PreceptumDecimum
Quinum.Capitulum
q̄libet qd̓ammo in infinitū excedet̉om̄es p̄noīatas penās iehēne vt dicit Criſo. de reꝑacōne lapſi. Sicutcreator excedit creaturā qꝛ obiectatriū dotū ſūt. infinitū. veꝝ. ens.bonū. gͦ oppoſita ſūt falſiſſimū. iſerrimū. et peſſimū. ſicut igit̉ deusdelectabiliſſimū ⁊ ſummū bonū obiectū eſt beatis. ita et dijabolus ſcꝫſathan eſt ſummū ⁊ terribiſſimū obiectū damnatis. Cuiꝰ em̄ obiectū ēoptimū eiꝰ oppoſitū eſt peſſimum.Prima igit̉ pena eſt priuacō viſionis beatifice ⁊ omniū ibi factibiliūq̄ vidiſſet ſi nō in mortali defūctuſeſſet. Rōe hꝰ priuacōis intellectusꝑpetuā ſitim naturalē pacietur aīadanata. qꝛ ſꝫm phm̄. j. Metha. Oīshō naturaliter ſcire deſiderat et ꝓut ꝯmētator auerrōis exponit nōquietat̉ intellectꝰ niſi ſummū veꝝfuerit adeptꝰ hac fiti aīa nō corpꝰdiuitis ī īferno ſitiebat cū ait Mitte lazarū vt intingat extremū digiti ⁊cͣ. Scd̓a pena coreſpondēs ingtitudini fidei eſt viſio ꝑpetua omniūdemonū ⁊ aīmaꝝ turpiſſimaꝝ p̄ſertim peſſimi demonis. de quo math.xxv. qui ꝑatus ē dijabolo ⁊ angeliſeiꝰ. ⁊ ſic puniet̉ intellectꝰ acerbiſſime. Qualis aūt ſit peſſimi denonis faciēs. hāc deſcribit iob. xl. ſubſimilitudine dicēs Sternutacō eiꝰſplendor ignis. ⁊ oculi eiꝰ ſicut palpebre diluculi. de ore eiꝰ lampadeſꝓcedūt ſicut tede ignis accenſe. denaribꝰ eiꝰ ꝓcedit funus ſicut olleſuccenſe atqꝫ feruētis anhelitꝰ eiꝰprunas ardere facit ⁊ flāma de eiꝰore egredit̉. in collo eiꝰ morabiturformido ⁊ facie eiꝰ p̄cedit egeſtasſuꝑ quo Alber. vbi s. Sternutatīodijaboli eſt peſſimus conatus mali-
gnādi. ſplēdor ignis d̓r nō a claritate ſꝫ a terribilitate ⁊ cremacōe oculi eiꝰ tremebūdi vbi intelligit̉ furia demonis ſicut ī iratis. Os autēquo loquit̉ ad aīam emittit lampades. qꝛ incēdit aīas ⁊ cogitacōes inmalū de naribꝰ eiꝰ .i. a capite vndeꝓcedere debꝫ diſcrecō ꝓcedit fumꝰdementis ꝯcupiſcētie ⁊ furor irracōnalis alitꝰ inique volūtatis prunas ardere facit .i. impios igne infernali ſuccēſos Collū eiꝰ eſt ceruicoſa ſuꝑbia ip̄iꝰ in qua ē formido.qꝛ plꝰ audꝫ ſuꝑba temeritas ꝙͣ poſſit explere ⁊ egeſtas omīs boni p̄cedet facie eiꝰ. Tercō pena eſt priuatio ſumme ꝑfectōis diuine et etiaꝫamicicia quam tn̄ oīs aīa deſideratnaturaliter. qꝛ a deo primo ꝓceſſitvn̄. j. eth. Omīa bona appetūt. gͦoptimū maxime. ⁊. j. ꝯfeſꝫ. Augꝰ.feciſti nos dn̄e ad te ⁊ quietū ē cornr̄m donec requieſcat in te. erūt em̄in ſumma diſtantia a celo beatis etdeo quoꝝ adopcōꝫ nunꝙͣ habebūtQuarta pena eſt adeptio ſumme miſerie intꝰ ⁊ extra ſupra ⁊ infra a dextris ⁊ a ſiniſtris. ante ⁊ retro. vtſicut diligentibꝰ deū oīa in bonumcooꝑabūtur. ita deū odientibꝰ oīacooꝑent̉ in malū correſpondēs ſpeiqua ī creaturas deo poſtergato poſuerūt. ⁊ ſic memoria danatoꝝ eritmiſerrima. Quinto pena loco fruicōis delectabilis beatoꝝ erit ī danatis triſticia ⁊ dolor oīa p̄fata cōſequēs C ¶ Tercia principalis pena ꝯplens omnē miſeriā eſt cirtitudo de ꝑpetuitate penaꝝ omniū ſupra dictaꝝ xp̄o dicente Itē in ignēeternū. ⁊ in ſimbolo. Qui vero mala egerūt ibūt in ignē eternū. ⁊ heceſt fides catholica quaꝫ niſi quiſqꝫ