Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

Preceptū.Capitulum.Septimū.Quintum

damnificant vtranqꝫ ꝑtem. patet etiam illi qui frumenta vel aliasres vtiles cōmunitati vel neceſſarias et bonas ad hoc principaliter emunt. vt deſint ciuitati patrie.vel aliqua alia bona intenciōe. nonintendentes cariſtiam inducere ſedqn̄cunqꝫ neceſſitatem vel notabilegrauamen pauꝑum viderit vendere iuxta cōmune et rōnabilem eſtīacionē. Tales em̄ licite et meritoriepoſſunt hoc facere et aliqn̄ cariſtiāimpedire ſed illi qui in ꝯgregandotalia nec cōmunitati ꝓſunt nec vtilitatem eius intendūt. ſed ſolum lucrum ſuū nihil niſi cariſtiam expectando grauiſſime peccant. Ratīo ēqꝛ quilibet in cōmunitate viuensrōe caritatis ꝓximi et rōe emolimeti vtpote ſolacij defenſiōis ſimiliumdebet cōmunitati eſſe vtilis et maxime nociuus. et ſꝫm iura turpiseſt pars que ſe cōfirmat ſuo totipoſſunt aut vtriqꝫ p̄miſſoꝝ ſe ex hconſiderare. Quia qui intendit carſtiam dolet de frumentoꝝ cōpioſoꝓuentū. Alius vero ex hoc vel letꝰeſt. vel cōtentus triſtis kSecūdum requiſitum ad ꝯmutacionem negociatuuā eſt vt vendensre vendibili recipiat iuſtum p̄ciumcōſiderandum ſꝫm res vendibileſvalent ad vſuꝫ hominū plus vel minus ſꝫm neceſſitatem reꝝ interduꝫſꝫm deſideriū hominū qd̓ habent adres. Et licet difficile ſit dare de valore rei ſufficientem et generalē regulam. tn̄ hanc regulam quidam doctor tradit. Sicut eſtimatio que veriſimiliter bona fide creditur erronea eſſe eſt ſequenda. ſic cōmūiseſtimatio in qua nullus error veriſimiliter apparēt ſequenda eſt. ſiue ī

ſpecie. ſiue ī ſingulari vbi vero nulla eſt vel vera eſtimatīo ibi recurratur ad rōem penſando laboresſumptus ⁊cͣ. ſtatīm dicenda bona fide ꝓut melius pōt fieri necnō melioracionem vel peioracionē ſiue realem ſiue eſtimatam et iuxta resvendatur. Talis negociator iuxtadiligentiam ſuam et induſtriam etꝑicula accipiat in cōmutacione p̄cium correſpōdens. qd̓ declarat Sco.qꝛ vnūqueqꝫ in oꝑe honeſto ſeruiētem reipublice oportet de ſuo labore viuere ſed talis afferes vel etiācōſeruans honeſte et vtiliter ſꝫuitreipu. igỉ ecͣ. Secūdo qꝛ vnuſquiſqꝫ induſtriam ſuam et ſollicitudinēpoteſt iuſte vendere. Induſtria em̄magna requirit̉ in tali tranſ ferente de patria in patriaꝫ ergo poteſtiuſte ſuſtentacionē ſuam ſe et familia ſua ad illam neceſſitate deputatam recipere p̄cium correſpondēſſue induſtrie. Tercō etiā correſpōdens aliquid ſuis ꝑiculis. Semꝑ tn̄lucꝝ debet eſſe moderatuꝫ ne taliscupiens nimis diues fieri vicium auaricie incurrat L Ad hoc vere vendicio vel empcio ſit bonamaterialiter requirunt̉ ꝯdicōescircūſtancie ꝯmunes ſicut in alijsactibus moralibus potiſſime finiseſt. non ſit in ſcandalum ī maluꝫexemplum. ꝯtra votum. vel ex auaricia. vnd̓ dicit ſanctꝰ tho. emēsnon debet lucꝝ ſtatuere tanquā finem ſuum. vel ſuoꝝ operū. Sed lucrum qd̓ querit vlterius in aliū finem neceſſarium vel honeſtum. vtad ſuſtentionem domus ſue vel adſubueniendū indigentibus ſi ſit negocio licita. vel quis negociatio intēdit ꝓpter publica vtilitateꝫ