Preceptum.Primum
Duodecimum.Capitulum
teriale magnanimitati que virtusimportat extenſionem animi ad magna et ardua in omni virtute. Secūdo ſuperbia differt ab appetituinanis glorie ſeu ab inani gloria.Pro cuiꝰ intellectu nota ſꝫm aureolum in. ij. di. xxj. q. ij. ꝙ aliud eſtcomplacere ⁊ delectari in ſui excellentia habitā quod eſt vane glorieet aliud eſt erigere ſe ſuꝑ alios qd̓eſt ſuperbie. affectiones em̄ appetitus ſequūtur cōformiter exiſtimationes intellectus. ſed alia eſt exiſtimacō ī intellectū exiſtimare quātitatem ſue excellentie abſolutē. etaliud eſt exiſtimare excellentiam ſuam comꝑatiue ad alios ſꝫm exceſſūīmo hec ſecūda oritur ex prima. Primo em̄ intellectus inordinatus exiſtimat ſuas ſufficientias eſſe magnas et ſupremi gradus. Secundoex hac exiſtimatione oritur ſtatimexiſtimatio inſufficientie aliorumqua exiſtimat excellentias aliorumparuas. Et hoc dupliciter vel exiſtimando ſufficiētias proprias magni gradus vel ſufficientias ſibi equalium modicas. igitur in appetitu erunt cōformiter due affectiones coreſpondentes vltimis exiſtimationibꝰ duabus. Primam quidēexiſtimacōnem qua inordinate exiſtimat excellentiam ſuam magni gdus abſolute ſequitur in appetitudelectatio et complacentia in propria excellentia que eſt inanis gloria. ſed ſecūdam eſtimationem quaparuipendit aliorū bona. ſequiturerectio et talis erectio eſt ſuꝑbia.Et ſi erectio talis eſt reſpectū ſuperiorum vel maiorū tunc dicitur irreuerentia ſequitur exiſtimationeꝫqua iudicat quis ſuas ſufficiētias
magnas et ſuperiorum paruas. Reſpectu vero equalium dicitur prefata erectio cōtemptus qui ſequit̉exiſtimationeꝫ qua quis bona equalia aliorum reputat quaſi nulla. videtur igit̉ ꝙ ſuperbia quadrupliciter differt ab inani gloria. quiaſuperbia eſt in appetitū irraſcibilireſpectu alicuiꝰ ardui cū quodamcōtemptū aliquādo et in illo qui nōcurat manifeſtacōeꝫ. ſed inanis gloria eſt in concupiſcibili nō ſemperde ardu̓o nec ſemꝑ cū contemptū ⁊ſemper eſt in appetitu manifeſtacōnis. D ¶ Dubitatur que ſint radices ſuꝑbie. Rn̄. ꝙ triplicices. Prima eſt inordinatus amor ſui. Ex illo em̄ quis faciliter retorquet inordinate in ſe excellentias veras velfalſas. Secūdā eſt conſideratīo incauta bonoꝝ ſuorum que cū omīaſint a deo principaliter aut totaliter. Si ꝑ graciarūactionem non indeum diriguntur ſe erigit animusin ſuꝑbiam. Tercia eſt negligentiacōſiderandi deum et ꝓximum. namſi ſepe conſideraremus deum omnipotentiſſimū. ſapientiſſimum. optimum. a quo manant p̄cepta non faciliter nos cōtra eum erigeremus.Similiter ſi ꝯſideraremus debiteproximum nō faciliter eum cōtemneremus ſi equalis eſt aut irreuerēter tractaremus ſi ſuperior eſt. Cōſidera igitur in proximo quolibetquomo raro eſt aliquis tam paruꝰquin aliqn̄ magno prodeſſe poſſit.Item ꝙ aliqua virtute occultamhabet qua cares. Itē ꝙ forte p̄deſtinatꝰ ē ⁊ tu damnādꝰ vt ī iuda etmagdalena claruit īꝓuiſe ī multis.¶ E Dubitatur cum ſuperbire ſitſupra regulam a deo nobis tradita