QuintumCapitulumPreceptumIQuintum

catum ſed pena peccati. vel peccatum largo modo cum ſit pena peccati originalis. hec de Aureolo. vnde auguſtinus. li. j. confeſſionum dicit ꝑuulum quendā collactaneū ſuūcuruo vultū aſpexiſſe et illud inuidie. attribuit. Vide inquit ego ⁊ expertus ſum zelantem puerū nōdumloquebat̉ et intuebat̉ pallidꝰ amaro aſpectu collactaneum ſuū.¶ Secūdus gradus eſt quedā ſubita. et n̄ deliberata triſticia de bonoproximi inꝙͣtum eſt excellens. Tercius eſt triſticia talis modi deliberata ſeu ꝑfecta Prima eſt veniale peccatum. ſed terciā eſt mortale peccatum. vnde tho. vbi prius de vtroqꝫdicit. inuidia ex genere ſuo eſt mortale peccatum. Pena em̄ peccati coſideratur ex obiecto. Inuidia autēſꝫm rōem ſui obiecti. cōtrariat̉ caritati ꝑ quā eſt vita anime ſpūalisſꝫm illud j. Ioh. iiij. Nos ſcimꝰ qm̄tranſlati ſumus de morte ad vitamquā diligimus fratres vtriuſqꝫ em̄obiectum et caritatis ⁊ inuidie eſtbonum proximi ſꝫm cōtrariū motuꝫnam caritas gaudet de bono ꝓximiſꝫm illud. j. corin. xiij. nō gaudet ſuper iniquītate congaudet aut veritati. Inuidia aūt d̓ bono ꝓximi triſtatur. vnde ex ſuo genere conuincitur peccatū mortale eſſe inuidia.Ideo Iob. v. ꝑuulum occidit inuidia. ſed nihil occidit ſpūaliter niſipeccatum mortale. ſed ſicut dictumeſt ſupra in quolibet genere peccati mortalis inueniunt aliqui imꝑfecti motus in ſenſualitate exiſtentesqui ſunt peccata venialia ſicut ī genere adulterij primus motus cōcupiſcentie. ⁊ in genere homīcidij primus motus ire. Ita etiam in gene-

re inuidie inueniunt̉ aliqui primimotus qn̄qꝫ etiam in viris ꝑfectisqui ſunt peccata venialia hec Tho.Quartus gradus inuidie eſt peccatum in ſpūm ſanctū qd̓ d̓r īuidentiafraterne gratie. vnde tho. in. ij. di.xliij. dicit. Inuidia duplex eſt quedam que eſt de ꝓſperitate vel exaltaciōe hominis. Et quedā que eſtde exaltaciōe gratie ſicut ꝙ multiad deū conuertant̉ vel aliquid huiuſmōi. Et talis inuidia ſoluꝫ ē peccatum in ſpiritum ſanctū. vnde ibid̓Bonauen. dicit dupliciter pōt aliquis inuidere aliene gratie. vno mōqꝛ ex hoc minuit̉ bonū propriū cuius ꝓmocione appetit ſingulariter⁊ ſic eſt peccatum capitale. alio mōqꝛ viſus anime ſic eſt deprauatusvt ſicut nō videt bonū in ſe ſic etiānolit videre bonū in alio. et tūc eſtpeccatū in ſpūm ſanctū. hoc aūt eſtī illis maxime qui vix poſſunt ī aliovidere bonū. et ita alio mō eſt capitale vicium. et alio modo peccatumin ſpūm ſanctum. et iſto modo nō ꝓcedit niſi ex magna corruptione etmalicia voluntatis que adeo guſtūꝑuertit. vt bonum faciat appareremalū et ecōuerſo. H. ¶ Secundoprincipaliter vidēdū eſt de inuidiaquantū noceat. et ꝙ ſit deteſtabiliſpropter nouem. Primo nocet proprio ſubiecto ī corꝑe multipliciterqꝛ eſt triſticia. Sꝫ triſticia ſꝫm tho.j. ij. q. xxxvij. ſaltem mala multa mala facit. qꝛ aggrauat aīam vt interdū motus corꝑis exterior impediatur et fit homo ſtupidus. et intēſatriſticia p̄ oībus aīe paſſionibus maius nocunētū infert corꝑi vn̄ ꝓuerxxv Sicut tinea veſtim̄to ⁊ vermisligno ita triſticia viri nocet cordi