Primus.Liber.

Apparuit ſctūs Laurētius dicēs Egocū eſſem in mūdo habui tria. cōtinentiam ad meip̄m. mīam ad ꝓximū. caritatēad deū. Ideo feruent̓ p̄dicaui verbumdei. ſapient̓ diſtribui bona eccl̓ie. et tolerabā gaudent̓ verbera. ignē et mortēHic aūt ep̄s tolerat et diſſiml̓at incontinentiā cleri. expēdit largiter bona eccleſie in diuites. caritatē hꝫ ad ſe et adſuos. Ideo notū ei facio. ꝙ nubes leuiſſima iā aſcēderat in celū quā faces tenebroſe obūbrāt. ne videat̉ a pluribꝰ. Hecvero nubes ē oratio mrīs dei ꝓ eccl̓ia.quā faces cupiditatis et indeuotiōis etdefectus iuſticie ſic obūbrant. ꝙ lenitasmīe mrīs dei. corda miſeroꝝ ingredi nōvaleat. Propterea ꝯuertat ſe citiꝰ ep̄usad diuinā caritatē. corrigendo ſeip̄m etſubditos ſuos. exēplo ⁊ verbis ſuis ammonēdo. et ad meliora ꝓuocando. Alioquin ſentiet manū iudicātis. et eccleſiaſua igne ⁊ gladio purgabitur. rapina ⁊tribulatiōe affliget̉ in tm̄. ꝙ nō in lōgatꝑa erit qui cōſoletur eam.Uerba dei pr̄is coramceli exercitu. et rn̄ſio filij et mr̄is ad patrem. ad grāꝫ pro filia. ideſt pro eccleſiaimpetrādam.Capitulū. xxiiij.Ater loquebat̉ audiente toto exercitu celi dicēs A¶ Corā vobis conq̄ror. ꝙ filiāmeā tradidi vni viro qui nimis affligiteam. et pedes eius cippo ligneo ſtrīgiita ꝙ oīs medulla exit de pedibus eiusCui rn̄dit filius. Ipſa eſt pat̓. quā egoſanguine meo redemi et ſpōſaui michiſed nūc violent̓ rapta ē. ¶ Dein̄ loquebat̉ mat̓ dicens. Tu es deus meꝰ et dominꝰ meus. et mēbra filij tui bn̄dicti fuerūt in corꝑe meo. qͥ verus filius tuus etverus filiꝰ meus eſt. Ego enī tibi nichilnegaui in terra. miſerere filie tue ꝓpterp̄ces meas. B Poſt hec loquebāt̉angeli dicentes. Tu es dn̄s nr̄. et in teom̄e bonū habemꝰ. nec aliquo indige-

mus niſi te. Qn̄ ſponſa tua de te proceſſit. om̄es nos congͣtulabamur. Nuncautē merito cōtriſtari poſſemus. qꝛ tradita ē in manus peſſimi. qui eā om̄i vilitate et obprobrio confundit. Miſerereigit̉ ei ꝓpter tuā magnā miſcd̓iam. qꝛ miſeria eius magna eſt nimis. ⁊ nō eſt quiconſolet̉ et liberet eam. niſi tu dn̄e deusomp̄ns. ¶ Tūc rn̄dit pat̓ ad filium dicens. Fili querimonia tua querimoniamea eſt. verbū tuū verbum meū. operatua opera mea ſunt Tu in me et ego inte inſeꝑabiliter. fiat volūtas tua. ¶ Deinde ad matrē filij ait. Quia tu michi nichil negaſti in t̓ra. ideo ego tibi nichilnegabo in celo. volūtas tua cōplebit̉.¶ Ad āgelos aūt dixit. Uos eſtis amici mei. et flamma caritatis veſtre ardetin corde meo. Faciam miſcd̓iā filie meepropter p̄ces veſtrasUerba c̓atoris ad ſpōſam. qͣliter eius iuſticia malos triplicit̓ſuſtinet. et eiꝰ mīa malis triplicit̓ parcitCapl̓m. xxvGo ſum creator celi et t̓re.A Mirabaris tu ſpōſamea quare ſic patiēs ſum inmalos. Hoc eſt qꝛ miſericors ſum. Naꝫtriplicit̓ patit̉ eos iuſticia mea. et tripliciter parcit eis mīa mea. Primo eos iuſticia mea patit̉. vt tēpus eorū cōpleat̉ex toto. Sicut enim rex iuſtus habensincarceratos aliquos. ſi ab eo querit̉.cur nō occidunt̉? Rn̄det. qꝛ nondū venit placitū generale. vbi ad maiorē cautelam audientium audiri poſſunt. Sicego ſupporto malos donec venerit tempus eorū. vt innoteſcat eciā alijs malicia eoꝝ. Nunqͥd nō lōge an̄ p̄dixi de reprobatōe ſaulis. an̄ꝙͣ innotuit homībusQuē vt alijs malicia eiꝰ on̄deret̉ diu ſuꝑportaui ¶ Scd̓o qꝛ mali aliqͣ bona oꝑafecer̄t. pro qͥbus vſqꝫ ad vltimū punctūremūerari dn̄t. vt nō ſit aliqd̓ mīmumbonū qd̓ pro me fecerunt. pro quo non