Prologus.MAgr̄i. Mathie.

¶ Qd̓ ſi quis vere iuſtū diſcernere velit. ne per fucatam iuſticiā decipiatur.ſciat ꝙ a vere iuſto relegata ſūt. Primūomīa vere mala quantū ad eterna mortem oꝑātur. ſcilicet. luxuxia. cupiditaset ſuperbia: Q Deinde eciam falſabona. ſcꝫ. virtus. vane glorie ad ſe oſtētandum. vel puſillanimis ad iuſticiamdefendendū. vel amaro zelo feruēs aalios iudicandum. vt ſic ī iuſticia ſit humilis ex virtute. ſtabilis ex humilitatetranquillꝰ ex animi ſtabilitate. vnde etvere iuſtus. nec gloriam ꝓpriam queritvt per hanc a dyabolo decipiatur. necpuſillanimitate a defenſione iuſticie recedit. vt per hoc a malignitate hominūvincatur. nec turbatōibus quibuſcūqꝫſuccumbit. vt ſtatus animi eius a recterationis fundamēto. feruore impatientie euertatur. Non enim in hoc iuſtusnon eſt quicūqꝫ. ꝙ ei turbatio mētis accidit. ſi tamen turbatio eum a patientie⁊ ceterarū virtutū fundamēto nō euertit. vnde et xp̄us cū ex triſticia et turbatione agonie mentis dixiſſet ad patremtranſfer calicem hūc a me. oſtendes ꝙturbatio illa. animū ſuum a fundamētovirtutum nō euerterat. adiunxit Uerūtamen non ſicut ego volo ſed ſicut tu.Nec minus hoc ꝙͣ qd̓ ſuperius dictumeſt. in p̄allegata figura. notare poterit.ESpūs enim grandis eſt vanagloria. que omnē virtutū eminētiā queeſt in modum montiū. oēmqꝫ conſtantiam que eſt vt firmitas petrarū ſubuertit. et terror cōminationū et ꝑſequentium cōmouet corda vt cedant importunitatibus hominū. Igniſqꝫ zeli exardeſcit iniuſto. nondum virtute patiētie etmanſuetudinis ꝑfecto. contra peccatores. vt patet in phariſeo qui de iuſticiaſua gloriabatur. et indignatiōis igne cōtra publicanū. ſicut et ſimo cōtra magdalenam feruebat. Sed non eſt in taliferuore dn̄s. et ideo dat̉ dyabolo tēptandi et decipiendi locus ¶ Talia de

ſponſa xp̄i. quā ſibi in huiuſmōi gr̄e miniſterium e legerat. ſuſpicanda non ſunt.Que adhuc in coniugio viuēs. maritūſuum ad cōtinentie perfectōeꝫ adduxitvt multis annis ſimul ſine exactione etredditione debiti cōiugalis viuerentIamqꝫ adhuc ligata matrimonio. ſobrietatem vidualē in victu ⁊ veſtitu preferebat. deuotioqꝫ cordis eius et orationum inſtantia. magnam in ea future religionis et gratie perfectōem p̄mōſtrabant. F Cūqꝫ iam a lege viri ſoluta eſſet. bona ſua heredibus et pauperibus diſtribuēs. et a mundi retinaculisſe expediēs. ⁊ xp̄m pauperem pauper ſequēs. nichil ſibi niſi ſimpliciſſimū victū.et veſtitum contemptibilem retinebatPropter qd̓ ⁊ eam que oēm mundi conſolatōem reiecerat. xp̄us mirandis cōſolatōibus et gratijs viſitabat. In quibꝫomībus non ſuam. ſed dei gloriam querens. latere quidem ob humilitatis cuſtodiam maluiſſet. niſi quantū ad proximorū ſalutem ſe per imperium ſpūs. velpotius xp̄i in ſpū ſibi apparentis. certisſe perſonis manifeſtare iuſſa fuit. Optabatqꝫ obprobrijs et contumelijs ſuis xp̄icumulare gloriā. veritate māſuetudine⁊ iuſticia. formā vite xp̄i in ſe exprimēs.eciā a minimis et vilibus ꝑſonis gratiset īpune ledi ſufferebat. ¶ Quis talēvitam exiſtimet ludibrijs patere demonum. xp̄mqꝫ tante impietatis arguereaudebit. vt nō tueretur in ſe ſperantemet nō ſe ſed ip̄m ex dilectōis eius plenitudine glorificantē? Uel nūquid bonꝰſponſus. caſtam coniugem et fidelem. exponit adultero illudendā G Cedat igitur temeritas ſtulti iudicij. et detur locus glorie et gratie dei. que tātomaior eſſe cognoſcit̉. quāto ignorantieet modice fidei noſtre videtur incredibilior. ¶ Quis enim niſi eiuſdē ſpūs gratia p̄uentus credere poterit. ꝙ xp̄s reſidens in celo. loquat̉ femine in hac mortalitate adhuc degēti? Sꝫ ſicut ex ip̄iꝰ