanet defigura lignoꝝ. ſꝫ totū ē ignis. ſic dictis
verbis illis. ſcilicet. Hoc eſt corpus meum. quod prius fuit panis fit ſtatim corpus meū. nec incendit̉ ſicut ligna igne.ſed deitate mea. Ideo qui comedūt panem meū. prodūt me. E Que autēpoterit eſſe abhomīabilior interfectio.ꝙͣ illa. vbi aliqͥs interficit ſeip̄m? Aut q̄deterior proditio. ꝙͣ vbi duo indiſſolubili vinculo iuncti alius aliū prodit. vtputa coniuges? Quid aūt facit cōſorscū prodere voluriet cōſortem? Uere dicit ei ſub ſimulatōe. Eamꝰ ad locū illū.vt impleā tecū voluntatē meā. Illa autem in vera ſimplicitate. parata ad omne voluntate ꝯſortis. vadit cū eo. Sedcum oportunū tēpus ⁊ locū inuenerit.producit contra eā tria inſtrumēta proditionis. Aut enim habet aliqͥd ita ponderoſum. ꝙ vno ictu int̓ficit eam. Autita acutū. ꝙ ſtatī intrat in viſcera. Autaliqͥd quo ſuffocat̉ ſtatim. et intercluditur ſpūs vitalis. Cū aūt mortua fueritconiunx. cogitat proditor apud ſe Nūcmale feci. ſi apertū et publicū erit facinus meū. condēnabor ad mortem Ideovadit et ponit corpꝰ illud cōſortis mortue ī occulto loco. ne detegat̉ pctm̄ ſuum. Sic faciūt michi nūc ſacerdotes. qͥ proditores mei ſūt. Ip̄i enim etego vno vincl̓o ligam̉. qn̄ ſumūt panēet proferēdo v̓ba faciūt inde corpꝰ meumverū. qd̓ de virgīe ſumpſi Hoc nō poſſent oēs āgeli facere. qꝛ ſacerdotibꝰ ſol̓illā dignitatē dedi. et ad ſūmos ordinesip̄os elegi. Sꝫ ip̄i faciūt michi ſicut proditores. Nā oſtendūt michi faciē letā ⁊blādā. ⁊ ducūt me ī occultū locū. vt ꝓdāt Sacerdotes ip̄i tūc oſtēdūt facie letā. cū vident̉ eē boni ⁊ ſimplices. ducūtme ī ꝯclaui cū procedūt ad altare Tūcego ꝑatꝰ ſū qͣſi ſpōſa vl̓ ſpōſus. face̓ oēmvoluntatē eoꝝ. ſꝫ ip̄i prodūt me. Primoadhibēt michi ponderoſū. qn̄ diuinū officiū qd̓ dicūt michi. ē eis oneroſū et gͣue Magis enī loquunt̉ centū v̓ba ꝓ mūdo. ꝙͣ pro honore meo vnum G