Preceptum.CapitulumDuodecimum.Tercium
dare elemoſinā eſt magis meritoriūꝙ ieiuniū cum ſit opus bonū dantiet recipiēti. Ieiuniū aūt nō ſic Satiſ fac̓tio aūt cum ordinet̉ ad expiaciōeꝫ pene requirit quidē opus bonum. ſed formale in oꝑe eſt penalitas. qꝛ ꝑ penam recōpenſatur propter qd̓ ieiuniū eſt magis ſatiſ factoriū. Indirecte aūt et cōcomitatiueelemoſina eſt pocior ꝑ ſatiſ factiōiſprobatur qꝛ illa eſt porcior ꝑs ſatiſfactiōis in qua cōtinent̉ virtualiter alie ꝑtes ſatiſ factiōis. vt de ſepatꝫ. ſed elemoſina eſt hmōi. vt ptꝫprimo qꝛ elimoſina eum cui dat̉ cōſtituit debitorē ad ieiunandū ⁊ orādum et faciendū alia que pōt ei quidedit loquendo de debito mortalinō ciuili. Secūdo qꝛ elemoſina propter deū data eſt quaſi quedam oblacio deo facta ſꝫm philo. iiij. ethi.Oblacio aūt deo facta vim oracōishabet. frequēter em̄ plus impetratdonū ꝙ ſupplicatio. Tercio cū bōaexteriora ad cōſeruaciōeꝫ corꝑis ordinent̉ ſubtractio eoꝝ ꝑ elemoſināvirtute cōtinet ieiuniū. Et plerūqꝫcōtingit ꝙ aliquis arcius viuit exhoc ꝙ ſua dedit. Igit̉ elemoſinacōplecius habet vim ſatiſ factionisꝙͣ oracio vel ieiuniū. Et propterhoc elemoſina indicitur vt vniuerſalis medicina peccati. Lu. xj. dateelemoſina et omīa munda ſunt vobis. et thobie. xij. Elemoſina a morte liberat et ip̄a eſt que purgat peccata. ait raphael. et facit inueniremiſericordiā et vitā eterna. durādꝰ¶ Capitulū duodecimū de ſacramēto eucariſtie.
Oſtremo de nobiliſſimoſacramento eucariſtie vidēda ſunt trīa principaliter. Primo que exigantur ad cōmunicandū ſine nouo peccato cum augmento meriti. Secundo quis fructus bene omunicanciūTercio que exigant̉ ad frequentercōmunicādos. A ¶ Quantum adprimū notandū ſꝫm Tho. et aliosdocto. in. iiij. tirca materiā. di. ix. ⁊ſequenciū. Ad ſumendū eucariſtiaꝫſacramentaliter et ſpūaliter xv. exigunt̉ ſꝫm que quiſquis ſe probaredebet. probet inquit apoſto j. Coꝝ.xj. ſeip̄m hō et ſic de pane illo edatPrimū eſt vt cōmunicans ſit homonam ſolus homo ſacramentū hoc ꝑſe ſumere pōt ſacramentaliter ⁊ ſpiritualiter ſaltem nō angelus bonusnec malus. nō aīa exuta in purgatorio limbo vel in inferno nec animalbrutum. probat̉ qꝛiſte ſolus ſumitꝑ ſe ſacramētaliter et ſpūaliter quivtitur ſacramēto vt eſt ſacramētūet xp̄o incorꝑaliter. ſed ſic nullus p̄fatoꝝ valꝫ ergo ambe p̄miſſe vereprobatur. qꝛ ille ſolus vtit̉ ſacram̄to vt eſt ſacramentū qui vtitur ſpeciebus ſenſibilibus et velātibꝰ aliquod ſpūale cōtentū. et qui xp̄o anplius vel de nouo incorporat̉ ſednullus iſtoꝝ eſt hmōi. niſi homo exquo patet maximū donū dei. nā quiin patria ſunt xp̄o fruunt̉ leciꝰnos ſed nos xp̄m ī euca. ſummꝰ fructuoſius qꝛ ꝑficere poſſumꝰ ī eſſenciali et accidentali pͥmio. beati xp̄mhabent ſecurius ſed nos mirabiliusB ¶ Secūdum eſt vt quis ſit homo viator. nō cōmp̄henſor. Et ideoviaticū d̓r vt nos p̄ſeruet ab hoſtibus et ab impedimētis vie. vnde ſi