Primus.Liber.
remūerent̉. vt hic recipiāt mercedē ſuā¶ Tercio vt honor dei et eius patientia manifeſtet̉. Ideo ſupportaui pylatūherodē ⁊ iudā. cū tn̄ dānatiī eſſent. Ideoſi quis querit qͣre illū et illū ſupporto. cōſideret iudā ⁊ pylatū B Tripliciteciā parcit malis hoībus mīa mea. Primo ꝓpt̉ nimiā caritatē. longa enī e pena et̓na. Ideo ꝓpter maximā caritatē.ſupporto eos vſqꝫ ad vltimū punctū. vtpena ex longa tēꝑis ꝓtractōe. tardiuseis inchoet̉. Scd̓o vt cōſumat̉ naturaeoꝝ in vicijs. Per pctm̄ enī natura cōſumit̉ ne mortē tꝑalē amariorē ſentirētſi natura eorū eſſet recētior. Recēs enīnatura. mortē ꝓlixiorē ⁊ amariorē facit¶ Tercio ad profectū bonoꝝ. ⁊ cōuerſionē aliquorū maloꝝ. Cū enī boni homīes et iuſti ꝑ malos tribulant̉. vel proficit ip̄is bonis ⁊ iuſtis ad refrenatōeꝫpct̄i. vel ad maius meritū acquirendūSimilit̓ et mali. viuūt malis ad bonūqn̄qꝫ. Nā mali cū aliquoꝝ maloꝝ caſuꝫet neqͥciam conſiderāt. cogitāt ſecū dicentes. Quid ꝓdeſt nobis ſeqͥ eos? Etcū ſic patiēs eſt dn̄s. melius ē conuertiEt ſic qn̄qꝫ redeūt ad me auerſi. qꝛ horrent talia facere ſicut illi mali faciūt. dicēte eis cōſtīa eoꝝ talia nō faciēda Un̄dicit̉. ꝙ aliqͥs ꝑcuſſus a ſcorpione ſi perungit̉ oleo in quo mortuꝰ eſt aliꝰ ſerpēsſanat̉. Sic qn̄qꝫ malus vidēs alteriuscaſum compungit̉. et conſiderata alterius vanitate et iniqͥtate. ſanaturUerba laudis angelici exercitꝰ ad deū. et de filioꝝ generation ſi pͥmi parētes nō peccaſſent. Et qͣliter deus oſtendit mirabilia ꝑ moyſenad populū. ⁊ poſtea ip̄e ad nos in eiusaduentu. ⁊tͣ. Et de corruptōe huiꝰ temporis corporalis mrīmonij. Et de ꝯditionibꝰ cōiugij ſpūalis. Cap. xxvj.Ngelicꝰ exercitus viſus eſtaſtare deo. et ait totus exer☞ Ocitus. A Laus tibi do
mine deus et honor. qͥ es et qui eras ſinefine. Nos ſerui tui ſumꝰ. triplici de cauſa laudamus et honoraꝰ te. ¶ Primo qꝛcreaſti nos vt tecū gauderemus. et dediſti nobis lucē inenarrabilē. qua īperpetuū letaremur. Scd̓o qꝛ in bonitatetua et ſtabilitate tua oīa creata ſunt etperſiſtūt. et oīa ad tuā voluntatē ſtāt. ⁊in tuo verbo permanēt. Tercio qꝛ creaſti hoīem pro quo ſumpſiſti hūanitatēex quo ē maximū nr̄m gaudiū. et de matre tua caſtiſſima que te portare meruit. quē celi non potuerūt capere et concludere. Ideo ſit gloria et bn̄dictō tuaſuper omīa. pro angelica dignitate quātanto honore ſublimaſti. Sit tua perpetua et̓nitas et ſtabilitas ſuper omīa queſtabilia ſūt et eſſe poſſunt. Sit tua caritas ſuper hoīem quē creaſti. Tu dn̄e ſolus timēdus es pro magna potētia tuaTu ſolꝰ deſiderādus es pro oī caritatetua. Tu ſolus amādus es pro ſtabilitate tua. Ideo ſit tibi laus ſine fine inceſſant̓ ī ſe cl̓a ſecl̓oꝝ amē. B Tūc dn̄srn̄dit. vos digne honoͣtis me pro oī creatura. Sed dicite qͣre laudatis me prohoīe. cū ip̄e plus oībꝰ creaturis me adirā prouocauerit? Nā ego creaui eū excellētiorē oībus inferioribꝰ creaturis. ⁊pro nullo tā indigna paſſꝰ ſū. et nullū tācare redemi ſicut hoīem. Aut que creatura nō tenet ordinē ſuū excepto hoīe?Sꝫ ip̄e ceteris creaturis ē michi moleſtior. Sicut enī creaui vos in laudem ⁊gl̓iam meā. ſic eciā feci hoīem michi ī honorem. Dedi enim ei corpus tanꝙͣ templum ſpūale. in quo poſui aīam quaſi angelum pulcrum. quia anima homīs. quaſi angelice v̓tutis eſt et fortitudinis Inquo templo ego deus ſuus et creatoreram tercius. quo delectaretur. et frueretur. Deinde feci ei aliud templumde coſta ſua propria huic ſimile. C¶ Sed nunc o tu ſponſa mea. propterquam hec fiunt potes querere. quomōde eis filij naſcerent̉ ſi non peccaſſent?