TerciumPreceptum.CapitulumVndecimum
voluntas imponentis qui noluit adimpoſſibile obligare nec ad purgatorium dirigere. Vnde cū d̓r impenitentia ieiunes intelligit̉ id eſt ꝑteip̄m ſi potes. ſi nō fac per alium.ſicut etiam facta eſt penitētia pronobis ꝑ xp̄m. I ¶ Sed tn̄ vt ſupra dictum eſt aduertendū. ꝙ quādo quis pōt ſatiſ facere ꝑ ſeip̄m. etqn̄ penitentia data ſibi eſt in remedium. Si tūc talis alio modo nō recompenſet certū eſt ꝙ nō ſufficit ꝑalium fieri ſatiſ factiōem. vt ſi ieiunium eſt tibi impoſitū ad domandūcarnem cōtra luxuriā nō ſufficit ꝙalius pro te ieiunet qn̄ carnem tuāvis nutrire nec aliquo equipollētiedomare. hec pe. de pa. kSꝫnunquid meret̉ ſatiſ faciens ꝓ alioRn̄. tho. et pe. de palū. ꝙ quicūqꝫ īcaritate pro alio ſatiſ facit pro viuo vel mortuo ſibi ſemꝑ meret̉ ſednō ſatiſ facit pro ſe ſed pro alio ſolū. vnd̓ pro ſe ita tenetur ac ſi nihilfeciſſet. ſimile eſt qꝛ qui pro alio comuni creditori ſoluit illum ſolum liberat n̄ ſeip̄m niſi ſuo nomīe illi ſoluat. licet apud illuꝫ de amicicia laudem habeat. L ¶ Vnde volētespro ſe ſatiſ fieri vt prudenter et fideliter agant. tria debent notanterſeruare. Primo ſatiſ faciēs ſit in caritate. et talem querat qꝛ ſꝫm cōmuniorē et tuciorem opinionē. Actusqui nō eſt ideo acceptus nō pōt eſſeſatiſ factorius pro facienti nec proalio. ergo qui vult penitenciā ſuaꝫalteri imponere niſi velit ſe ꝑiculoexponere aliqualidebet querere hominē de quo cōfidat ꝙ ſit in caritate viuens caute. Secūda doctrinaqui vult penitenciā ſuam alteri iniungere debet fatagere ꝙ nō ſoluꝫ
ille ſit bonus ſed ꝙ ſit melior ſe. vtnō ſolum ſit ſatiſ factoria. ſed etiaꝫmagis ſatiſ factoria. vnde hec ē tercia cauſa propter quam licet alteripenitencia tua imponere etiam vbitu poſſes met ſcꝫ ſatiſ facere qn̄ ſcꝫtu vis melioribus occupari. ſed nōpropter amorem carnis quā benevis alias domare. ſed qꝛ deo magiscaꝝ vis facere. Tercia regula conſulendū eſt diuitibus nobilibus potentibus et hmōi alijs peccatoribꝰꝙ querant ꝑticipaciōem bonorumque in religionibꝰ ſunt. qꝛ ibi ſuntpenalitates plures ꝙͣ alibi. et magͣaccepte deo ꝙͣ alibi M¶ Sed adhuc eſt dubiū cum tres ſint partesſatiſ factiōis. oracio. ieiuniū. et elemoſina. qd̓ eoꝝ ē magis ſatiſ factoriū Rn̄. duran. di. xv. qn̄ aliqua comperant̉ inter ſe dn̄t comꝑari ceteris ꝑibus exiſtentibꝰ. Et ſꝫm hͦ dicendū ꝙ ſuppoſita pari gracia. velcaritate. ieiuniū eſt magis ſatiſ factoriū ꝙ elemoſina vel oracio. indirecte tn̄ et cōcomitatiue elemoſinaeſt magis ſatiſ factoria. primū probat̉ qꝛ ſuppoſita caritate. illud eſtmagis ſatiſ factorium. qd̓ eſt magispenale. qꝛ in oꝑe ſatiſ factorio formalis cōdicio ex ꝑte oꝑis eſt penalitas ſed ieiuniū eſt magis penale ꝙelemoſina vel oracio. comp̄hendendo ſub ieiunio quicquid eſt corꝑisafflictiuū. vt diſcipline vigilie ⁊ ſimilia. ergo ieiuniū eſt magis ſatiſfactoriū. nec obſtat illud. j. thi. iiij.Corꝑalis exercitacio ad modicū valet pietas aūt ad omnia. qꝛ differtmeritum et ſatiſfactio. meritū eniꝫeſt ad acquirēdū p̄miū ad qd̓ requirit̉ et ſufficit bonitas oꝑis. et qd̓melius eſt magis meritoriū. Et ſic