Primus.Liber.

Ille talis videt̉ homībus exteriꝰ bonismoribꝫ et ſapiētia ornatus. ⁊ in honoremeo ſtrēnuus eē. ſꝫ nequaꝙͣ ē ita Si enīammoueret̉ galea a capite eiꝰ. ideſt on̄deretur hom̄ibus qual̓ ip̄e eſt. eſſet preom̄ibus viliſſimꝰ Cęrebrū quippe eiuseſt nudū. qꝛ inſipiētia et leuitas morumeiꝰ. ſatis euidētiſſimis ſignis oſtendit eūbonis hoībus. indignū eſſe tali honoreSi enī ſaꝑet ei ſapiētia mea. ītelligeretſe tāto auſteriori ꝯuerſatōe debe̓ p̄ alijsveſtiri. quo maiori honore p̄ ceteris ſublimat̉. ¶ Aures hꝫ in fronte. qꝛ ꝓ hūilitate quā deberet habere in dignitate. etceteris lucere. non vult niſi audire laudē et honorē ſuum. ⁊ pro eo aſſumit ſibiſuꝑbiā. vn̄ velit ab oībꝫ vocari magnꝰet bonus. ¶ Oculos hꝫ in occipite. qͥacogitatio eius tota eſt ad pn̄tia. et nonad eterna Tota qūo placeat hoībus. ⁊qd̓ vtilitas carnis requirit. et nō qūoplaceat michi et proſit aīabus. ¶ Naſus eius abſciſus ē. qꝛ diſcretio ablata ēab eo. qͣ diſcernat īter pct̄m et virtutēint̓ honorē temꝑalē et eternū. int̓ diuitias ſeculi et et̓nas. int̓ delectatōes iſtasmodicas et et̓nas. ¶ Gene eius cōtracte ſunt. ideſt verecūdia oīs quā deberethabere ad me. ⁊ pulcritudo virtutum qͣmichi placeret. omīo qͣſi mortua eſt adme. Quia ꝓ hoīm verecūdia erubeſcitpeccare. ꝓ me āt nichil ¶ Altera parsmaxille ⁊ labij deciderat. ita ꝙ nichil remanet niſi gutt̉. Quia imitatio operuꝫmeoꝝ. et p̄dicatio verboꝝ meorū cumor̄one feruēti. in eo iā cecidit. ita qd̓ nichil remāet in eo niſi gutt̉ gule ſue Imitatio aūt prauoꝝ et reuolutio ſeculariūnegotioꝝ. totalit̓ ſana ⁊ pulcra ſibi vident̉. ¶ Pectū eius plenū eſt vermibꝰqꝛ in pectore vbi deberet eē recordatōpaſſiōis mee. et meōria operū meorū etp̄ceptorū. ibi ē ſollicitudo temꝑaliū ⁊ cupiditas mūdi. q̄ quaſi vermes eiꝰ conſcientiā mordet. ne cogitet ſpūalia. DIn corde eius vbi ego morari vellem.

et caritas mea ſedere deberet. ſedet peſſimus ſcorpio qui pūgit cauda et blandit̉facie. qꝛ de ore eius ſatis blanda ꝓceditloquela ⁊ ratiōabilis. ſꝫ cor eius plenūeſt iniuſticia et fallacia. qꝛ nō curaret ꝙeccl̓a cui p̄eſt deſtrueret̉. ſi voluntatemſuā poſſet ꝑficere. ¶ Brachia eius ſuntſicut ſerpetes. qꝛ ꝑ maliciā ſuam extēditſe ad ſimplices. vocādo eos cū ſimplicitate ad ſe. et occaſione accepta miſerabilit̉ ſupplātat Inde qͣſi ſerpes retorquet̉ſe quaſi in circulū. qꝛ occultat maliciaꝫſuā et iniquitatē. vt vix aliqui eius aſtutiā poſſint dep̄hendere. Iſte eſt quaſi viliſſimus ſerpēs in cōſpectu meo. qꝛ ſicutſerpēs oībus aīalibus ē odioſior. ſic iſtemichi om̄ibus deformior. qꝛ iuſticiā meam adnichilat. et reputat me qͣſi hoīemqui nolit vindicare. ¶ Dorſum eiꝰ eſtvelut carbo. qd̓ tamē deberet eſſe ſicutebur. qꝛ oꝑa eius deberēt eſſe fortia prealijs et mūdiora. vt infirmos portaretꝑ patientiā ⁊ ꝑ vite bone exemplū ESed nūc eſt quaſi carbo. quia infirmꝰeſt ad patiendū vnū verbū pro honoremeo. niſi cauſa voluntatis ꝓpͥe Ueruntamen ſibi fortis videt̉ ad mundū. Ideocum ſtare putat cadet. quia ſic deformiset mortuus eſt in conſpectu meo et ſanctorū meorū. ſicut carbo. ¶ Interioraeius ſunt fetentia. quia cogitatō eius ⁊affectio fetent in conſpectu meo velutcaro mortua. cuius fetorē nullus ferrepōt. Sic eum nullus ſanctoꝝ ferre poteſt. ſed omēs auertunt ab eo vultū ſuūet petunt ſuper eum iudiciū. ¶ Pedeseius ſunt mortui. Duo namqꝫ pedes. ſūtdue affectōes eius ad me. ſcꝫ voluntasemendandi cōmiſſa. et voluntas faciēdi bona. Sed hij pedes omnino in eomortui ſunt. quia omnis medulla caritatis in eo cōſumpta eſt. et nichil remanet niſi oſſa induratiōis. Et ſic ſtat coram me. Ueruntamē ꝙͣdiu anima eſt cūcorpore. miſericordiam meam inuenirepoteſt. Declaratio) F