CapitulumPreceptumSecundum

eradicare. Exemplum. noui militeꝫin ꝑiurijs aſſuetiſſimū tandem cōpunctum ꝑ ſermones qui cū dediſcere nō valeret ꝑiuria tandem ſibiinflixit totiens a carnibus vna dieabſtinere quotiēs ꝑiurium faceret⁊ fecit. licet in curia foret magniprincipis ⁊ plene ſanatus eſt. Audiui de quodam alio qui quotiens iurauit guttam ſui ſanguinis ꝑ puncturam de corꝑe extorſit pōt quistociens quotiens iurat ſi diues eſtdenarium in elemoſinam dare aliaſnō dandum. vel ſi pauꝑ eſt aliquidorare. Scd̓o debet quilibet in aīmoſtatuere potius velle emolimentocorꝑali carere ꝙ in oſuetudine ꝑiurij ꝑſeuerare ſꝫm iſtud xp̄i Mat.xvj. quid proderit homī ſi vniuerſum mundū lucret̉. anime vero ſuedetrimētū paciat̉ ⁊ ſic tandē habitum malum deponet ⁊ lucꝝ tꝑalehabere poterit. Exemplū ceſarij indialogo. duo colonienſes mercatores ad quendā ꝯfeſſorem venerūtde habitū ꝑiurandi ꝯquerentes.quibꝰ ꝑſuaſit. vt ꝑ annum venderent ſine iuramento fecerūt ⁊ annoeuoluto ad ꝯfeſſorem redeūtes ſedixerūt valde depauperatos eo ꝙſine iuramento nullus eis crederevellet. quibus ſecūdo ꝯfeſſor perſuaſit demonis illud eſſe negociumnec curandū. ſed ſcd̓o anno ceptumꝯtinuare. quod cū facerent maiorēfidem homīes in ip̄is ſine iuramentis habentes ꝙ antea eos multumditauerūt. Terco inſpicienda ſuntteſtimonia paganoꝝ iuramenta inmaxima reuerētia habentiū ⁊ ſineiuramēto verba eoꝝ tam firma tenuiſſe vt eis crederẻ. Ex. j. metha.vt s. Item in vitis philo. Solum

Secundum.phūs ait. ne metiaris ꝓbitatem iureiurando certiorem haberi. Cuiꝰem̄ dictū nō habet ſine iureiurandopondus eius quoqꝫ iuſiurandū vile eſt. Item ibidē xenocrates phūsplatōnis diſcipulus fuit qui vt Valerius ait tantā autoritatem ſue ſapiētie attulerat vt cū de re aliquateſtimoniū coactus a iudice dicerꝫ⁊ ad aram acceſſiſſet vt iuraret omnia ſe vere retuliſſe prohibitus eſta ſenatu iurare. Quarto p̄ omnibꝰꝯſideret quiſqꝫ mala p̄notata ip̄iꝰꝑiurij. quinto oret deum vt hoc vicium euadatCapitulum TerciumOntra hoc p̄ceptum faciūt ſcd̓o incaute iurantes A ¶ Vbi videndūerit an ⁊ qn̄ ⁊ quantū incautū iuramētū liget. fit aūt incautū iuramentū quitupliciter. Primoqn̄ irreuerenter fit iuramentū. velleuiter. vel ſine cauſa rationabili.qꝛ tunc comes iudicij ſeu diſcrecionis. offendit̉ etiam ſi veꝝ ſit ⁊ licitum pro quo iuratur. Scd̓o fit incautum iuramentū qn̄ quis indeliberate iurat ex impetū ſic ꝙ ſi plene deliberaſſet illud nō iuraſſet. ettunc ſꝫm Vuilhel. quis ſeuerare tenetur ſi licituꝫ eſt qd̓ iurauit. Sufficit em̄ ad hoc ꝙ ſit obligatus ꝙintenderit deum inducere teſtem illiꝰ rei quam dixit. Item ſi homo ꝓpter obmiſſionem deliberacōis ſufficienter aut vndecūqꝫ iurat ꝓmiſſorie aliquid ſibi impoſſibile tūc deeſt iudicium ⁊ eſt illicitum ⁊ ſic iurans peccat. īmo ſi illud quod iuratcredit ſibi poſſibile fore cum tn̄ ſibi