Preceptum.SecundumCapitulumTercium.

ſit impoſſibile nō excuſaʳ a peccatototaliter. qꝛ propter reuerentiā diuini teſtimonij nō deberet iuramētum adhiberi niſi in re ī qua firmiter certus eſſet. vn̄ ibi deficit iudicium diſcrecōis niſi forte ꝙ erat eipoſſibile qn̄ iurauit. reddat̉ ei poſtea impoſſibile puta ſi quis iuratpecunia ſe ſoluituꝝ. que poſtea eivi vel furto ſubtrahit̉. tunc vidẻexcuſari a faciendo qd̓ iurauit. licꝫteneatur facere quātum in ſe ē vtſoluat ⁊ impleat qd̓ promiſit Itemſepiſſime incautē ꝯtra p̄ceptum ſecūdū faciūt hi qui cauſa lucri de facili iurant vt om̄s vendētes ⁊ emētes tales ſepiſſime falſum iurant ⁊ſic ꝑiurium incurrūt ⁊ mortale peccatū. Quod maius erit ſi in damnūprox imi ſic iurant ⁊ qn̄qꝫ pro ꝑuare ſe nō remiſſius dare iurant. Itēſepiſſime ꝯtra hoc ſcd̓m p̄ceptumincaute iurant ⁊ peccant qui abſorpti paſſione ire aut ex ebrietateaut in ludis etiam ꝓhibitis vt taxilloꝝ enormiter. aliqn̄ falſa. aliqn̄inhoneſta vel etiam iniuſta ⁊ de ſepeccata in tali diſpoſitione iurant.qꝛ voluntas tunc vehemens eſt advelle iurare ⁊ paſſio racōeꝫ abſorbet vt nō poſſit protunc deliberarede his que iurant̉. ideo ꝯtra hocp̄ceptum ſepiſſime peccant ex ꝑuerſa cōſuetudine ⁊ falſum iurant ⁊ ꝑiurant etiā ex lubrico lingue ⁊ ſi aliquādo nō deiurant id ē falſe iurattn̄ ſemꝑ peccant qꝛ leuiter ſine cauſa ⁊ irreuerenter iurant. Tercio incautū iuramentū fit racōe eius qd̓iurat̉. Nā ſꝫm tho. Rich. ⁊ ꝙmuniter om̄es theologos ⁊ iuriſtas. ſicīcaute iurat quis quādocūqꝫ iurataliquid qd̓ derogat caritatis actui

Et pōt fieri in quīqꝫ caſibꝰ. Primocū quis iurat facere vel obmittereqd̓ alias eēt mortale pctm̄ vt ꝙ aliqueꝫ propria autoritate grauitervelit ledere vel inimiciciam ad eūgerere cū rancore. in quo caſu peccat ꝑiurando ⁊ peccat īuramentuꝫimplendo ſicut ⁊ in ſcd̓o caſu qui ſequit̉. Exemplū de dauid qui iurauit temerarie velle nabal occidereſed retractauit bene vt dicit Amb.li. de offi. Scd̓o qn̄ quis iurat aliquid facere vel obmittere qd̓ aliaseſſet veniale ſolū vt ꝙ velit mentiri officioſe iocoſe vel ſimile. Tercio cū iurat̉ aliquid indifferēs qd̓ex circūſtantia effici poſſꝫ venialevel mortale vt cū iuratur aliqd̓ qd̓vergit ī deteriorem exitū propteraliquod qd̓ de nouo emergit quodfuit impremeditatū ſicut patꝫ in iuramento herodis qui iurauit puelle ſaltanti ſe datuꝝ quod petiſſet.hoc em̄ iuramentū poterat a principio eſſe licitū intellecta debita condicōe. ſcꝫ ſi peteret ꝙ dare liceret.⁊ deceret. ſꝫ impletio iuramenti fuit illicita vt dicit Ambro. li. j. d̓ offi. Quarto cū iurat̉ aliquid qd̓ eſtꝯtra conciliū euangelicū vel notabilis boni impeditiuū. ſicut cuꝫ aliquis iurat ſe nō intratuꝝ religiōeꝫvel ꝙ nō fiat clericus. aūt ꝙ nō accipiet p̄lationem in caſu quo expedit eū acciꝑe. ⁊ in hoc caſu peccatquidē iurando. dicit Tho. qꝛ degerat ⁊ eſt graue pctm̄ ⁊ nō teneturſeruare iuramentū. ponit em̄ obicēſpūiſancto. ſed multo meliꝰ facit n̄implendo hmōi iuramentū. Similiter qui iuraret ſe nō ꝯtinentē permanſuꝝ cū extra matrimoniū eſſetvn̄ pe. de palu. ſuꝑ. iij. di. xxxix. dic̄