Primus.Liber.

vel cur ſollicitaris. qꝛ ꝓtraho ea que facienda tibi dixi? Cōſidera ꝓphetas. cōſidera apl̓os ⁊ ſctōs doctores. nunquidinuenerūt aliqͥd in me niſi veritatem?Ideo nō curauerūt de mundo. nec eiusꝯcupiſcentiā. Aut cur ꝓphete tā longevaticinati ſunt de futuris. niſi qꝛ voluitdeus ꝙ verba pͥmo innoteſceret. deindevēirēt oꝑa. ⁊ vt ad fidē erudirent̉ imꝑiti?Oīa nēpe miſteria incarnatōis meeantea innotuerunt ꝓphetis. eciā ſtella q̄p̄cedebat magos. qͥ credentes verbis ꝓphete. meruerūt videre qd̓ crediderūt.et viſa ſtella citius certificati ſunt. Sicnūc verba mea p̄us debēt annūciari. etpoſtea cū venerint oꝑa. euidētius credet̉ eis. C Tria oſtēdi tibi Primovnius ꝯſcientiā. cuius pctm̄ cū manifeſtarē. ſignis euidentiſſimis ꝓbaui. Sedqͣre? nūquid nō poſſem eū interficere ꝑſonaliter? Aut nō poſſum eū demergere in pūcto ſi vellē? vtiqꝫ poſſem. Sedpropt̓ eruditōem aliorū ⁊ euidentiā verborū meoꝝ. vt oſtēdam ꝙͣ iuſtus ſum etpatiēs. et ꝙͣ infelix ille eſt cui dn̄atur diabolus. ideo ſuffero eū adhuc. Nam exvoluntate quā hꝫ eſſe in pctō. et ex delectatōe illius. ſic aucta ē in eū ptās dyaboli. ꝙ nec lenitas verboꝝ nec auſteritas minarū. nec timor ghehenne poteſteū reuocare. Et bn̄ digne. qꝛ cuꝫ ſemꝑhabuerit voluntatē peccādi. eciā ſi nonprodiret in opus. merito traderet̉ inet̓num dyabolo. Quia minimū pctm̄ quicūqꝫ in eo delectat̉ nec emēdat. ſatis eſtei ad ꝑditōem. ¶ Duos alios oſtenditibi. quoꝝ alterius corpꝰ vexabat dyabolus. ſꝫ nō erat in aīa. Alterius cōſcientiā fallacia ſua obūbrabat. nec tamenin eius aīa erat. nec ptātem habuit ſuꝑillam. H Sed forte potes q̄rere.nūquid nō idē ſunt conſcientia ⁊ anīa?Nūquid nō tūc eſt in aīa cū eſt in cōſcientia? Ne quaꝙͣ. Sed ſicut corpus hētdn̄os oculos qͥbus videt. et licet ab eisauferat̉ viſus. corpus tn̄ nichilominus

ſanū eſſe poteſt. Sic in aīa eſt. Nā licetintellectꝰ et cōſciētia. qn̄qꝫ ꝑturbanturquantū ad penā. nō tn̄ ſemꝑ ledit̉ anīaqͣntū ad culpā: Et ideo p̄ualuit dyabolus in conſciētia vniꝰ. et non in anima¶ Terciū oſtendā tibi. in cuius anīa etcorꝑe totalit̓ dn̄atur dyabolus. qͥ niſipotētia mea et gr̄a ſpāli coactus. nunꝙͣab eo expellet̉ nec ab eo exibit. Ab aliquibus qͥppe hoībus exit dyabolꝰ libenter et cito. ⁊ ab aliqͥbus nō niſi inuituset coactus. Nā in aliquos intrat dyabolus. vel ꝓpter delictū parentū vel ꝓpter aliqd̓ occultū iudiciū dei. vtputa īpueros et inſipiētes. In aliqͦs ꝓpter infidelitatē vel aliud aliqd̓ pctm̄. ab hijslibent̓ exit demon. ſi eicit̉ ab hijs qui ſciunt cōiurationes vl̓ artem talē eiciēdidemones. ſi ip̄i faciūt talē eiectōem ꝓpter vanā gl̓iam. vel propt̓ aliqd̓ lucrūtꝑale. quia dyabolꝰ hꝫ hoteſtatē ingrediendi in eū qui eiecit. et in illū iteruma quo eiectus ē. qꝛ in neutro diuina caritas fuit. E Ab illis aūt quorumaīam et corpus totalit̓ poſſidet. nunꝙͣexit niſi per meā potentiā. Sicut enimacetū ſi vino dulciſſimo miſceat̉. totamvini dulcedinē inficit et nunꝙͣ ab eo ſeparat̉. ſic nec dyabolus ab alicuiꝰ anīaexit quā poſſidet. niſi ꝑ potentiā meam.Quid ē āt hoc vinū. niſi aīa. q̄ michi dulciſſima fuit ſuꝑ oēm creaturaꝫ. q̄ michiſic cara fuit. vt neruos meos incidi. etcarnes meas lacerari vſqꝫ ad coſtas fecerim pro ea. et anteꝙͣ ea carerē. eciammortē recepi pro ea. Hoc vinū cōſeruabat̉ in fece. qꝛ ip̄am aīam poſui ī corꝑe.in quo tanꝙͣ in vaſe clauſo cuſtodiebatur ad meam voluntatē Sed huic dulci vino. mixtum eſt peſſimū acetū idemdyabolus. cuius malicia eſt michi acrior. et abhominabilior om̄i aceto. Hocacetū. ꝑ meā potentiā ab hoīe iſto cuiꝰnomē tibi dico ſeꝑabitur. vt in iſto oſtēdam tibi mīam meam et ſapientiam. Inpriori vero iudicium et iuſticiam.