Preceptum.Primum

Secundum.Capitulum

mentū nō valet. iſte eſt adultus etnunꝙͣ credidit in deum ⁊ ſic decedit ergo damnabit̉. Racō eſt quianunꝙͣ fuit in hora vel mora credēdi. ideo iudicat̉ vt paruulꝰ donectempus deliberacōis fuerit elapſuꝫhoc ibi. Dicit̉ etiam notanter niſiquis excuſaret̉ propter defectumdoctoris vn̄ Tho. in. iij. di. xxv. Siquis de miſterio incarnacōis credēdo vel hmōi inſtructorem nō haberet ei deus reuelaret niſi ex culpaſua remaneret. vn̄ explicacō eorumque ſunt de neceſſitate ſalutis veldiuinitus homini prouideret̉ perp̄dicatorem fidei ſicut patꝫ de Cornelio. Act. x. vel ꝑ reuelacōem quaſuppoſita in poteſtate liberi arbitrij eſt vt in actū fidei exeat. Ideꝫetiam ponit Tho. ij. ij. q. ij. ar. vij.vbi recitat exemplū famoſuꝫ quodetiam refert vincen. in ſpe. hiſt. li.xxiiij. c. Elxxij. Naꝫ in ꝯſtantinopoli quidā laminam aureā inuenit etſub ea virum iacentem cū hac ſcriptura. xp̄us naſcet̉ ex virgine maria ⁊ credo in eum ſub Cōſtantiniet hierene tꝑibus O ſol iterum mevidebis. ꝓtunc aūt hierna ſiue helena mater cū filio ſuo ſcꝫ ꝯſtantino imꝑauit f ¶ Tercō etiā oꝑtetquemlibet ſimplicē interdū explicite credere articulos nō expreſſe cōtentos in ſimbolo apoſtoloꝝ. putacū eccleſia ꝯdemnat aliquē articulum ꝯtra hereticos in certa terra.vū ſꝫm Tho. ⁊ ſco. in. iij. Si ſit aliquid qd̓ credendū eſt qd̓ tn̄ cōmuniter nō p̄dicatur in eccleſia. ſed proponit̉ ſpēaliter in vno loco de nouo nō eſt illud neceſſarium ſimplicicredere firmiter illi tanꝙͣ vero adherendo īmo neceſſariū eſt magis

Cilli adherere quouſqꝫ ſciat illd̓ credi ab eccleſia tanquam verum. Et qhoc ſibi conſtiterit tenetur illi firmiter adherere. ſicut in moralibuſquando ſunt altercaciones de aliquo peccato quando eſt peccatummortale vt ſi vnus dicat exꝑtus inſcientia. ꝙ nō licet ſic mercari. aliꝰdicit ꝙ ſic tucius eſt ſic nō ꝓcederequouſqꝫ veritas patet aliūde. Sicdicit ſco. in forma et directe ꝗcordat tho. Ex quo patet ꝙ ſi quis inter hereticos nutritur nullū hn̄sdoctoreꝫ catholicū ſi errat ī neceſſario credendis nō in toto excuſaʳquia aut nimis cito credit alicui errori aut diuinū auxiliū nō inuocataut ſuis peccatis exigentibus informatorem habere nō meruit. vt dicit altiſidiorenſis. S ¶ Secūdoprincipaliter ſciendum ē quomodoet qualiter credere debeamus deūcolendo. Vbi notandum ꝙ modusfidei neceſſario ē debite habendusvidelicet in corde ꝑ aſcenſū. in oreꝑ verbū et in oꝑe ꝑ p̄ceptorū deiexerciciū. quo ad primum de credēdo in corde. Sciendū ꝙ actus habitꝰ fidei eſt credere ⁊ noſcere ſeuintelligere ⁊ firmiter aſſentire acadherere his que lex xp̄iana nobisproponit credēda. ⁊ ſic credere ſeufides habet duo ſcꝫ apprehenſionēſeu cognicōnem ⁊ aſſenſum ſiue adheſionem. Et quidā plus habent deprimo. quidam plus de ſcd̓o. om̄estn̄ fideles vtrūqꝫ hn̄t. et ſcd̓m videlicet aſſentire ſeu adherere eſt magis meritorium ꝙͣ primū videlicetcognoſcere ſeu apprehendere. Deprimo nōnunꝙͣ ſepe plus habēt litterati. ⁊ de ſecūdo ecōuerſo ſimplices ampliuſ. patꝫ illud. qꝛ ſimplices