Preceptum.Nonum.

Capitulū.

Tereium.

iudicioꝝ. et noſtre variabilitatis.qꝛ ſꝫm grego. xxv. mora. ſuꝑ illo iobxxxiij. conteret multos et in numerabiles. ⁊ alios ſtare faciet ꝓ eis dicit Sepe contingit vt que vident̉ſtare humano iudicio iam in cōſpectu diuini iudicij iaceant. ⁊ qui hiccoram hominibus iacent iam in cōſpectu diuini iudicij ſtent et exemplificat de iuda et eius apoſtolatū.et de latrone in cruce. et adducit illud apoca. iij. Tene qd̓ habes vt nemo accipiat corona tuam. et illud j.Coꝝ. x. qui ſe exiſtimat ſtare vidatne cadat. ⁊ qꝛ fortaſſe illi quos deſpicimus. tarde poſſunt inciꝑe et vitam noſtrā feruentioribus ſtudijsp̄ire vt ibi etiam tangitTercium.Capitulum.Ecundū principale de ignor antia declarandū fuit qn̄ ignorantia ſit pctm̄qn̄ excuſat a peccato. etqn̄ nō A ¶ Pro intellectu hꝰ notandū ſꝫm th̓o. et duran. ij. di. xxij.⁊ tho. in ij. ij. q. lxxvj. et ſꝫm aliostam theologos ꝙͣ iuriſtas ac phio.ꝙ quintuplex eſt ignorātia. Primaeſt ignorantia electiōīs. et hoc qd̓ammodo affectū peccati cōſequit̉.vt qn̄ ex cōcupiſcētia peccati ꝙ voluntas nō reprimit abſorbet̉ iudicium rōis in ꝑticulari oꝑabili ſꝫm ꝙd̓r vj. ethi. ꝙ delectacio corrumpiteſtimaciōem prudentis. et ſꝫm hancignorantia omnis malus ſeu peccāsd̓r ignorans. Scd̓a d̓r ignorantia cōmitans. et hec ſe habet ad actū cōcomitatiue. vt qn̄ quis ignorans aliquid facit. et nihilominꝰ faceret ſinō ignoraret. et hec ſe habet ꝑ accidens ad deū. iō nec excuſat peccatū

nec alleuiat nec aggrauat. ſignumaūt ꝙ quis talem ignorantiā habuit eſt cū quis nō penitet vel doletpoſtꝙͣ actū ꝑfecit aliquē. vt ſi quisinueniret flor. que putaret ſuū fuiſſe quī nō fuit ſuūs et reſeruaret eūet nihilominꝰ ſeruaret eū etiam ſinō putaret eū ſuū fuiſſe. ſimiliter ſialiquis credens accedere ad vnammulierē accederet ad alterā ad quātn̄ accederet ſi eam nō ignoraſſetB ¶ Tercia eſt ignorantia inuincibilis videlicet eoꝝ que non pōt quisſcire et que ſtudio vinci nō pōt. talis eſt in omibus qui nō pn̄t vti rōead tempꝰ vel ad ſemꝑ. vt in puerisminorennibꝰ maniacis. demoniacisebrijs. et qui ignorant̉ priuant̉ ratiōe ex cōmeſtiōe cicute vel iuſquiani. Ignorantia igit̉ inuincibilis.ſi ſꝫm ſe et ſꝫm ſua cām fuerit inuīcibilis excuſat in toto. patet qꝛ nō eſtvolūtaria aliquo mō Et iō nō ē necfuit in poteſtate alicꝰ eā repellere.vt in pueris minorennibꝰ ſed quidde hn̄tibus ignoranciā inuincibilemque in ꝑte aufert vſum rōis. Rn̄. ꝙin talibus excuſat in tāto. vt in pueris qui ſꝫm ꝑtem ſunt doli capaceset ꝑcepti diuini. Et in furioſis hn̄tibus lucida interualla. Et d̓r notanter ſi ſꝫm ſe et ſꝫm ſuā cauſam fueritinuincibilis ꝓpter ebriū ex ebrietate peccantē cuiꝰ ignorantia inuincibilis eſt ſꝫm ſe. qꝛ tūc nō pōt iudicare quid agendū ſit vel nō agendumtn̄ nō eſt inuincibilis ſꝫm ſua caꝫ. qꝛpotuit ſe nō inebriare. et ita nō ignorare. et iō nō ē omnio excuſatꝰ atoto ſꝫm tho. et multos. ſed a tantoſi in ebrietate aliū occidit vel ſimilefacit ſi aūt quis incidit in ignorāciainnīcibilē puta inpriuaciōem vſus