CapitulumSecūdum
Nonum.Preceptūnō ſolū p̄termittit implere gratitudinis debitū ſed etiam cōtrariū eiꝰagit et hoc etiā ſꝫm cōdiciōem eiusqd̓ agit̉ qn̄ꝫ eſt pct̄m̄ mortale qn̄qꝫveniale. ſciēdū tn̄ ꝙ ingratitudo q̄ꝓuenit ex peccato mortali habꝫ ꝑfectā ingratitudinis rōem Illa veroque ꝓuenit ex peccato veniali imꝑfectam. hec oīa ab inicio illiꝰ materie de gͣtitudine ſunt de mente tho.vbi prius.Capitulum.SecundūA ¶ Eptimo dꝫ quilibetſcire aliquas ſuaſ infirmitates ⁊ miſerias qꝛ aliaſſuꝑbiret. vnde bern. ſer.xxxvij. ſuꝑ cai. nemo abſqꝫ ſui cogniciōe ſaluari p̄t de qua nimiꝝ materſalutis humilitas orit̉ et timor dn̄iqui et ip̄e ſicut iniciū ē ſapīe ita etſalutis nemo dico abſqꝫ illa cognicione ſaluat̉ qui tn̄ etatē hꝫ et facultate ꝯgnoſcēdi qd̓ ꝓpter ꝑuulos loquor et ꝓpter fatuos quoꝝ alia eſtro. quid ſi ignoras deum poterit neſpes eſſe ſalutis nec hoc quidē necem eum potes amare qꝫ neſcias aūthabere quē nō amaueris. Nouerispinde te vt deū timeas. noueris ip̄ꝫvt eque eum diligas. In altero iniiaris ad ſapīaꝫ. in altero et cōſumaris qꝛ iniciū ſapīe timor dn̄i ⁊ plenitudo legis eſt caritas. tam gͦ vtraqꝫ ignoranti a cauēda ē tibi qm̄ ſinetimore et amorē dei ſaluꝰ eſſe n̄ potes. Et qͣꝫadmodū ex notitīā tui veniet in te timor dei. atqꝫ ex dei noticia dei itide amor. ſic ecōtrario deignorantia tui ſuꝑbia ⁊ de dei ignorantia deſꝑatīo. tui gͦ ignorātīa etdei maxīe fugiēda eſt. hec de bern̄.
B ¶ Ad cognoſcēdū aūt ſe notāda ſūt tria prīcipaliter. Prīo quātiſint defectꝰ nr̄i. Scd̓o cur tā difficile ſit hūiliare ſe. Tercō quō ſub om̄ibus nos debemꝰ hūiliare. Quatumad primū notanda ſunt trīa. Prīo d̓an̄cedentibꝰ pctī actualis maliciamScd̓o de ip̄o pctō. Tercio de cōſeqͣꝫtibus malicijs. De prīo aduerte ꝙprimū nr̄m fundamentū ē nichileitas et vanitas ex parte nr̄a qꝛ ſicutcorpꝰ nr̄m hꝫ pr̄eꝫ et mnr̄eꝫ. ſic et aīaſimiliter pr̄eꝫ et mr̄eꝫ qd̓ammō habꝫIn aīa ei dico ſunt vicꝫ ea q̄ ſūt bona ⁊ ꝑfectiōis ⁊ illa a ſolo deo preemanauerūt. Et ea q̄ ſunt imꝑfectionis. et illa a mr̄e nr̄a q̄ eſt nihileitas ꝓueniūt. de vtroqꝫ d̓r Iohā. j.Oīa ꝑ ip̄m factū ſunt. et ſine ip̄o factū ect nihil. Primū eſt dei. nō nr̄iniſi inqͣtū deꝰ dedit ſꝫm illud īaco.j. Om̄e datū optimū et om̄e donū ꝑfectū deſurſum ē deſcēdēs a pr̄e luminū volūtarie ei genuit nos Verbo veritatis vt ſimꝰ iniciū aliquodcreature eiꝰ. vn̄ wvilh. ꝑiſi. li. ſuo deaīa. et mag. li. de cau. et al. ſuꝑ eod̓ꝓbāt īmo demōſtrat ꝙ cū deꝰ ſit ſolū vnꝰ et vnicꝰ fons eēndi bonitatis ſcīe potētie ⁊ ſimiliū ꝑfectionūIdcirco nullibi alias inuenit̉ ī quacūqꝫ creatura eſſe. bonū virtꝰ ſcīa.et talia hmōi niſi a prīo fonte habeat vn̄ dicit ſaluator. nemo bonꝰ niſiſolus deꝰ. vn̄ creature omēs ſūt cannalia q̄dā. ꝑ que ad nos fluūt diuīadona. Exemplū de vnico fonte mudi exiſtente nullꝰ tūc aquā haberetniſi de iſto fonte aliud exemplū eſtd̓e ſole qui ē fons lumīs. aer igiturnon illuminat ſed lumē defert. alid̓exemplū de vnico diuite. omnibusexntibus miſeris ꝓ tūc nullus diui