DuodecimuꝫCapitulumPreceptumQuintum
Si ē publicū ſic ꝙ n̄ peccat ī me ſolū. i. me ſolo ſciēte. ſꝫ etiā alijs ſcientibus. tunc illud peccatum eſt corāeis corā quibꝰ factū eſt ⁊ ad quoꝝnoticiā venit publice arguēdū. vn̄thi. v. peccante corā oībꝰ argue vtceteri timorē habeāt qd̓ intelligit̉de pctis publicis ſꝫm aug. ī ſer. do.in mon. Nō dicti ē qꝛ corectio talisfama nō minuit rei corā eis coramquibꝰ fit cū priꝰ ſciāt et etiā ꝓuidetur eoꝝ ſcādalo. Si aūt pctm̄ ſit occultū tm̄ tūc qꝛ etiā ⁊ pctīs occultiſp̄t ꝑari offēſa ꝓxīoꝝ. Ad hͦ dd̓m ēqꝛ aūt ē ī nocuniētū omūitatis ſeumultoꝝ aut paucoꝝ. ſi in multoruꝫſeu ꝯmūitatis corꝑale vel ſpūale.puta cū quis occulte tractat cū aliquibꝰ qualiter ciuitas ſit tradendahoſtibꝰ vel ſi hereticꝰ priuate homies a fide auerteret. tūc n̄ ē expectāda ſecreta amonicō. ſꝫ ſtatim autalteri qui ꝓdeſſe p̄t. ⁊ p̄lato vel alteri ſuꝑiori qui tale ꝑiculū p̄cauerep̄t ē denūciādū ꝯſꝫuādo famā illiꝰꝙͣtū p̄t cū ſalutē reipub. ⁊ n̄ alitervt ſi ille cui rector ciuitatis plꝰ ꝯfidit cui claues tradidit eſſet illa nocte eā traditurꝰ hoſtibꝰ vel aliqd̓hmōi. ⁊ nulloº vult deſiſtere nec p̄tiſti ꝑiculo aliter ꝓuideri tunc eſſetiſti nomīatim dd̓m. Caueatis ne claues illi hac nocte tradatis. qꝛ ꝓditurꝰ eſt ciuitatē. rō dicti ē qꝛ bonūomūitatis p̄ferēdū ē bono priuatoſic cū fama ſit d̓ maxīs bonis religiooꝝ vn̄ ſi vnꝰ religioſus ſcādaliſatalios. ⁊ ſecreta amonicio nō iuuātp̄lato dicēdū ē vt ꝓuideat fame cōmūitatis ſic etiā de heretico ē ītelligēdū nō aliquis forte firmiter eſtimaret ꝙ ꝑ ſecretā amoniciōeꝫ poſſent hmōi mala īpediri. ⁊ idē iudici
um ē habēdū de ſimilibꝰ cāibꝰ. vnd̓Iero. qua miſericordia ē ꝑcere vniet multos in diſcrime adducere. polluit̉ populꝰ ex vno pctōre ſicut exvna oue vniuerſus grex ſꝑ igit̉ bonū multoꝝ dꝫ p̄ferri bono vniꝰ C¶ Si aūt pctm̄ ꝓxī occultū ē ī nocumētū vni vel paucoꝝ tūc ſe ī nomētū tā ꝑuū qd̓ meliꝰ ſit illd̓ ꝑuū patiꝙ aliū diffamari. qꝛ ſi forte mō nōcorrigit̉ pꝰ ea forte corriget̉. vt ſieēt ei facturꝰ dānū modicū ⁊ ī modico valorē tūc dꝫ corrigere ſi queniēter p̄t. ſꝫ nō dꝫ reuelare. Si aūt ē nōtabile nocumētū vt qꝛ vult occidere nocte vel hoīeꝫ ſpoliare cū iacēat ī camera vel vult deciꝑe filiā velvxorē abducere domū ꝯbuere. velhmōi ſimilia facere. ⁊ nō ſꝑat ꝙ ꝑſecretā amoniciōeꝫ poſſit hmōi damnū impediri nec ꝑ aliqͣꝫ aliū modū.tūc meliꝰ ē innocētē ſeruare indemne ꝙͣ illi ꝯſeruare famā Illd̓ tn̄ ſicdd̓m ē ī ſecreto ⁊ ſub ſigillo ſecretiꝙ nō poſſit agere ad illiꝰ infamiaꝫreuelādo. nec ad penā ip̄m denūciando ſꝫ ſolūmo ad ſui cautelā D CSi aūt pctm̄ fr̄is ſit occultū ꝙ noneſt infamatꝰ de illo. nec p̄t ſufficiēter ꝓbari corā iudicio illiꝰ qui hētcorrigere. et ſi ē ſolū in nocumētumpeccatis ⁊ forte eiꝰ ī quē peccat qꝛab eo ledit̉ vel ꝑ ſolā noticiā. tuncad hoc ſolū tēdēdū eſt vt fratri ſubueniat̉ ⁊ emēdet̉. ⁊ iō ſi ſꝑat̉ ꝙ ꝑcorrectiōeꝫ corrigat̉. vt ē p̄miſſumtūc prīo corripiēdus ē ſecrete vt innocētiā recuꝑet ⁊ famā nō ꝑdat. ethoc voluit dn̄s cū dixit. Corripe eūinter te ⁊ ip̄m ſolū. nō ſemel ſꝫ pluries ⁊ ſꝑ ſecrete ⁊ ꝙͣdiu ꝓbabiliterſpes habet̉ ꝙ per eam corrigatur.Qn̄ aūt ꝓbabiliter eſtiat̉ ꝙ ſecreta