Primus.Liber.

minus diligit ꝙͣ creaturam. Iudei fecerunt michi tria genera penarū in paſſione mea. Primo lignū quo affixus ſū flagellatus et coronatus. ¶ Scd̓o ferrūquo affixerunt manus meas et pedesTercio potum fellis quo potauer̄t meDeinde blaſphemabāt me fatuum eſſe.ꝓpter mortem quā libēter ſuſtinebam.et vocabant me mendacē ꝓpter doctrinam meā. Tales nunc in mūdo multiplicati ſunt. et pauci faciūt michi cōſolationē Nā affigunt me ligno ꝑ voluntatēpeccādi. flagellāt me ꝑ impatientiā. qͥavnū verbū pro me nullus ferre poteſt.Et coronāt me ſpina ſuperbie ſue. qͣ altiores me eſſe volunt. Pungunt manꝰ meas et pedes ferro induratiōis. qꝛ gloriātur de peccato. et indurāt ſe ne timeātme Pro felle offerūt michi tribulatōeꝫPro paſſiōe ad quā letus iui. dicūt memendacē et fatuū. ¶ Ego enim potensſum ſubmergere eos et totū mundū propter pct̄a ſi vellem. Et tūc ſi ſubmergerem eos. illi qui remanerēt ſeruirēt michi ex timore. ſꝫ hoc nō eſſet iuſticia. qͥaex caritate deberet michi homo ſeruireSi aūt ꝑſonaliter venirē inter eos viſibilis. oculi eorum nō ſuſtineret videreme. nec aures audire me Qūo enim homo mortalis poſſet videre immortalē?Adhuc quippe ex caritate libēter iterūmorerer pro hoīe ſi eſſet poſſibile. BTunc apparuit beata virgo maria. cuidixit filius. Quid vis mater mea electamea? Et illa ait Miſerere creature tuefili miꝓpter caritatē tuam Et ille rn̄ditAdhuc ſemel mīam faciā ꝓpter te. Deinde loquebatur dn̄s ad ſpōſam dicēsEgo ſum deus et dn̄s angelorum. Egeſum dn̄s ſuꝑ mortē et vitam. Ego idemhabitare volo in corde tuo. Ecce quātam caritatem habeo ad te. Celi et terra et omīa que in eis ſunt. nō poſſūt capere me. et tamē in corde tuo qd̓ nō eſtniſi modicū fruſtū carnis. habitare volo. Quē ergo tunc poteris timere qui-

bus ve indigere. cum tu habeas ītra tepotentiſſimū deū. in quo ē om̄e bonū:Ergo in corde qd̓ eſt habitaculū meuꝫdebet eſſe tria. lectus in quo requieſcamus. ſedes in qua ſedeamus. lumē quo illuminemur. In corde igit̉ tuo ſit lectꝰqͥeſcendi ſeu quietudinis. vt quieſcas aprauis cogitatōibus et deſiderijs mūdiet ſemꝑ cōſidera gaudiū eternū. Sedesdebet eſſe volūtas manendi mecū. eciāſi quādoqꝫ contingat excedere. Contranaturā enim ē ſemꝑ ſtare Ille nāqꝫ ſemper ſtat. qͥ ſemꝑ habꝫ voluntatē eſſendicum mūdo. et nūqͣ ſedere mecū Lux ſeulumē debet eē fides. qua credas me omnia poſſe. et om̄ipotentem eſſe ſuꝑ oīaQualiter ſponſa videbat dulciſſimā virginē mariā. corona ⁊alijs ornamētis ineſtimabilit̓ decoratā.et qūo ſponſe ſctūs Iohēs baptiſta qͥdper coronā ⁊r̄. deſignat̉ declaratCapl̓m. xxxj.Idebat ſponſa reginam celimatrē dei. A Habentēp̄cioſam coronā ineſtimabilem in capite ſuo. ⁊ capillos extēſos ſuper ſpatulas admirabilis pulcritudīsTunicā aureā ſplēdore indicibili choruſcantē. Et mantellū blaueum de azuroſeu ſereni celi coloris. Cūqꝫ de tam ſpecioſa viſione vehemēter admiraret̉ ſpōſa. et in tali admiratōe tota ſtaret quodam interno ſtupore ſuſpēſa. Ilico apparuit ei beatus iohēs baptiſta. qui aitilli. Audi diligent̓ qͥd hoc notat. Corona igitur notat. ꝙ regīa et dn̄a eſt ⁊ mater regis angelorū Capilli ꝓtenſi. ꝙ virgo eſt puriſſima ⁊ īmaculata Mantellūceli coloris. ꝙ omīa temꝑalia erāt ei qͣſimortua. Tunica aurea notat. ꝙ diuīacaritate ardens. ⁊ feruida fuit. interiꝰet exterius. In corona aūt eius poſuitfilius eius ſeptem lilia. et inter hec liliapoſuit ſeptem lapides Primū igit̉ liliumeſt hūilitas eius. Scd̓m timor. Terciū