CapitulumPreceptumNonum
cias haberet et niſi ab eo qui ꝑ nuncios dona dirigeret. vn̄ apo. j. Thi.jͣ. regi ſeculoꝝ īmortali inuiſibili ſoli deo honor gloria. Exemplū ſimiliter de vnico ſapiēte potes applicare. ſꝫm vicꝫ nihil aliud eſt p̄ciſe noſtrū cum oībus imꝑfectiōibus nihilum ſequētibus. Et eſt ſꝫm tho. primū fundamentū omniū nr̄aꝝ oꝑacionū inꝙͣ tum ſunt imꝑfecte et deficiētes et mōſtruoſe vt ꝓbat domīꝰal. in li. ſuo. de cauſis hoc psͣ. viditcum ait. Ego aūt tanꝙͣ nihil ſuꝫ ante te veꝝ tamen vniuerſa vanitasomnis hō viuēs hoc exꝑtus eſt ſapientiſſimꝰ ſalomon. cuiꝰ primū verbum li. Eccle. eſt illud. Vanitas vanitatū et omnia vanitas ſupple ſūtecce mater ſed quid de bonis a deoſenſerint cōcludit ī vlt. verbo eiuſdem li. fine loquendi omēs ꝑiter audiamus. Deū time. et mandata eiꝰobſerua. hec eſt omīs homo cunctaque fiūt adducet in iudiciū ꝓ omnierrato ſiue bonū ſit ſiue malū ¶ CVbi notandū ꝙ vbicunqꝫ nos inſpicimus tunc reꝑimus nos nihil eſſe.In nobis em̄ quinqꝫ cōſiderare poſſumus videlicet fieri eſſe cogitarevelle et oꝑari cū ꝑficere quoꝝ nullum eſt ex nobis. inꝙͣtum aliquidboni ibi eſt ſed inquantū defectuoſi ibi aliquid eſt. de fieri patꝫ. j. Ro.viij. vanitati creatura ſubiecta eſt.vnde creare diffinit̉ ꝑ aliquid d̓ nihilo facere. de ſcd̓o videlicet eſſe.Gal. vj. qui ſe exiſtimat aliquid eſſecum nihil ſit ip̄e ſe ſeducit. Et ſꝫmgrego. omnis creatura in quolibꝫ inſtanti in nihilū decideret niſi manudei ſubſiſterēt. Iſa .xl. omnes gētesquaſi nō ſint ſic ſunt coram deo. etquaſi nihiluꝫ et inane reputate ſūt
Secūdumei. De tercio videlicet cogitare. ij.Coꝝ. iij. nō ſumus ſufficiētes cogitare aliquid a nobis quaſi ex nobisde quarto et quinto ſcꝫ velle et ꝑficere. phili. ij. deus oꝑat̉ in nobisvelle et ꝑficere. Iſa. xxvj. om̄īa enīoꝑa noſtra oꝑatus es dn̄e. Et ſi velle habemus. tn̄ Ro. vij. d̓r velle adiacet mihi. ꝑficere aūt bonū non inuenio de facere ptꝫ Io. xv. ſine menihil poteſtis facere. Exquo patetprimo ꝙ ꝓ nihilo noſtri ſaluamur.psͣ. lv. ꝓ nihilo ſaluos facies illos.nec deſperare debemꝰ. qꝛ ij. Co. iij.fiduciā taleꝫ habemꝰ ꝑ xp̄m ad deūnō ꝙ ſufficiētes ſimus cogitare aliquid a nobis quaſi ex nobis ſed ſufficientia noſtra ex deo eſt. Et plenaeſt ſcriptura ꝙ in d̓o ſpem ponamꝰvn̄ Oſeē. xiij. ꝑditio tua iſrael ex tetm̄modo in me auxiliū tuū. Ad ideꝫxp̄s Io. xv. Ego ſum vitis vera etpater meus agricola eſt et pꝰ pauca vos palmites qui manet in me ⁊ego in eo hic fert fructū multū qꝛſine me nihil poteſtis facere. ſiquisin me nō manſerit mittet̉ foras ſicut palmes. et areſcet. hec duo vicꝫcognitio ſui et dei ſunt cauſe veredeuociōis. ſꝫm tho. Iterū vere hūilitatis. hec quicunqꝫ frequēter cogitaret de nihilo nr̄i oīa vitaret. quidem̄ ſuꝑbiret qui nihil hꝫ niſi nihil.quid auare cuperet cuius oīa bonaſunt dei. quid voluptati oꝑam darꝫqui ſe ꝑ pctā in nihilū tēdere crederet. ſꝫm augu. qn̄ īraſceret̉ qui deūiuſte ꝑmittere oīa credit et ſe reumꝯgnoſcit quid d̓niqꝫ torpebit qui ſeoībꝰ bōis priuatū credit. Sꝫ notād̓eſt valde ꝙ modicū proficit taliaſolo intellectu qͣgnoſcere vicꝫ īꝑfectōes ⁊ mala nr̄a niſi etiā volūtatē