Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

Preceptum.Primum

TredecimumCapitulum

ſicut immūdi om̄s nos quaſi pannꝰmenſtruate vniuerſe iuſticie nr̄eCapitulum TredecimumVia igit̉ ſuꝑbia multisrebus ſe immiſcet. ideohic tria ſunt videnda.Primo de duabus vltimis ſuperbie ſpeciebꝰ in capitulop̄cedenti enumeratis et quibus rebus ſe immiſcet. Scd̓o qn̄ ſit pctm̄mortale. Tercio que ſunt remediaꝯtra eandem A Quantū igit̉ad primū notandū ꝙ tercia ſpecieſeſt cū iactat ſe quis de bono qd̓ nohabet. Excellentius em̄ eſt haberein ſe aliquod bonū ꝙͣ nō habere illud et quanto bonū eſt maius. tātoeſt excellencius et tanto maioremexcellentiam habēs ꝑ hoc ꝯſequiʳCū igitur qͥs ex appetitu ꝓprie excellentie mouet̉ ad attribuendumſibi aliquod bonū quod nō habet.aut maius bonū ꝙͣ habeat tunc eſttercia ſpecies. Exempli gracia cumhomo ꝓpter appetitu proprie excellentie eſtimat ſe ſapientē. pulcrūiuſtum. fortem. et ſic de alijs bonisnature aut gracie. Aut etiam eſtimat ſe magis ſapientē. aut doctumiuſtum. fortem. et in p̄nomīatis ꝙͣſit. aut dicit ſe ſapiente. doctū. fortem. iuſtum. aut ſimilia. aut magisꝙͣ ſit in talibus dictis. aut etiam ſitalia alio mō ꝙͣ ꝑ verba oſtendat.vt in p̄cioſitate veſtium. ampla familia. vel quacunqꝫ exteriori aliahabitudine eſt in tercia ſpecie ſuꝑbie G Ad idem ꝑtinet cū quisnegat aliqd̓ vicium quod in ſe eſt.ꝑ hoc em̄ attribuit ſibi virtutē oppoſitū vel attribuit ſibi bonū inno

centie quod nō habet. vn̄ Aug. iiij.de ciui. dei. dicit ꝙ excuſare ſe depeccato cōmiſſo ad ſuꝑbiam ꝑtinetet dixi notanter qn̄ ex amore proprie excellentie mouet̉ ad ſe ſic iactandum. Si em̄ ex aliqua alia cauſa moueret̉ vt ex vanitate quadaꝫvel delectatione ſola quam habet īmentiendo. vel propter lucrū. tuncnō reduceret̉ ad ſuꝑbiam. ſed ad aliquod aliud viciū. Et licet iactantia opponat̉ veritati. tn̄ ꝓprie racōne cauſe ex qua frequēter procedit. ponit̉ hic ſpecies ſuꝑbie. vn̄ dicit Tho. q. de malo vbi sͣ. et alexā.de alis. in ſum. licet in iactantia ſitfalſa vocis ſignificatio. qꝛ tn̄ eiusintencō principalis nō eſt vt fallatſed vt excellat d̓r ſpecies ſuꝑbie etnō mendacij. Iactantia ponit̉ ſpecies ſuꝑbie nō quantū ad ip̄m exteriorem actū qui ꝯſequēter ſe habꝫad ſuꝑbiam. ſed quantū ad interiorem affectū ex quo talis actus exterior ꝓcedit dum ſcꝫ homo preſumit de ſeip̄o ac ſi haberet quod nōhabet. et in talem excellentiaꝫ animus eiꝰ tēdit que ſibi nō competitniſi haberet que nō habꝫ. et in ſumma dicit ꝙ iactantia ꝓcedit ex ſuꝑbia ſicut ex cauſa interiꝰ motiua ⁊impellēte. Ex hoc em̄ ꝙ aliquis interius ꝑ arrogantiam ſupra ſeip̄meleuatur ſequit̉ plerūqꝫ ꝙ exteriꝰmaiora de ſe iactet. licet qn̄qꝫ nō exarrogantia ſed ex quadam vanitate aliquis ad iactantiam ꝓcedat etin hoc delectet̉ qꝛ eſt talis ſꝫm habitum. et ideo arrogantia ꝑ quā aliquis ſupra ſeip̄m extollitur eſt ſpecies ſuperbie nō tamen idem iactācie. ſed vt frequentius eius cauſa.ideo ponit̉ Grego. ſpeciem terciā.