Primum.CapitulumPreceptumSecundum

p̄cepto particulari. Et qn̄ aliter fitgrauiter peccare ꝯtingit. Addituraūt huic ſicut ⁊ primo precepto pena. Ideo qꝛ ad ea ad que hominesproni ſunt pene tanꝙͣ medicine addende ſunt ſꝫm philo. iij. Eth. Adidolatriam aut proni fuerūt iudeiqꝛ inter vel circa idolatrias degebant. ex liugue etiā lubricitate homines proni ſunt ꝑiurare. id̓o diciʳ̉nō em̄ habebit deus inſontem. quiaſſumpſerit nomen eiꝰ fruſtra¶ Dubitat̉ primo an licitū ſit iurirare. Rn̄. ſꝫm Tho. ij. ij. q. i. xxix. etſꝫm alios doctores cōmuniter ſuꝑ.iij. di. xxxix. Iuramentū ſꝫm ſe noneſt malū. ſed pōt eſſe licitum ⁊ honeſtū. patet. j. deū. vj. Dn̄m deū tuum timebis ⁊ ꝑ nomen eius iurabiſItem apoſtolꝰ iurauit in epiſtolis.ſuis. ij. Coꝝ. j. Ego deū teſtem inuoco in anima meam. Ro. j. Teſtiseſt mihi deus cui ſeruio. Scd̓o adidem eſt Aug. li. ꝯtra mendaciū. etin ſermone dn̄i in monte. et in ſꝫmone de verbis apoſtoli. Tercō patetex bona origine iuramenti ⁊ fine.introductū em̄ eſt ex vera fide quacredūt hoīes hr̄e infalibilē veritate deum ⁊ vniuerſalem oīm cognicōem ⁊ prouiſionē. ⁊ ideo ip̄m in teſtem dictoꝝ ſuoꝝ inducūt tanꝙͣ euqui nec fallere nec falli pōt que nihil latet. finis etiam iuramēti eſſedebet ad certificandū homīes d̓ dictis ad finiendū ꝯtrauerſias. vt dicit apoſto. heb. vj. Nec obſtat illudMath. v. Ego aūt dico vobis nō iurare omnino. qꝛ cū ibi negatio preponit̉ ſigno vniuerſali affirmatioeſt ſenſus ſꝫm bonauen. non iurareomnimode ⁊ non in omni cauſu qd̓veꝝ eſt. quia nō debet fieri leuiter

⁊ ſine cōmitibus dicendis. ſi auteꝫxp̄s dixiſſet omnino nō iurare cumibi negaco ſequit̉ ſenſus eſſet ꝙ īnullo caſu eſſet iurandū. nec iuram̄tum deſiderandū tanꝙͣ ꝑ ſe bonuꝫſed tanꝙͣ medicina quedam contramalū proximi ſine qua curat̉ proximus vel iurat̉ vt dic̄ Aug. ſuꝑ epiſtolā ad Gal. ideo Math. v. ſit ſermo veſter eſt eſt. nō non. qd̓ autemhis abnndanciꝰ eſt a malo eſt.¶ Scd̓o dubitat̉ quid ſit iuramentu. Rn̄. augꝰ. iurare ꝑ deum eſt deum teſtem inuocare. Rai. dicit. Iumentū eſt affirmatio vel negacō d̓aliquo ſacre rei atteſtatione firmata. dicit etiā hoſtin̄. ꝙ ꝑ fidei interpoſicōem obligatur quis ſicut periuramentū. Sed quereres quid eſtiuramentū licituꝫ. Rn̄. ꝙ iurare licite eſt reuerenter deū teſtem inuocare ad ꝯfirmacōnem veritatis dequa audiens nō eſt certus ⁊ cui nōaſſentit ſimplici aſſertione cui cauſa vtili ei qui iurat vel ei cui iuramentū preſtat̉ vel cōmunitati. Exquo patet primo male iurare eumqui irreuerenter iurat. putata ī locō temꝑe vel verbo indecenti diuinum nomen aſſumendi in teſtimonium. Scd̓o male iurat qui de certis alteri iurat vt ꝙ cras dies eritet ſimilibꝰ. Tercō vane iurat qn̄ ſine iuramēto crederet dicēti. Quarto vane iurat qn̄ aliquis dicenti nōcredit in cauſa melius vel modicevtilitatis ⁊ tn̄ iurat. patent omniaex deſcrepcōe. Quinto ſequitur ꝙomnē iuramentum a malo aliquooccaſionem habet. patꝫ. quia a malo ignorantie alterius quem certificare oportet. ideo dominus ait. ſitſermo veſter eſt eſt. non non. quod