Capitulum

Preceptum.Primumnondep̄henditur. Secūdo ſi quis etiam in neceſſitate abſqꝫ reuerentiadebita ſortibus vtatur. videāt tales dicit. Seda. ſuꝑ act. j. hoc ip̄osapoſtulos non niſi collecto fratrucetū et p̄cibus ad deum fuſis egiſſeTercio ſi diuina oracula ad terrenanegotia cōuertant̉ vn̄. aug. ad inquiſicōes ianuarij his qui de paganis euangelicis ſortes legunt. et ſioptandum ſit ꝙ hoc faciant id ē ꝑmittendum ne maius malū fiat vtpocius ꝙͣ ad demonia cōſulēda cocurrant tn̄ mihi diſplicꝫ iſta cōſuetudo ad negocia ſecularia ⁊ ad vitehuiꝰ vanitate diuina oracula vellecōuertere. Quarto ſi electionibuseccleſiaſticis que ex ſpirituſanctiinſpiracōe fieridebent aliqui vtantur ſortibus contra prohibitōꝫ. extra de ſortilis. c. vlt. nec obſtat ꝙmathias eſt ſorte electus. hoc enimadhuc n̄ erat ꝓhibitū. Itē cū reuerētia ſpēali ſpūſſancti inſtinctu fiebat quod in onam nō eſt trahēduꝫvnde et bēda vbi ſupra dato ſprituſancto ſtatim. vij. diacones non ſortibus ſed electōe facti ſunt NSortibus tamen licite quis vti poteſt quītupliciter. Primo qn̄ p̄fatavitat licet vtatur ſorte in temꝑalibus dignitatibꝰ. qꝛ talia officia ordinant̉ ad terrena diſponendo. Secundo in diuiſione reꝝ temporaliūdummodo vitent̉ vicia priꝰ tactaTercio quando neceſſitas aliqua abelectōe dignitatis ecleſiaſtice imieret. Tunc em̄ licitū ē cū debita reuerencia ſortibus diuinum auxiliū implorare vnde aug. in epiſtola ad honoratum. Si inter dei miniſtros ſitdiſceptacio qui eoꝝ in tꝑe perſecutonis maneat in fuga omniū. ⁊ qui

Decimumeoꝝ fugiāt ne morte eoꝝ deſerat̉eccleſia. Si hec diſcepcō aliter nōpoterit terminari quātū michi vid̓t̉ qui maneant ⁊ qui fugiāt ſortelegēdi ſunt. Et hoc mō vſi ſunt ſortibus ſancti viri qui in veteri et nouo teſtamento legunt̉ vſi fuiſſe ſortibꝰ. ſicut ioſue achor reperit ibidēvij. Saul. ionathā. j. Regū. xiij. Etzachariaſ ſorte exijt Luc. j. Quartolicitū eſt vt dicit aug. j. de doctrinaxp̄iana. Si tibi habundaret aliquidquod oporteret dare ei qui non haberet nec duobus dari potuiſſet.ſi tibi occurrent duo quoꝝ neuter alium vel indigencia vel erga te aliqua neceſſitate ſuꝑares nihil tuciꝰfaceres quā vt ſorte legeres cui dādum eſſet quod dari vtriqꝫ nō poſſꝫde talibus ſortibus dicit̉. Prouer.xvj. Sortes mittuntur in ſinuꝫ. ſeda domino temperantur. Quinto fitlicite ſꝫm Inno. et Hoſti. pro litibꝰdirimēdis in his que tꝑalia ſunt qn̄fit ſorte ſimplici cum paleis vel huiuſmodi cōcordat Ganfredus.VndecimumCapitulumE alijs autem ſupra enuneratis modis ſuꝑſticioſſis vt melius agnoſcātᵗet vitentur a fidelibusmouebūtur plures breues et vtilesqneſtiones. numero. xlv. et ſoluent̉A ¶ Primo tamen notanduꝫ eſt ſꝫmtho. ij. ij. q. lxxxxij. et. lxxxxiij. ꝙ cūſuꝑſticio ſit religio ſupra modū ſeruata ſuꝑſticionis duo ſuut generaidolatria ſcꝫ et diuinatō ꝑ quā quiſaut occulta aut futura inueſtigarenitit̉ per pacta aut occulta aut manifeſta inita cū d̓monibꝰ Diuinacō