CapitulumPrec eptumSecundum

qn̄ aliquis promiſit nō mortale velveniale nec aliqd̓ bonū ſed purampriuationem melioris boni. vt ſi aliquis iurat ſe nō intraturū religione. aut nō ſeruatuꝝ virginitatem.vel nō factuꝝ bonum alicui niſi inquantū caritas vel p̄ceptum cogettalis peccat. iuramentū em̄ debꝫ cadere ſuꝑ materia debitam ⁊ ſuꝑ bonū ex ſe ⁊ formaliter. ⁊ tūc licꝫ priuet maius bonū valet tn̄ vt iuratealiquo ſe velle ꝯtrahere cū aliquamatrimoniū. qn̄ aūt nullum bonumiurat ſed ſolū malū cuiuſmōi e pura priuatio melioris boni nō valetſed peccat quis in iurando ⁊ obligat ad culpam C ¶ Quinto quando quis iurat quod eſt maioris boni impeditiuū. vel cū iurat id facere qd̓ meliꝰ eſſet nō facere ꝙͣ facere vel iurat nō facere id qd̓ meliuseſſet facere ꝙ nō facere. Exemplūqn̄ iurat quis ſe nō ieiunatuꝝ velnō velle iuſtum in iudicō. vel nonaccōmodare pecuniā vel n̄ intraredomū ſortis vel nō vendere rē ſuāpro minori precio vel nō comedereſecum vel nolle retinere famulumque melius eſſet retinere. vel nonloqui xroximo. vel nō facere ei ꝯſolacōem que omīa eſſet meliꝰ facere ꝙ obmittere. ⁊ ſic de ſimilibus.Talis nō eſt obligatus ad ſeruandum qd̓ iurauit ⁊ probant̉ oīa quiqꝫ ꝑ Iſid̓. in ſinonimis. li. ij. dicentem ⁊ allegat magi. di. xliij. di. tercij. dicens. In malis promiſſis reſcide fidem. in turpi voto muta decretū. ⁊ Tho. aſſignat racōem. Quiaꝑ ſe mala ⁊ maioris boni impeditiua ſub iuramento cadere non pn̄t.⁊ ſꝫm Bern. qd̓ pro caritate inſtitutum eſt ꝯtra caritatem militare n̄

Secundum.debet. Et tamen ſicut Richar. dicit⁊ Vuilhel. propter reuerentiam ſacramenti diuini nominis inuocati⁊ ad punitionem temeritatis ſic iurantium ⁊ propter reuerentiam eorum qui preſunt ⁊ ad tute ambulādum nō debet quis autoritate propria venire contra quodlibet iuramentum incautum pro aliquibꝰ debet recurrere ad aliquem ſuperiorēſuum qui a tali iuramento debꝫ abſoluere ip̄m vel declarare eum nonfore obligatum maxime quando p̄toriri dubium vtrum obſeruacō vergat in peiorem exitum ꝙ nō obſeruatio. Tamen ꝯtra tria prima quado manifeſta ſunt propria autoritate ꝯtrauenire poteſt. Contra quodlibet vero iuramentum quod reſpicit reiueritatem ⁊ derogat caritativel eius perfectioni vel diſponentibus ad eam poteſt homo venirepropria autoritate in caſu neceſſitatis. hec ſententialiter Rich. durādus ait. Si iuramentū eſſet incautum ex eo ꝙ iurans nō ſufficiēterdeliberauit vel illud quod promittebat erat res indifferens ſeu parum valens vel plus nocens vouēti ꝙ expediens vel ſicut poſſunt alie circuinſtantie inueniri circa iuramentum que reddunt ip̄m incautum nō eſt tutum ꝙ tale iuramentum intermittatur ſine autoritateſuꝑioris potentis in talibus diſpenſare. D ¶ Quarto principaliteriuramentum incatum fit interduma coactis ⁊ ꝑ mētū vbi ſunt plurescaſus. Primꝰ ꝙ de eo qui ꝯpulſusꝑ metu iurauit ſe aliquid facturuꝫvel datuꝝ. Rn̄. duran. di. xxxviij. ⁊xxxix. c̓ca. iij. iuram̄tū ꝓmiſſoriū āē coactū ꝑ mētū qͥ cadit ī ꝯſtanteꝫ