Druckschrift 
Lilium sive elucidarius difficultatum circa officium missae
Entstehung
Seite
LXIXv
Einzelbild herunterladen
 

D

ꝙ coīter tenetur ꝙ ibi erit laus v̓ocalis ſed de modo dubitat̉. diciturergo ꝙ pōt fieri ꝙ celum empyriuꝫcedat ī formatōe vocis vel forte habebūt infra corpus glorificatū aereinteiorem qui nec expellet̉ nec corrupetur Sed dubium quomō voxmultiplicabitur niſi aer expellaturdicūt aliqui ꝙ ſicut odor multiplicatur ꝑ medium non mutando ſubſtantia. quicqͥd ſit de modo credendum pōt eſſe ꝙ erit laus vocalis vtvtroqꝫ mō deum laudent. De prefatōibꝰ in ſpecialiIſo de prefatiōe in gn̓ali nūcvidendū eſt de alijs in ſpeciali Circa qd̓ videbūt̉ duo. primoquot ſūt prefationes ſpetiales. Etdicendū ꝙ decem Nā pelagiꝰ papanatōe romanꝰ ſtatuit noue vt ſupi.dc̄mē ſicut habetur de ꝯſecra. di. j.Inuemimꝰ ⁊ allegatū ſupra in pricipio huiꝰ libri ⁊ vrbanꝰ papa. ij.addidit decima de bt̄a virgine queincipit ſic Et te in veneratōe ⁊cͣ. Secūdo ſūt exponēde ⁊ aget̉ de qͣlibet īſpāli eo ordine qͦ in nr̄o miſſali ſcribuntur vel notantur De prefatione natiuitatis.Rima prefatio eſt de natiuitate dn̄i ⁊ incipit qꝛ ꝑ incarnaA ⁊cͣ. In qua p̄fatiōe eccleſia recognoſcit Primo ſacre incarnacōis imſterium ibi Quia ꝑ incarnati. Secūdo diuine illuminatiōīs preſidiūibi noue mētis noſtre. Circa pri

mū notātur duo primo qͣre īcarnacio vocat̉ miſteriū Dicēdū ꝙ bn̄ qꝛmiſteriū idē eſt qd̓ ſacrū ſecretū. tale aūt eſt ſecretū incarnatōis. quiamens etiā aliqua racōnalis ad ip̄ꝫattingere nō valet nec capere qͦmōeſt verbū caro factum Io. j. Secundo q̄ritur quare verbū vel filiusmagis eincarnatꝰ ꝙ pr̄ aūt ſpūſſāctꝰ Dicēdū ꝙ incarnacōeꝫ oēs tresꝑſōe fecer̄t qꝛ indiſa ſūt corꝑa trinitatis ad extra ſꝫ ſolū fuit termīatūad filiū ſic ꝙ filiꝰ ſolus īdutus eſtcarne Quare aut magis filius poſſūt de hͦ aſſignari ſex ꝑſuaſiōes. prima qꝛ ꝯgruū erat vt q̄ erat filius indiuinitate eſſꝫ etiaꝫ filius in hūamtate. Scd̓a ne idē eſſet filius ⁊ pat̓ſi pater ex hoīe naſceretur ⁊ ſic eſſetꝯfuſio in ſignificatōne vocabuloꝝqꝛ quādo diceremꝰ filiū diceremuspatre ⁊ ecōuerſo ⁊ ideo ad hͦ vitandū congruum fuit filium incarnariTercia vt filius dei eſſet medius inter deū ⁊ hominem qͥ eciam mediuseſt inter perſonas diuinas. vn̄ apoſtolꝰ Medīator dei ⁊ hoīm xp̄s ⁊cͣ.Quarta qꝛ ſi pater aūt ſpūſſactusfuiſſet nicarnatus eſſent duo filij ⁊ſic neſciremus quādo fieret mentiode vno vel alio Quinta quia potentia attribuitur patri. qui ergo peccant ex impotentia peccant in prembonitas attribuit̉ ſpūiſco. Iō quipeccat in malicia peccat in ſpinſcin.Sapientia attribuitur filio Ideopeccantes ex Ignorantia. peccant.