Capitulum Quartūdecimum.Preceptum.
Primumj. Gloria noſtra hec eſt teſtimoniūꝯſciētie noſtre. verior qn̄ dulcedoſanctiſpūs manifeſte ſentit̉ qui ſpiritus ſanctus teſtimoniū dat ſpūinoſtro ꝙ ſimus filij dei. Ro. viij.Sic hic cauendū eſt ne quis decipiatur in dulcedine ſpūali et ſentimētis. qꝛ quedā ſunt cōmunes malis ⁊bonis. Alie ſpeciales tm̄ bonis vtbeatus bern. tradit in epiſto. ad fratres de monte dei. Veriſſima ē eterna gloria. alie tres ſunt prius recitate. Tercio notandū ꝙ gloria ſuāpōt quis q̄rere vt p̄miſſum eſt. ſꝫ illud ꝯpetit potiſſime ꝑfectis virisvnde et math. v. xp̄s diſcipulis aitet doctoribus. ſic luceat lux ⁊cͣ. nectn̄ talibus ſemꝑ opetit. ſed qn̄ ē notabilis nec eſſitas vel vtilitas. infirmis aūt ⁊ imꝑfectis non eſt tā cautum propter ꝑiculū inanis glorie.qꝛ ſꝫm grego. Bona innoteſcere hominibus ſine ꝑiculo vix fieri p̄t. patent hec vbi prius per apo. qui aitj. coꝝ. xij. Inſipiēs factus ſum id ēad modū inſipiētis qd̓ammodo fecigloriādo vos me coegiſtis ſcꝫ malisfaciliter acquieſcēdo doctoribus.¶ G Secūda gloria videlꝫ vanafit quītupliciter ſꝫm tho. Primo exparte materie bone glorie pauloscum quis appetit ꝙ alijs appareātaliqua bona in ſe. et illa approbenttanꝙͣ bona ⁊ magna que tn̄ nō ſūtin eo. vt cū appetit ꝙ alij eū eſtiment doctū et deuotū aūt multumdoctū aut liberalē. aut diuīte autpulcrū. nobilē et ſic de ſimilibꝰ. cūnon ſit talis. aut cū appetit vt alijputent eū feciſſe tale opus qd̓ tamnon fecit. Secūdo gloriā eſt vana.cū quis querit gloriā de re que noneſt gloriā digna. vt de caduca re et
fragili. ſicut eſt pulcritudo corꝑis.diuicie. criſpitudo criniū ⁊ hmōi. inane em̄ eſt et vanū ꝙ homo hmōires caducas fragiles et modicas. q̄ꝯūiter magis nocent ꝙͣ proſint. tāmagnas repetet ꝙ etiā gloriā d̓ eisquerit. et vult ꝙ alij in eo talia nōſcāt. et tanꝙͣ bona et magͣ reputētet approbēt. Tercio eſt vana cumquis gloriā querit de rebus inutilibus et nociuis. que non ſunt apudmultos grauia peccata reputata vtde ſuꝑfluis ſumptibus in quiuijs.in veſtibus edificijs familia. et fitgloria vana ex ꝑte materie. Quarto eſt vana ex parte eiꝰ a quo quisgloriā querit. puta cum quis appetit bona ſua vera vel apparētia fieri manifeſta homībus vt ea approbent. quoꝝ tn̄ hoīm iudiciū eſt fallibile et incertū vt homībus ſimplicibus mūdanis ⁊ ſecularibus qui actus hoīum frequēter ſolū extrinſecus ꝯſiderat. et multociēs non bona aut modicū bona eſtimant magna et excellētia. imo frequēter d̓ rebus modicū aut nihil iudicare ſciūtvt ſi quis appeterēt doctus apparere apud ideotas et rudes. quia d̓hmōi iudicare nō ſciunt. tales em̄noſcūt ſolū ſenſibilia et pn̄tia vt diuicias potentia pulcritudinē ⁊ ſimilia modica. imo talia ſunt bona minima. nō media vt virtutes. nec maxima vt beatitudine faciētes. quetn̄ minima bona maxima eſtimant.Et illos qui talia habent eſtimantglorioſos. et reuerēter tales honorant. vera aūt bona hn̄tes et verebona vt virtutes ip̄i nō noſcūt autmodicū reputāt aut ꝑuipendūt autqd̓ deterius eſt ꝯtemnūt. et iō inane et vanū eſt teſtimoniū hmōi bo-