Preceptum.CapitulumDecimumquartū.

quod ſit pctm̄ mortale. L¶ Secūda regula eſt. ꝙͣuis peccatū inanis glorie preciſe ſꝫm ſe ꝯſideratuꝫ⁊ ſine cōiunctione alterius peccatinō ſit ꝯtra earitatem ꝓximi tn̄ eſtvt ſic ꝯtra caritateꝫ dei tripliciterſꝫm tho. Primo rōe materie de quaquis gloriat̉ vt cū quis gloriat̉ dealiquo falſo qd̓ eſt qtrariū diuiaereuerentie ſicut illud Ezechie. xxv.iij. Eleuatum eſt cor tuū dixiſti deus ego ſum. Suo mō ſi gloriareturde omīpotentia omniſciētia. vel ꝙeſſet deus et ſic laudari appeteretvalde peccaret qtra dei reuerētiaet mortaliter. Sicut fecit alexādermagnus qui filius iouis a multis dici delectabat̉. attū cū telo gͣuiter īexpugnacōne ciuitatis vulneratuseſſet ait. om̄es me dei filiū clamātſed hoc telū me homine eſſe fatet̉Item idem cū ſe ꝓ deo adorari vellet. Quidam miles ei ait Si dij corpus aīo tuo equaſſent. capite celuꝫet manibus vtroſqꝫ fines terre caperes aut tangeres. cū ſis igitur equalis alijs. alijs te nō p̄feras. Sicfeciſſe voluit octauianus ſi ſibillamaiorē ei nō oſtendiſſet. ⁊ herodesfecit ſe adorari ꝓ deo vt patꝫ Act.xij. Similiter ſi quis gloriā quereret de aliquo bono tanꝙͣ a ſe habito et nō tanꝙͣ a deo accepto meregratuitu gloriaretur de falſo ſcꝫ ꝙaliquid haberet a ſeip̄o et nō a deoeſſet ꝯtra dei reuerētiam peccatūmortale. ſicut feciſſe videt̉ Nabuchodonoſor monarcha qui in pallacio deambulans ait. Nonne hec eſtbabilon ciuitas magna qua ego edificaui in domū regni in robore fortitudinis mee et in gloria decorismei. Dan̄. iiij. quo loquente ſtatim

vox ſibi cōminabatur ꝙ ſeptem annis vt bos fenum comedere deberꝫet priuari ſenſibus. ad illum primūmodum etiam ꝑtinet ſꝫm tho. Cumquis bonuꝫ temporale de quo quisgloriatur p̄ferret deo. quia hoc ꝓhibetur hiere. ix. Non glorietur ſapiens in ſapientia ſua nec fortis infortitudine ſua. nec diues in diuiciis ſuis. ſed in hoc glorietur qui gloriatur ſcire et noſſe me. qꝛ ego ſumdn̄s qui facio miſericordiam et iudicium et iuſticiam in terra. hec em̄placent mihi ait dn̄s. M Secūdo mō appetitus inanis glorie contrariat̉ dilectioni dei ex ꝑte eiusa quo gloria queritur. vt cum quisteſtimonium et approbaconem hominum p̄fert teſtimonijs et approbacōnibus dei. ſicut ꝯtra quoſdaꝫde principibus ſacerdotum d̓r ioh.xij. ꝙ dilexerunt plus gloriam hominū ꝙ gloriaꝫ dei. nam vt ibi habetur multi ex principibus et legiſperitis et ſacerdotibꝰ credideruntin xp̄m. ſed ꝓpter phariſeos nō cōfitebant̉ ne de ſinagoga eijcerent̉quod erat apud eos valde ignominioſum. Iſti ergo plus refugierūtillam ignominiam ⁊ plus dilexerūtgloriam hominū et plus voluerūthonorari et tanꝙͣ boni reputari etapprobari ab hominibꝰ ꝙ gloriamdei id ē quam appecierūt a deo approbari et coram eo iuſti exiſtere.Et ſꝫm nicolaū de lira. d̓ iuſtoꝝ numero in ꝑte vel in toto fuerunt nicōdemꝰ qui ad ieſum venit nocte ⁊principes ⁊cͣ. jo. vt sͣ et ioſeph ab aromathia ⁊ gamaliel ⁊cͣ N ¶ Terco mō appetitus vane gloriē repugnat delectōi dei ⁊ hͦ ex ꝑte ipiꝰgloriatis ſcꝫ qui intēcōeꝫ ſuā refert