DTICapitulumPreceptum.
Primumquod diſceret nō inuenit. Illis aūtignoſci nō poterit qui habentes aquo diſcerent operam nō dederuntScd̓o excuſat dubium aliqualiter īredddendo debitū in matrimonio īcaſu quo mulier crederet primū virum defunctū ⁊ iam alium duxit.⁊ nunc audit primū virum viuere.Nā vt Tho. dicit. q. lr̄ali. ſuꝑ. iiij.di. xxxviij. Si poſt ſcd̓m ꝯtractumoriatur aliqua dubitacō d̓ vita prioris viri ex aliqua cauſa que certitudinem facere poſſit nec redderedebet. nec exigere debet debitum.Si autem cauſa illa faciat probabilem dubitationem debet reddere ſed nō exigere. Si autem ſit leuis ſuſpico poteſt vtꝝqꝫ licite facere. qꝛ debet illam cauſaꝫ potiꝰ abijcere ꝙ ſꝫm hoc ꝯſcientiam formare. hec Tho. Tercō excuſat̉ in dubio etiam vbi ſuꝑioris nō arcet mādatum vt in ſcrupoloſis ⁊ timoratis dictū eſt ſupra primo p̄cepto regula tercia peccati mortalis. Itemiij. p̄cepto de ſacͣmento eucariſtie ⁊de accidentibꝰ de remorſu peccatiQuarto excuſat̉ in dubijs obediendo religioſi eo modo quo dictū eſtnunc. iij. dubio. Quinto excuſaturquis poſſeſſor alicuiꝰ rei quam credidit bona fide fuiſſe ſuā eo ꝙ habet cōtinuaconem poſſeſſionis bona fide iuſto titulo ⁊ rem preſcriptibilem ibi eſſe credidit ⁊ ſic p̄ſcriptionem habere locum credit. licetiam incipiat ex aliquo motiuo dubitare an res ſit ſua dicit hoſti. ꝙ tālis adhuc d̓r habere bonam fidem⁊ vtet̉ fructibus ⁊ ſic p̄ſcribit. debet tn̄ ab alijs inquirere veritatemvt ſic ad eam ꝑueniat ⁊ illa probatꝑ iura canonica et ciuilia. Item di
cit bern. in glo. exͣ de reſcrip. ſuperca. qm̄ omen. Idem Inno. in glo.ibidem f Dubitả quarto quoin dubijs quis ſibi rectā oſcientiādebeat formare. Rn̄. ſꝫm Io. de tābaco. li. d̓ ꝯſolacōe theologie. xiiijca. viij. in dubijs inquit bonorū viroꝝ vita alijs viuendi debet eſſeregula. Eſt igit̉ reſpiciendū ad facta bonoꝝ virorum ⁊ diſcretorumEt ſi plures tales vel vt in pluribꝰcaſu tali eis occurrēte ſic vel ſic ſehabere inuenires aut eſtimationetua iudicares. tunc ⁊ tu ſimiliteragere nō formides. hoc ille. ad idēeſt cancel. parienſꝫ de gerſo. tract.de vita aīe. lectione. vj. ſic dicens.Generale damus documentū credere ſcꝫ faciliter ſapientū ⁊ bonoꝝ iuditio ⁊ ꝯtra eoꝝ cōmunes ſentencias n̄ leuiter ſibimet formare ſcrupulos anxios ⁊ timidos. fallor ſi nōiubet ſapiens. fili ne innitaris prudentie tue. ⁊ rurſus noli tranſgredi terminos quos poſuerūt patrestui. hoc p̄cipue neceſſariū eſt apudreligioſos reſpectu ſuꝑiorum ſuorum. hoc etiam apud ignaros diuinarum legum. hec ille. Idem dicitde iunioribus theologis reſpectuſententiaꝝ ſenioꝝ in quibꝰ vita ⁊doctrina in moribꝰ bonis ꝯcordatEt cauſam aſſignat. qꝛ virtus longe certius arte oꝑatur ⁊ iuuenespaſſionibus obtenebrantur. p̄fatiscōcordat hiero. ſuꝑ illud ꝓuer. iij.dicens. Ne innitaris prudentie tuePrudentie ſue inquit innititur quiea que ſibi agenda vel dicenda videntur patrum decretis preponit.¶ G Quo ad ſcd̓m principale decontemptū quid ſit. et qn̄ mortalepeccatum Rn̄det cancellariꝰ de vi