Sextum.Preceptum.Capitulum
habuerūt. frenetici tn̄ et amentesſi in mente ſana cōſtituti hoc ſacramentū petiuerūt eis dari pōt iamalienatis a rōis vſu dummodo nonfaciant irreuerenciam ſacramento.vnde ligari poſſunt em̄ tales eſſe inpeccato et in alijs defectibus. Etqꝛ ſani petierunt ideo eius effectūhabere pn̄t ī infirmitatē. tercio oꝑtet vt ſit īfirmus in ꝑiculo mortiscōſtitutus. Racio eſt qꝛ nō quelibꝫſanitas ſpūalis eſt effectus huiꝰ ſacramenti. ſed vltima et ꝑfecta quediſponit immediate ad actuꝫ glorienec in qualibet neceſſitate corꝑaliſubuenit virtus diuina ſed in extrema deficiente auxilio humano id̓opropter vtrūqꝫ effectum ſolum ī ꝑiculo mortis conſtitutis debet dari.ſenibus etiam dat̉ qui moriuntur.etiam ſine aliquā actuali infirmitate. qꝛ defectus nature reputatur ineis pro actuali infirmitate. nō ergodebet dari ſanis nec omni infirmoadulto nec in quolibet ꝑiculo mortis qꝛ nō datur decapitādis velbellaturis. aut nauigantibus. qꝛ morstaliū imminet ex euentu future. nōex defectu nature. an aūt in eademinfirmitate pluries ſit dandū. Rn̄.ſꝫm tho. ꝙ ſic qn̄ eſt diuturna infirmitas vt idropiſis tiſis et ſimiles.ſꝫm hō pluriēs in ꝑiculo mortis conſtituit̉. ſi aūt quis ſanat̉ et recidiuat. tūc a forciori pōt iterari in ꝑiculo mortis. Quo tꝑe aūt prio poſſit iuuenibꝰ dari ī extremis ꝯſtitutis apparꝫ ꝙ tūc qn̄ eucariſtia eisdat̉ et an pꝰ eucariſtiaꝫ vel an̄ ſitdandū ꝯſuetudī videt̉ relinquēdūſi tn̄ eucariſtiā ſummere n̄ poſſꝫ vngendꝰ eſſꝫ. di. etiā pe. de pa. qꝛ ſi qͥsexp̄ſſe nō petiuit hoc ſacramētū an
quā priuatꝰ fuit rōe qꝛ forte de piculo nō credebat tūc etiā nō vtentirōe p̄t dari ⁊ deberꝫ qꝛ ad hͦ deuocio p̄cedens ſufficere pōt ſi veriſimile eſſꝫ eū deſideraſſe amonituC ¶ Quo ad terciū an vnctio ſit ſacramētū neceſſitatis. Rn̄. armicanꝰli. ix. de. q. arme. ca. xxvj. ꝙ nō eſtſic neceſſe ꝙ ſine eo nullus ſaluet̉adultus. tn̄ ſi infirmꝰ ſit forte i peccatis mortalibꝰ vel vno p̄t ꝯtingēre ꝙ nō adiutꝰ alioꝝ ſacramētorūeccleſie ſuffragio nec vnctōis ſacramento finaliter ſine cōtriciōe danaret̉. quibꝰ tn̄ adhibitis deꝰ ſibi cotriciōeꝫ daret. Ideo ꝓpter poſſibilem caſuꝫ expedit hͦ ſacramentū recipere. Et ca. xxix. di. cōſtat iuxͣ p̄fata ꝙ pōt eſſe caſus in quo dato hocſacramento infirmus ſaluaret̉ quialias damnaretur. Cum igit̉ lateatſacerdotes eccleſie qn̄ ille caſus inſtat. ſemꝑ aut pro maiori ꝑte ſuntincerti qn̄ inſtet. et ita artant̉ ex cūra quagerūt per illius ſacramentiremediū ſuccurrere alioquin em̄ nōvideo quin anima infirmi ꝑiclitentet ex iſto ſequitur neceſſitas huiusſacramenti in caſu ſcilicet neceſſitatis talis. Item eius neceſſitas argͣuitur ex magna vtilitate eius quiem̄ tam vtile ſacramentū negligerꝫcum iſto indigeret nō immerito deum offendere videret̉ qn̄ ſine om̄idifficultate ex ꝑte ſui infirmus poſſet acquirere qui em̄ ſine difficultate et moleſtia p̄t melius facere velmagnū bonū commodum ſpūale acquirere ſi negligat non video quinſit ſue ſalutis neglector et beniuolencie diuīe ꝯtēpto. īmo amicꝰ d̓i n̄eē ꝯuicit̉ qꝛ eiꝰ bn̄placitū cū illd̓ ꝑficere p̄t n̄ explet qn̄ ſine difficitate