PreceptumCapitulumSecundum.
Primum.ꝙ aſcendit in celum circa penthecoſten xp̄m miſiſſe ſpiritumſcm̄ apoſtolis ⁊ eccleſie. ꝙ vna eccleſia ſitextra qua nō eſt ſalus ⁊ vnū caputeccleſie in terris. circa corꝑis xp̄i feſtum ꝙ xp̄s vere ꝯtinet̉ in eucariſtia ⁊ ꝯſequenter ſacramentū penitentie ⁊ omīa alia ſacramēta in medicinam a xp̄i paſſione nobis effluxa. circa feſtū omniū ſanctoꝝ ꝙ fiat finale iudicium. reſurrectio mortuoꝝ. remuneratio bonorū in eterna beatitudine in regno celoꝝ. malorum punitio in eterna damnacōein inferno. ⁊ ꝑ ꝯſequens ꝙ bonaſunt facienda ⁊ mala cauenda. Hecſunt que quilibet fidelis adultusexplicite credere tenet̉ ⁊ aſſenſusdebet eſſe reſpectu omniū articulorum ⁊ credendoꝝ vt primo tactuꝫeſt. ſed apprehenſio in ſpecie nō eſtniſi eoꝝ que iam ſunt ſcd̓o enumērata. D ¶ Ratio aūt dictorū eſtſꝫm bonauen. in. iij. circa di. xxxvij.qꝛ ſi aliquis excuſaretur de infimiſſeu ſimplicibus a talibus credēdisexplicite in eccleſia. hoc maxime eſſet ex ignorantia. ſed hoc nō cū articuli tales ſint de tam manifeſtisꝙ nō pn̄t latere ſine culpa. Suntem̄ aliqui articuli tam manifeſti ꝙnullus xp̄ianus habens vſum raconis ignorat eos niſi omnino negligat ⁊ ꝯtemnat dei cultum ⁊ ſalutēpropriam. ⁊ ꝑ ꝯſequens taliū ignorantia non eſt ſine culpa niſi fortequis excuſaretur de illorum noticia per defectum doctoris. vel perbreuitatem vite poſt inceptum vſūracōis vel per imbecillitatem vſusracōnis. Nam propter vltimū hocdicit Sco. in. iij. di. xxv. Nō requiritur in quolibet neceſſario etiaꝫ ꝓ
ſtatu iſto. ꝙ omnes iſtos articuloſexplicite ⁊ diſtincte credat. qꝛ deuſnullū obligat ad impoſſibile. exͣ dere. iu. li. vj. Nemo em̄ pōt ad impoſſibile obligari. ⁊ ideo ſi quis rudiseſt qui nō poteſt ꝯſiderare quid ſitnatura ⁊ quid ꝑſona. nō eſt neceſſeꝙ habeat actū explicitum de articulo ꝑtinente ad nature vnitatem⁊ ꝑſonaꝝ trinitatem diſtincte ſicuthn̄t clerici litterati ſed ſufficit ſibiſi nō pōt hmōi diſtinctionē intelligere. qꝛ nec terminos ꝙ credat ꝙſicut quilibet credit vſum habensracōis. hec ſco. nō tn̄ videt̉ aliquistam groſſus vtens racōne qui nonpoſſit aliqualiter manuductōibus⁊ exemplis ad milliſteriū trinitatisDiciturintelligendū aptari Eetiam ſcd̓o niſi quis excuſet̉ ꝓpterbreuitatem vite. vn̄ querit Altiſidiorenſꝫ in. iij. ſuo materia de fide inquo inſtanti primo homo teneaturcredere ſub pena priuationis caritatis dabilis. Et ponit caſum ꝙ ꝑuulus ſtatim poſt baptiſmū deferatur ad paganos ⁊ ibi moretur vſqꝫad adultam etatē. Rn̄. ſꝫm ꝙ apo.Inuiſibilia dei a creatura mundiꝑq̄ ea facta ſunt intellecta ꝯſpiciūt̉ergo ad hoc ꝙ quis credat oportꝫꝙ prius ꝯſideret viſibilia ⁊ conferat illa ſue cauſe. ſed ad omnia iſtaexigit̉ temꝑis tractus. ideo impoſſibile eſt ꝑ ſe ꝙ aliquis in primo inſtanti vſus racōnis credat Nullusaūt tenetur ad impoſſibile ꝑ ſe. vn̄nullus tenet̉ credere in primo inſtanti etatis adulte Iudex em̄ ſecularis dat inducias ad credendū inſe ſed quantū p̄ciſe tēpus deus detad hmōi deliheracōem nullus ſcitniſi deus. Ex quo patꝫ ꝙ hoc argu