Primus.Liber.

Capitulū. xxixAter dei loquebat̉ ad ſponſam filij dicens A Dueſunt dn̄e. vna eſt que nō habet nomē ſpāle. qꝛ indigna ē noīe. Aliaeſt humilitas que vocat̉ maria. Superprimā eſt dn̄s ip̄e dyabolus. qꝛ ſibi dn̄at̉Huic dn̄e dicebat miles ſuus. O domina quidqͥd poſſum facere pro te paratꝰſum. tm̄ vt fruar ſemel concubitu tuoNam ego ſum fortis viribus. magnanimus corde. nichil timeo. ⁊ paratus ſumire in mortē pro te. Cui illa rn̄dit. Serue meus magna eſt caritas tua ad meSꝫ ego ſedeo ī ſublimi ſede. nec habeoniſi ſedem vnā. ⁊ inter nos ſunt tres porte Prima porta eſt ſic arta. vt quidquidhomo habuerit in corpore. ſi ingredit̉ ꝑeam. omīa dirūpuntur et abſtrahunturScd̓a ē ſic acuta. ꝙ pungit vſqꝫ ad neruos. Tercia porta eſt ſic ardens. ꝙ nulla eſt requies ardoris. ſed qui ingredit̉per eā ſtatim liqueſcet ſicut es. Ego autem ſedeo ſublimit̉. ⁊ qͥ ſedere vult mecūcum nō habeā niſi vnā ſedem. cadet adchaos maximum ſubtus me. Cui ille reſpōdit. Ego dabo vitā meā pro te. quiapro minimo eſt michi caſus. BDn̄a iſta eſt ſuꝑbia. ad quā qui ꝑuenirevoluerit. ingrediet̉ quaſi ꝑ tres portasPer primā portā ingredit̉. qui totū datad laudem hoīm et pro ſuperbia Et ſi nichil habet. adhibet totam voluntatē ſuam. qūo ſuꝑbire ⁊ laudari poſſit Secūdam portam ingredit̉ ille. qui quidqͥd laborat et quidqͥd facit. et totum tempuset cogitatōes. et omnes vires ſuas datad hoc. vt ſuꝑbiam ꝑficiat. Et ſi eciampoſſet carnē ſuam lacerandam traderecauſa honoris et diuitiarū. libent̓ faceret. Terciā portam ingredit̉. qui nunꝙͣrequieſcit et nunꝙͣ ſilet. ⁊ totus quaſi ignis ardet. qūo ꝑueniat ad aliquē honorem. vel mūdi ſuperbiā. Sed cum obtinuerit qd̓ cupit. nō poteſt diu in eodemſtatu ꝑmanere. ſed cadit miſerabiliter.

nichilominus tn̄ ſuꝑbia remāet in mūdo¶ Ego aūt ait maria que hūillima ſum.ſed eo in ſede ſpacioſa. ⁊ ſupra me nō eſtſol nec luna nec ſtelle nec eciaꝫ nubes.ſed mira et ineſtimabilis claritatis ſerenitas. procedens a pulcritudine preclara maieſtatis diuine. G Infra meeciam nō eſt terra vel lapides. ſed requies incomꝑabilis in virtute dei. Iuxtame non eſt murus ſeu paries. ſꝫ angelorū et ſanctarū animarū gl̓oſus excercitus. Et ꝙͣuis ſic ſublimiter ſedeo. tn̄ audio amicos meos in terra exiſtētes. michi quotidie gemitus fundētes et lacrimas. Uideo labores eorū. et efficaciameorū maiorē ꝙͣ illoꝝ. qui pugnāt pro ſuadn̄a ſuperbia. Ideo viſitabo eos. ⁊ collocabo eos mecū in ſede mea q̄. ſpacioſa eſt. ⁊ omēs bene pōt caꝑe. Sed nondum ad me vēire. nec ſedere adhuc mecum poterūt. qꝛ duo muri adhuc ſūt inter nos. ꝑ quos fiducialiter deducumeos. vt ad ſedem meam veniāt. Primꝰmurus ē mūdus qͥ eſt artꝰ. ꝓpter ea ſerui mei in mūdo ꝯſolabunt̉ ꝑ me Scd̓usmurus eſt mors. Ideo ego cariſſima domina eoꝝ et mat̉. obuiabo eis et occurram eis in morte. vt eciam in ip̄a morteconſolatiōem et refrigeriū habeant. etcollocabo eos mecum in ſede celeſtisgaudij. vt in brachio dilectiōis perpetue et eterne glorie. cū exultatione immēſa eternaliter requieſcantUerba dn̄i maxime caritatis ad ſpōſam. de multiplicatōe falſorum xp̄ianorum ad xp̄i crucifixionemet qūo ſi poſſibile eſſet. adhuc ē paratꝰiterū ad mortē pro peccatoribꝰ ſuſcipiēCapitulū. xxxdam.Go ſum deus qͥ om̄ia creaui ad vtilitatē hoīs. vt illaoīa ſeruirēt hom̄i. ⁊ edificarent eū. A Sed homo omībusq̄ creaui ei ad vtilitatē ſuā. abutit̉ in ſuūdamnū Inſuꝑ ⁊ de deo minꝰ curat. ⁊ eū