CapitulumPreceptumQuintum
verba beati augu. ſer. do. ī mon. li.j. cū īquit neceſſitas nos cogit aliqͣꝫrep̄hedere. prīo cogitemꝰ vtꝝ talevnꝙͣ viciū habuimꝰ. ⁊ ſi nunꝙͣ habuimꝰ cogitemꝰ nos habere potuiſſe. hoīes eī ſumꝰ Si vero habuimꝰtāgat memoriā omūis īfirmitas vtrep̄hēſionē illā nō odiū ſꝫ mīa p̄cedat ꝙ ſi nos idē viciū hēmꝰ ī quo ēille qͣꝫ rep̄hēdere volumꝰ. nō rep̄hēdamꝰ illū ſꝫ ingemiſcamꝰ ⁊ nō illuꝫobtemꝑandū nobis ſꝫ ad ꝑiter conadū inuitemꝰ hec ille k Sꝫ dubium ē q̄ cā ſit ꝙ tā cautē ē ī correctione fraterna ꝓcedēdū Rn̄. ſꝫm tho.vbi priꝰ. Cū quis peccat illd̓ nocetaīe ⁊ ſi publicabit̉ etiā nocꝫ fame.et qꝛ prudes medicus nitit̉ ſanarevnū mēbꝝ ſine leſiōe alteriꝰ. iō ſicdēmꝰ ꝑ fraternā correctiōeꝫ conariad hͦ vt ſanemꝰ fr̄is aīaꝫ ſine leſione fame ꝙͣtū fieri p̄t Et ſi nō p̄t omnino ſine leſiōe fieri tūc fiat cū mīori leſiōe qua fieri p̄t veꝝ ꝙ aīa p̄cioſior ē fama. iō ſi aliter n̄ p̄t fraterſanari tūc oꝑtet eū pociꝰ ī tota fama dānificari ꝑ publicā d̓nūciaciōꝫvt aīa ſalua fiat eſt aūt tribꝰ d̓ cāisſumme cauēdū ī correctiōe ne indebite ledat̉ fama peccantis. Prīo qꝛmeliꝰ ē nomē bonū ꝙ diuitie multeꝓuer. xxij. Exquo ptꝫ ꝙ qui aufertfamā. plꝰ nocꝫ ꝙͣ qui tollit diuitiasScd̓o diuitie ablate pn̄t reſtitui ſꝫvix fama. qꝛ forte pꝰ diffamaciōemexcuſanti non crederet̉. vn̄bn̄ d̓r inglo. ſuꝑ lu. ꝙ fama ē res lubrica. ſicut eī lubricū elapſuꝫ vix rehaberep̄t ita fama. Tercio qui infamat nōſolū reū infamat. ſꝫ etiā ledit om̄esaudiētes ſicut qui lutū mouet n̄ ſolū ſe. ſꝫ oēs aſtātes inficit. vn̄ amb̓.tolerabiliores ſūt fures qui veſtes
Vndecimum.⁊ alia bōa rapiūt ꝙͣ qui famā. tū qꝛmagis recipiūt. tū qꝛ nunꝙͣ reſtituunt. tū etiā qꝛ n̄ vni ſꝫ multis nocētvn̄ ſuꝑ illd̓ lu. j. ad virginē deſpōſata di. glo. maluit dn̄s aliquos d̓ ſuoortū ꝙ de virgis pudore dubitareEcce ꝙͣtū xp̄c curauit d̓ famā alienaDuodecimū.CapitulumE ordine gͦ corrigēdi dicēdū ē mō vbi tria ſuntvidēda. Prīo quotuplexeſt correctio. Scd̓o quisordo ſit d̓bitꝰ ꝓcedēdi ī correctiōefraterna Terco quis ad correctiōeꝫfraternā teneat̉ A Quātū igitur ad primū notādū ſꝫm Tho. vbiypriꝰ. q. xxxiiij. et in iiij. di. xix. ꝙ duplex ē correctio. q̄dā eſt poteſtatiuaquo nō ſolū intēdit̉ emendacio fr̄isſꝫ etiā intēdit̉ ꝓcuracio boni ꝙmunis. et illa fit ſolū ꝑ ſimplicē amonicionē ſꝫ etiā qn̄qꝫ ꝑ penaꝝ inflictionē. vt ip̄e frater vel alij timeāt et apctō deſiſtāt et hec correctio ſolū ꝑtinet ad p̄latos ⁊ ſuꝑiores ⁊ iudiceſreſpectu inferioꝝ ſuoꝝ et nunquaꝫad inferiores reſpectu ſuꝑioꝝ ⁊ dehac nihil dicemꝰ hic ⁊ aliquid dictūeſt in prio cā. Alia ē fraterna correctio et ē ſimplex amonicio fratris d̓emēdaciōe delictoꝝ. ⁊ iſta correctōꝓprie ordinat̉ in emēdaciōeꝫ fr̄is d̓linquētis et ē actꝰ caritatis. q̄ maxime malū ꝓxī .i. pctm̄ ꝑ correctiōislimā tollit. ⁊ ꝑtinet correctō hec adqͣꝫlibꝫ adultū in caritate exn̄tem incaſu ſiue ſit ſuꝑior ſiue īferior ⁊ etiam reſpectu ſuꝑioꝝ ⁊ īferioꝝ. B¶ Scd̓o notādū ꝙ ordinē corripiēdi pōit xp̄c Mat. xviij. d. Si fratertuꝰ peccauerit in te et ſꝫm doctoreſ⁊ alios ꝯmūiter intelligit̉ ſic pctm̄ꝓxī tui. aut ē occultū aūt māīfeſtuꝫ