Duodecimum.CapitulumPreceptum.

ire. que ſint regule ſꝫm quas menſurare debemus opera ne ſuꝑbiamusRn̄detur ꝙ quatuor oppoſita quatuor ſpeciebus ſuperbie. de quibuſGrego. dicit. xxiiij. moꝝ. Prima vtcredamus firmiter omnia bona noſtra que nō ſunt peccata et defectꝰa deo nobis data. Secūda vt ſi quemeruimus deus principaliſſimꝰ autor extitit ſine quo ne dum ſumusaliquid ſufficientes facere aut velle bonum. ſed nec cogitare vt dicitapoſto. Tercia eſt agnoſcere bonanoſtra que habemus a deo eſſe nihil alieni nobis aſcribendo. Quarta amare proximum in nullo eū decipiendo. f ¶ Quam malū ſit ſuꝑbia patet primo autoritatibus. Eſtem̄ quaſi rex vel regina aliorum viciorum. vnde Psͣ. Emundabor a delicto maximo id ē ſuperbia ſꝫm gloItem Eccle. x. Inicium omnis peccati ſuperbia. qui tenuerit eam implebitur maledictis. Item Tobie.iiij. ſuperbiam nunꝙͣ in tuo ſenſu.aut in tuo verbo domīari permittas. in ip̄a em̄ inicium ſumpſit omnis ꝑditio. Secūdo patet exemplisNam ſuperbia de ſupremo angelofecit peſſimum demonem. Eſa. xiiijQuomodo cecidiſti lucifer de celoqui mane oriebaris. ecce de angelofit demon. de nobiliſſima creaturapeſſima fit. ⁊ de celo eiecit in infernum. Item eua ꝑ ſuperbiaꝫ que voluit effici ſciens vt deus facta eſtneſciens quodāmodo vt pecus. psͣ.Homo cū in honorē eſſet non intellexit comparatus eſt iumentis inſipientibus et ſi. factus eſt il. Itemſaul poſt humilitatem in regnum ꝑdeum ducitur ſuperbiens deijcit̉poſteri ſui et a demone poſſidett̉.

j. Regū. xv. Item nabuchodonoſorDan̄. v. ſuperbiens depoſitus eſt d̓ſolio regni ſui. et gloria eius ablata eſt et a filijs hominum eiectus.Item phariſeus qui ſe dixit nō eſſevt ceteros vt ſe ſuꝑ ceteros extolleret non eſt iuſtificatus. ſed humilis publicanus. Luce. xiiij. Item petrus qui ꝑ ceteris preſumpſit dicēset ſi omnes fuerint ſcandaliſatī inte ego nō ſcandaliſabor Mat. xxvijvilius ceteris lapſus eſt ꝑ ancillaꝫꝑiurando ⁊ trina vice G ¶ Quoad ſcd̓m principale de ſpeciebꝰ ſuꝑbie notandū ꝓ intellectu earudemſꝫm Tho. q. de malo. materia d̓ ſuꝑbia. q. iij. ꝙ q̄dam ſe habent antecedenter ad ſuꝑbiam vt ſunt ex quibus orit̉ faciliter. alia ſunt in quibꝰ eſſentialiter ꝯſiſtit ſuꝑbia. aliaaūt ſunt que ꝯſequūtur ſuꝑbiam ⁊ab ip̄a eliciūtur. Et quodlibet iſtorū eſt multiplex. nam cū ſuꝑbia ſitinordinatus amor ꝓprie excellētietot erunt antecedentia et cauſe etorigines quot bona in quibꝰ quisexcellentia inordinate appetere p̄tSunt aūt in genere triplicia bonaPrimo infima que dicūtur fortunevt diuicie. delicie. dignitates officioꝝ amici et honores. Scd̓o bonanature quo ad corpus vt pulcritudo. fortitudo. ſanitas. nobilitas.quo ad animā intellectus. ꝑſpicacitas naturalis. ſciētia acquiſita. memorie tenacitas. ad virtutes naturales abilitas ſeu virtꝰ naturalis.virtꝰ acquiſita. ptās tollerandi exercicia ſpūalia et artes acquiſite.Terco bona gr̄e vt fides ſpēs ⁊ caritas ⁊ alia. Cū igit̉ hō inordinatediligit ſe qd̓ ē radix oīm pctōꝝ .i.cū nō refert oīa bona in deū primo