Preceptum.Primum
CapitulumQuindecimum.
ad gloriam tanꝙͣ ad vltimū finemita ꝙ gloriam appetit propter ſeipſum nullo modo referendo e amin vtilitate ꝓximi aut dei honoreꝫfinaliter. ⁊ qui oꝑa virtutū ordīatvltimate ī gloriā ſuā tanꝙͣ ī ſuū etoptimum ſibi vt ꝙ ieiunat dat elemoſina ⁊ ſimilia vt alij ſciāt ⁊ eumglorificēt. et qui tm̄ diligit eā ⁊ appetit ꝙ etiā ꝓpter ip̄am ꝯſequenda nō p̄termittit facere ꝯ deū ſic ēpctm̄ mortale. Qn̄ vero gloriā eſt7Valiā aliquo mōꝝ sͣ poſitorū circaſcd̓am ꝓpoſicōeꝫ attū nō repugnatdilectōi aliquoꝝ mōꝝ nūc p̄tactorū. tūc appetitꝰ vane glorie nō eſtpctm̄ mortale ſꝫ ſolū veniale vt dicit Tho.¶ Capitulum QuindecimumAdecimo hic ꝓhibeturipocriſis. nam ex p̄miſſispatꝫ ſicut finis ſuꝑbie ēꝓpria excellētia qua intēdit ſuꝑbꝰ. ſic finis appeticōis inanis glorie eſt manifeſtacō ꝓprīe excellētie. qꝛ illā intendit vane glorioſus. ad hac aūt manifeſtacōem ſꝫmtho. ij. ij. q. cxxxij. ar. v. p̄t quis tendere ⁊ directe tripliciter. Primo ꝑverba ⁊ ſic ē iactantia. Scd̓o ꝑ facta falſa ⁊ ſic ē ipocriſis Terco perfacta vera hn̄cia quandā amiracōnem ⁊ ſic ē p̄ſumpcō nouitatū. Deīpocriſi gͦ tria ſunt dicēda. Primoqͥd ſit ⁊ qualiter ꝯmittit̉ ⁊ ꝙͣ mala ſit Scd̓o qn̄ ſit mortale pctm̄ ſeuſub p̄ctato ꝓhibita. Tercō an quisſe minorē poſſit on̄dere ꝙ ſit in reqd̓ vocat̉ ironia B ¶ Quātū adjͣ. notandū ſ.ꝫm tho. vbi s ꝙ ipocriſis dupliciter capit̉. vno ꝯmūiteralioº ꝓprie. Cōmuniter ſeu genera
liter īpocriſis idē ꝙ ſimulacō ⁊ ſicē mendaciū ꝯſiſtēs ī ſignis exteriorū factoꝝ. vt cū quis ꝑ aliqua exteriora ſigna reꝝ aūt factoꝝ aliquidde ſe ſignat qd̓ ī eo nō ē. aut meliuſaut excellentiꝰ ꝙ ī eo veraciter exiſtat. ⁊ iſtoꝰ magnꝰ apꝑatus veſtiūē ſimulacō ſeu īpocriſis lr̄ature ſeuſapīe. et magnꝰ ſtatus ⁊ ſumptuoſus ī equis. ſeruis ⁊ ſimilibꝰ ē ſimulacō diuiciaꝝ ⁊ potētie. et ſic omīsſimilacō ſeu īpocriſis ē mendaciū ⁊ideo pctm̄ ⁊ aliqn̄ mortale ſi ē ꝙͣ caritate. aliqn̄ veniale ſicut de mēdacio dicet̉ infra in p̄cepto. viij. c. j.¶ ¶ Cauſa aūt quare ſimulacō ēpctm̄ eſt illa. dicit tho. ibidē qꝛ advirtute veritatis ꝑtinet vt aliquistalē ſe exteriꝰ exhibeat ꝑ ſigna exteriora qualis e. ſigna aūt exteriora nō ſolū ſunt verba ſꝫ etiā facta.ſicut ergo veritati opponit̉ ꝙ aliquis ꝑ verba exteriora ſignificet aliud ꝙͣ hꝫ apud ſe qd̓ ad mendaciūꝑtinet ita etiā veritati opponiturꝙ aliquis ꝑ aliqua ſigna factorumvel reꝝ aliquid de ſe ſgnificet ꝯrium eiꝰ qd̓ in eo ē qd̓ ꝓprie ſimulacod̓r D ¶ Tn̄ ſic dicit augꝰ. in li. deq̄ſtiōibus euāgelij. nō omē qd̓ fingimus mēdaciū ē. ſꝫ qn̄ illud fingimꝰqd̓ nihil ſignificat tūc ē mendaciū.Cū aūt fictio nr̄a refert̉ ad aliquaſignificōēꝫ nō ē mendaciū. ſꝫ aliquafigura veritatis. et ſubiungit exeplū de figuratiuis locucōibꝰ ī quibus quidē fingimꝰ res. nō vt aſſerat̉ ita eſſe ſꝫ eas p̄ponimꝰ vt figūrā alteriꝰ qd̓ aſſerere volumꝰ. Sicigit̉ ſe finxit dn̄s longiꝰ ire. lu. vl.quia compoſuit motū ſuū quaſi volentis longiꝰ ire ad aliud figuratiue ſignificanduꝫ ſcꝫ ꝙ ipſe ab eoꝝ