PreceptumSecundum

Primum.Capītulum

aliquādo ex numero ꝯtemptorum.aliqn̄ ex ꝯtemnentis magis debitaſubictione. aliqn̄ ex actus intenſiōealiqn̄ ex frequentia. aliqn̄ ex obſtinacōe. aliqn̄ ex cōtemnētis modicitate. Eſt aūt differētia inter negligentia ⁊ ꝯtemptū ſꝫm beatū bern.qꝛ negligentia eſt languor inercie.ſed cōtemptꝰ tumor ſuꝑbieQuo ad terciū principale quale ſitpctm̄ inobedientia. Rn̄det vlricusli. vj. tractu. iiij. Inobendiētia exhibita p̄lato nō eſt ſꝫm ſe mortalepeccatū niſi ſit ꝯtra p̄ceptum eiusqꝛ ip̄e p̄latus ideo mandatum temperat. qꝛ nō vult ſubditū ꝓ qualibet leui cauſa exponere diſcriminmortalis peccati. Diximus aūt ſꝫmſe. qꝛ ex animo nō obediētis ſimplici mandato pōt hoc fieri mortalepctm̄ ſcꝫ cū hͦ facit ex tali ꝯtēptūautoritatis prelatī ꝙ intendit ei n̄obedire etiam ſi p̄ciperet id quodmandatSequitur Secundum Preceptum.Capitulum Primum.Receptum ſecundumeſt. Non aſſumes nomen dei tui inuanumNon em̄ habebit deꝰinſontem qui aſſumpſerit nomen eius fruſtra. A CCirca quod ponent̉ quinqꝫ capitula. Primū eſt de intellectu verboꝝhuiꝰ precepti in generali ⁊ de iuramento licito. Alia vero erūt de modis hoc p̄ceptum tranſgrediendi ¶B Quantū ad primum notanduꝫſꝫm Tho. ij. ij. q. cxij. Et ſꝫm alex. d̓alis in ſuo. iij. di. xxxvij. ꝙ non eſt

intelligendū hoc p̄ceptum ſolum d̓hoc nomine deus ꝙ illud nō ſit inuanum aſſumendū. ſed eſt intelligedum de omni noīe ꝑ quod rationalimenti deus innoteſcit ſicut ſunt illa noīa creator. redemptor. gubernator mūdi ⁊ ſimilia. Nō enim differt ꝑ quodcūqꝫ nomen dei ꝑiuriūꝯmittatur. Nominibus quippe deidebet̉ reuerentia ex ꝑte rei ſignificate que eſt vna. nō aūt ex ꝑte vocum. Ideo d̓r in ſingulari. Nō aſſumes nomen dei tui inuanuꝫ CScd̓o notandū ꝙ ihi nō prohibet̉om̄is aſſumptio diuini nomīs. qꝛ illa pōt multis modis bene fieri vt īoracōibus dei laudabilibꝰ ac benedictionibus ⁊ exorciſmis. ⁊ in ſermonibus. nec ꝓhibetur hic oīs iuratio ꝑ nomen dei. qꝛ illa pōt etiaꝫmultis mōis bene fieri. Sed hic ꝓprie ꝓhibetur vana aſſumptio diuini nomīs que fieri pōt vana ſꝫmTho. vbi priꝰ dupliciter. Vno mōſꝫm ſeip̄am ſcꝫ qꝛ nō habet firmamtum veritatis vt qn̄ qnis falſuꝫ iurat. que iuratio eſt hic prohita etprincipaliter eſt ꝑiurium ⁊ peccatum mortale vt dicet̉. Et hoc volunt gloſe. .j. exodi. xx. ſuper hoc p̄cepto. que dicit. nō aſſumes ſcꝫ iurando ꝓ nihilo. Scd̓o deū. v. Nonaſſumes ſcꝫ iurando pro re que nōeſt. Scd̓o d̓r aſſumptio diuini noīsvana ex ꝑte iurantis vt qn̄ quis iurat verū. ⁊ tn̄ ex leuitate ⁊ ſine iudicio diſcrecōis. ⁊ tunc licet nō ſitſemꝑ peccatū mortale eſt tn̄ ſemꝑpctm̄ ⁊ diſponit ad lapſum ⁊ periurium. Terco notandum ꝙ dei nom̄valde honorifice eſt tractandumpropter cauſas recitatas. primo ſcꝫprecepto circa finem in tercio ſcꝫ