Preceptum.CapītulumPrimum
norū ab eis querere. Quinto modogloria fit inanis ⁊ vana ex ꝑte ip̄iꝰqui gloriā querit vt qui gloria ſuānō refert in debitū fine puta in deihonorem ⁊ ꝓximi ſalutē. Omē em̄bonū de quo quis recte gloriā querit debet credere a deo ſibi eē datuet ita nō habet hō hoc a ſe. ſed eſtquoddā bonū diuinū et deo de iſtoprincipaliter debet̉ gloria ⁊ laus.Et ideo qn̄ homo appetit vt bonuꝫſuū alijs fiat manifeſtū debet hocappetere ad iſtū fine vt deꝰ ex hoclaudet̉. qui tale bonū largitus eſt.Ideo dicit aplūs. ij. Co. x. qui gloriat̉ in dn̄o gloriet̉ .i. de bono oꝑeſi querat ſibi gloriā ſꝫ deo. Tale em̄bonū dat̉ homī a deo vt ex illo aliis ꝓſit. ⁊ ideo intm̄ debet appeteregloriā de tali inquatū ꝑ ea parat̉ſibi via ad hoc vt alijs ꝓſit ſicut apoſto. vt sͣ patuit. Qn̄ ergo hō appetit gloria et in illa ſiſtit aūt ī ſeip̄m ſolū refert in ſui laude et recōmendacōem ⁊ nō in ꝓfectū ꝓximi.aut in dei laude ⁊ gloriā finaliter.tunc eſt vana gloria ⁊ inanis ⁊ peccatū. qꝛ qd̓cunqꝫ vanū appetere eſtpctm̄ ſꝫm illud Psͣ. filij hominū vſqꝫ quo graui corde vt quid diligitis vanitate ⁊ q̄ritis mendaciū.H Tercia gloria videlicꝫ diabolica eſt etiam ex ꝑte materie qn̄ quisgloriā querit de pctīs mortalibꝰ ⁊de rebꝰ magis ignominioſis ꝙ glorioſis vt cū quis ꝑ potentia alique.opprimit aut cū notabili ꝑſona luxuriatus eſt. aut aliquid iniuſte atali recepit. aut haſtiluſit in pctīs.aut ꝓ multo luſit ⁊ vult vt alij hͦnoſcant ⁊ approbēt. hoc ē diabolicū pctm̄ qꝛ demones ſic coram ſuoprincipe gloriari ſolent de malis in
Quartūdecimum.que alios ꝓiecerunt. ꝯtra quos inpsͣ. Quid gloriaris ī malicia qui potens es iniquitate dilexiſti maliciaſuꝑ benignitatē. iniquitatē magisꝙ loqui equītate ꝓpterea d̓ſtruette deꝰ in finē I ¶ Quō ad terciūprincipale qn̄ ſcꝫ inanis gloria ſitpctm̄ mortale Notandum ſꝫm tho.vbi s. ꝙ aliqn̄ vane glorie appetitus eſt mortale aliqn̄ veniale. Om̄eem̄ pctm̄ qd̓ fit ꝯtra caritatem eſtmortale ⁊ ſolū tale. mō inanis gloria qͥdam eſt ꝯtra caritate quedaꝫnō. Et licet pctm inanis glorie preciſe ſꝫm ſe ꝯſideratū ⁊ ꝓut ſibi nōcōiungit aliud pctm̄ nō repugnatcaritati ꝓximi vt ꝙ quis appetatbona q̄ in ip̄o ſunt vel apparet manifeſtari alijs ⁊ laudari ⁊ hoc p̄ciſeꝓpter delectacōem quā hꝫ in aliorū laude hoc nō eſt ꝯtra caritatemꝓximi. nec aliquo mō nocumentumeius k Pōt tn̄ inanis gloria eēcōtra caritate ꝓximi inquatū aliudpctm̄ ei ſcꝫ inani glorie cōiunctū ē.vn̄ hec prima regula eſt ꝙ qͥn̄cūqꝫordinat̉ inanis gloria in aliud peccatū mortale tanꝙͣ in finem vt cūquis vult videri doctus vt alij ſihi credant ⁊ ſic eos ꝑducat in ꝑfidiam. vel cū quis ſe laudat de fidelitate vel facit ſimulata oꝑa vt eumeſtiment ꝓbum ⁊ fidelē. ⁊ ſic poſſiteos damnificare in rebꝰ ꝑ furtumvel ꝑ aliā fraudem notabiliter preſertim damnoſam vel cū quis vultvideri diues vel nobilis ꝓpter hocvt muliere aliquā poſſit alicere inſui amorem ⁊ ꝯſenſum luxurioſumTum qꝛ illud eſſet ꝯtra caritatemꝓximi. qꝛ in magnū nocumentū fieret pctm̄ mortale. Et de illo ſonabant etiā regule poſites de ſuꝑbia