PreceptumCapitulumTertium.

quā ſibi optat et eandē ꝑfectionemvirtutum et gratiaruꝫ quia hoc eſtdiligere proximum tuum ſicut teipſuꝫ id ē ad idē bonū ad qd̓ teipſū vtvult auguſtinus ſuꝑ illo galla. vi.Operemur bonum ad omnes et apoſtolus dicit .i. corin. vij. Volo omnes homines eſſe ſicut me ideſt. adtantum bonum. licet non tanto afffectu tenear.E ¶ Tertio gradū poſt ſe ipſū tenet̉ quis inter omnes maxime diligere intenſiue ꝑentes ſuos quia quato res diligibiliseſt ipſi diligenti magīs cōiūcta. etquato magis et prius diligebat̉ abea. et quato plura et maiora beneficia ſuſcepit ab ipſa. tanto plus et intenſius debet eam diligere. Sed ꝑentes alicuiꝰ ſunt huiſmodi. qꝛ primo gradū coniūcti dilectione ꝑuemientes natos et eis eſſe poſt deumnutrire et diſciplinā tradiderūt ergo⁊c. Sed dicit quis ſi ꝑentes eſſentmali nōne tūc ceteri minus ꝓpinqnīvel etiā extranei boni eſſent amor ēꝑentibus p̄ponēdi. Rn̄. ꝙ cōplacenter et delectiue debemꝰ plus diligere meliorē. qꝛ d̓bemꝰ plꝰ complacere in bono ſuo adepto. Et in maioriplus quā in mīori bono. Sed homoſicut amore optatiuo. et d̓ſideraiuotenet̉ ſe plus diligere intenſiue etiam ſi malus ſit ita etiā optatiue ⁊ d̓ſideratiue dēt homo plus diligereꝑentes malos quam alios viātoresquoſcūqꝫ bonos qꝛ debet intenſioriactu eis optare et deſiderare vitaꝫeternā et vt boni fiāt quaꝫ cui cūqꝫalteri viatori etiā meliori Et debetetiā homo maxime ad hoc conari ⁊cooꝑari ſꝫm exigentiā ſtatus ſui. vtboni fiāt et caritatē acquirāt et inea ꝑmaneant nō aūt det approbare

eoꝝ mala facta qꝛ hoc eſſet eos odire Quarto poſt ꝑentes debet homo maxime diligere intenſiue filiosvel filias. Quinto deinde fratres ⁊ſorores. Sexto cōſequēter plus propīquos ꝙͣ mīꝰ ꝓpiquoſ Septio doineſticoſ plꝰ ꝙ extraneos Octauo extraneos Et hoc ſeruandū tā ſꝫm ordinem caritatis infuſe quam ſecundum ordinem rectum nature quemcaritas non aufert. ſed precipit etregulat. Et notat richar. in. iij. d.xxix. ꝙ intenſio dilectionis attenditur ſecūdū ꝓpinquitatē ad deumque eſt bonitas ipiiꝰ diligibilis pōtergo dici ipſa tāta eſſe bonitas extranei vel minꝰ cōiuncti. et tā ꝑuabonitas ⁊ ꝓpīquitas mihi magis cōiūcti vtpote qꝛ nō attinet mihi niſi tercō vel quarto gͣdū ꝙ ex maioriaffectu d̓beo diligere extraneū magis bonū ꝙ magis cōiūctū mihi etminꝰ bonū hoc etiā īnuit ambr. cūdicit ꝙ domeſtici boni ſūt etiā maliſfilijs pre ponendi. Nono debemusnimicos diligere vt bono nature eorum bonum velimus ſed inquātumſunt inimici .i. iiiiuſte nobis nocerecupientes non debemus eos diligere. f ¶ Ratio ſecundi quia tūcpeccatum amaremus. Ratio primieſt. quia etiam ſunt ꝓximi ſecundūillud p̄ceptum. mathei. v. Diligitenimicos veſtros benefacite his quioderunt vos. Pro quo ſecundū tho.notandum quod huiuſmodi dilectōnature innimici poteſt dupliciterconſiderari. vno modo in generaliet ſic diligere inimicum eſt de neceſſitate ſalutis vt cum quis in generali diligit proximos ab illa generalitate innimicum excludat alias peccaret mortaliter contra caritateꝫ.