fatiebant deos alienos .i. quedāſimulachr̄ in quibꝰ demones habitabant ⁊ rn̄ſa dabant ſꝫ tamēſapientes int̓ eos deridebat ⁊ ꝯtēnebāt. Vnde dic̄ Amb̓. in lib̓. de v̓tutibꝰ. Cuꝫ dyoniſiꝰ tyramus tēplū iouis intrae̓t/ amictū aureumquo eū operiebāt detraxit ⁊ laneumpoſuit dices. Auꝝe frigiduminhyeme. in eſtate aut oneroſū:ſic deriſit deū ſuū. vt nec onꝰ ferrepoſſet nec frigꝰ portare Item cumeſculapiū vidiſſet hr̄e barbā aureā: cū apollo pater eius nō haberet. tolli eum imꝑauit. incongruūeē dices vt filiꝰ barbā haberet cūapollo pater eiꝰ nō haberet Itemſimulachris gentilibꝰ patherasaureas ademit. allegās incōgruūnon accipere debere quod darentSubdit Amb̓. Iſti ludibrio ſunthabiti vt neqꝫ iupiter veſtē ſuamdefendere potuit. nec barbā eſculabius in pubertate exiſtēs. et adhūc hij qui dicebātur dij retrahere non valebant patheras quastenebant dum ab eis auferebantur Refert autem Auguſtinuſ inlibro de vera religione ꝙ ſocrateˢfuit occiſus. qͣa noluit ydola adorare. dicebat enim ꝙ potius adoraret canes que erant opus nature: ꝙ ydola que erant opuſ hominum Multi autem hodie ſunt quiſibi fatiunt deos alienos Nam ſicut dicit Auguſtinus hoc ab homine colitur quodpre ceteris diligitur. Superbus ergo colit ſuper8 27biam. luxurioſus luxuriam. auarus auaritiam. Ad Roma. primoMutauerunt gloriam incorruptibilis dei in ſimilitudine volucrumquadrupedum ⁊ ſerpentum. Pervolucrem ſuperbia intelligitur q̄ſemper in altu volat. Per quad rupedem luxuria que per corpus expletur ex quatuor elemētis cōpoſitum. Per ſerpentem auaritia oſemꝑ terrenis incumbit nͣiuisautem quilibet iſtoruꝫ habeat ſuum deum ſpetialem. nihilominuſtamen habent deum communemſcilicet beelzebub qui dicitur deuſmuſcarum. Muſca enim eſt volatilis ⁊ ſignat ſuperbiaꝫ que ſuperalios volat. Et inquantum eſt immunda ſignat luxuriam. inquantum eſt pungitiua ſignat auaritiam: que mentem diuerſis ſollicitudinibꝰ pungit: ideo diuitie ſpine vocantur. ¶ Secundum preceptum eſt. non aſſumes nomē deitui inuanum. Et illud pertinet adfilium qui eſt nomen patris Inuanū nomē dei aſſumit qui iuratpro nihilo friuolum vel qui iuratfalſum aut iniquumitalis iniuriam deo facit. ſibi ⁊ proximo deoquidē: quia iurare nihil eſt aliudꝙͣeius per quem iurat teſtimonium inuocare. Qui ergo falſum iurat ſupponit ꝙ deus falſum diligat ⁊ mendatium. cum tamen dicitur in Pſalmo. Perdes omnesqui loquuntur mendatiuꝫ. Facitenim iniuriam ſibi quia iudicio