Preceptum.CapitulumPrimum

plex eſt obedientia. Prima ſufficiens ad ſalutem ſeu neceſſitatē quaſcꝫ obedit quis in his ad que obligatur. obligat̉ religioſus ⁊ ad illalolū obedire tenet̉ que poſſunt adregularem ꝯſeruationem ꝑtinerevt ſunt ꝓmīſſa ⁊ illa ſine quibꝰ religionis profeſſio nō ſeruaret̉ vtmutua obſequia ⁊ officia ⁊ hmōi.Et in his prelato ſuo obedire ē neceſſitatis. Scd̓a eſt obedientia ꝑfecta que obedit in omnibꝰ licitis. ſꝫilla nō eſt neceſſitatis. ideo Bern.li. de diſpen. ⁊ p̄cep. dicit. Subditꝰnec citra promiſſa eſt inhibendus.nec vltra promiſſum cogendus perlegem ꝯbedire. Tercia obedientiaeſt indiſcreta que in illicitis obediret D ¶ Dubitat̉ tercō vtꝝ religioſus teneat̉ obedire p̄lato ſuoin his que ſunt ꝯtra regulam. Rn̄.ſm pe. de thar̄. in quodli. Eoꝝ quereligioſo a p̄lato ſuo iniūgūt̉ triaſunt genera. Quedaꝫ ſunt ſꝫm regulam vt ea que in regula ꝯtinentur⁊ ea que ad illoꝝ debitam obſernātiam expediūt vel requirūtur. Inhis nō eſt dubiū quin abbati precipienti teneat̉ monachus obedire.niſi excuſetur rationabili impedim̄to. Alia ſunt p̄ter regulam vt quenec ibi ꝯtinentur nec ad illa expediūt vel ordinant̉ vt leuare feſtucam. Et de his eſt verior ⁊ cōmunior opinio ꝙ in leuioribus ꝙͣ ſit regula tenet̉ obedire. ſed nō in grauioribus. que aūt omnino p̄ter regulam ſunt in his nō tenet̉ obedire. qꝛ nō tenetur niſi quatum ſe obligauit ſua profeſſionē. ꝑfecta tn̄obedientia etiā in his obedit. Aliaſunt ꝯtra regulam vt quoꝝ oppoſita ibi p̄cipiūtur vel ꝓhibent̉. de

his diſtinguendū eſt. qꝛ quedā ſūtin quibus p̄latus poteſt diſpenſareq̄dam in quibꝰ nō pōt eo ꝙ regulavel ꝯſtitutio ꝓhibet Aut ergo certum eſt religioſo ꝙ p̄latus in talicaſu in quo p̄cipit nō pōt diſpenſare ⁊ tūc nō debet obedire. Aut certum eſt ꝙ poteſt ⁊ tunc debet obedire. Aut dubiū eſt an poſſit ⁊ tūcracōe dubij dico ſimpliciter ꝙ teneE ¶tur obedire. hec de pe.dubijs em̄ obediēdo alteri p̄ſertimſuꝑiori quis multipliciter excuſat̉Primo ſꝫm Rai. in ſūma. Subditusqui mouet bellum dn̄o ſuo ſibi mandante. Qn̄ em̄ ſubditus ꝓbabiliterdubitat an dn̄s habeat bellū iuſtūexcuſatur ibi ſubditus propter bonum obedientie. licec forte peccetdn̄s ꝯtra deū mala p̄cipiendo. vn̄Aug. li. ꝯtra manicheū. Vir iuſtꝰſi forte ſub rege ſacrilego militetrecte pōt illo iubente militare velbellare ſi quod iubetur vel nō eſſeꝯtra p̄ceptum dei. certum eſt velvtrum ſit certū nō eſt. ita vt fortaſſe reum faciat iniquitas imꝑandi.Innocentem aūt militem oſtendatordo ſeruiēdi. ſed intellige ſꝫm wvilqn̄ dubitat miles an aſſint ꝯdicōeſrequiſite ad bellum iuſtuꝫ videlicꝫꝑſona res cauſa animus ⁊ autoritaſItē ſꝫm hoſti. intellige ꝓbabiliterdubitantem qn̄ inquiſiuit quantumpotui̓t ⁊ ꝑiciores ꝯſuluit ⁊ ſemꝑdubius remanſit. ne in ꝯſcientia ſitaffectator ignorantie. vn̄ in rebusdubijs homo pro illuminacōne ſuilaborare debet vt docet Auguſti.li. lxxxiij. queſtionū. ⁊ habetur di.xxxvij. finali dicens. Non omnis ignorans immunis eſt a pena. ille em̄ignoras poteſt excuſari a pena qui