dei ſe puniendū obligat quia nihil aliud ē dicere ꝑ deum. ita ē. ꝙͣvt deꝰ me ꝯdemnet ſi ita nō ē Facit enim iniuriaꝫꝓximo: quia perfalſū iuramētum ipſum decipit ⁊defraudat. Refert Auguſtinꝰ in qͦExdam ſermone ꝙ cū quidā negāret pecuniam creditori iuramētūcreditor ab ego exegit In ipſa autem nocte ad iuditiuꝫ raptus / audiuit iudiceꝫ ſic ſibi dicentē. Quare ꝓuocaſti homine ad iuranduꝫquē ſciuiſti falſum iua̓turum. Reſpondit qꝛ negauit mihi pecuni a.Et iudex. Meliꝰ erat ꝙ pecunia perderes ꝙͣ ꝙ animaꝫ eius falſa iuratione perimeres. ꝓſtratus igiturtam grauiter verberatur vt in dorſovigilantis plagaꝝ veſtigia apparerent. ¶ Tertiū ē. Memēto ꝙdiē ſabbati ſanctifices. Et illud refertur ad ſpiritumſanctū in quorequies vera habetur Cōtra illudpreceptū facit qui in die ſolenimcauſa cupiditatis opus ſeruile velaliquod pctm̄ ꝯmittit vel opeā̓ iniſericordie dimittit: qꝛ a bonis operibꝰ non evacandum Nota ꝙ triplex eſt ſabbatum. Primū ē ſabbatū temporis .ſ. dies ſeptīa quādeus voluit obſeruari in memoriāꝙ deꝰ omnia in ſex diebꝰ creauit⁊ in ſeptima quieuit xod̓. xx. Inſex diebꝰ fecit celum ⁊ terrā: mae̓⁊ omnia q̄ in eis ſunt: ⁊ in ſeptīoreqͥeuit ⁊ ceterā. SSecundū ſabbatum ē pectoris .ſ. quies mentis qd̓habetur in d. Sicut enim res nōyqͣeſcit niſi in loco ꝓprio: ſic nec anima requieſcit niſi in d qui eſt locus anime. Pſal. Eſto mihi in deūꝓtectorem ⁊ in locuꝫ refugij vt ſaluum me fatias ⁊ cetera. Ioh̓. xvijHec locutus ſum vob̓ vt in me pacem habeatis: in mundo autē preſſuram habebitis. Tertium ē ſabbatum eternitatis. Vſai. xv. Eritſabbatum ex ſabbato. quia de requie mētis homo peruenit ad reqͥem̄ eternitatis. Eiuſdē. viij. Vocabitis ſabbatum delicatu. Plus ēdicere cibum delicatum ꝙ cibumbonū ⁊ ſapidū Primū ſabbatuꝫſrh̓ cauta.ſ. quies temporis eſt bonū SSecundū ſabbatum .ſ. quies mentis eſtſapidū. Psͣ. Guſtate ⁊ videte qm̄vlinulſuauis eſt dn̄s. Tertiū ſabbatu.ſ. qͥes eternitaris ē delicatuꝫ. Iobxxij. Tūc ſuꝑ oīpotentē delicijs afflues Poſitis p̄ceptis pͥme tabule q̄ ꝑtinent addilectioneꝫ dei: ſequūtur p̄cepta ſecunde tabule q̄ſūt ad dilectione ꝓximi ad cuiusdilectioneꝫ ꝑtinet benefacere ⁊ aboffenſis cauere Gebemꝰ autē pͥnſtaoucipaliter benefacere hijs qui nob̓ſunt ꝯiuncti .ſ. patri ⁊ matri. Et ioillud eſt quartuꝫ preceptum. Honora patrem ⁊ matre. Et intelligitur iſte honor non tantum in verbo vel in ſigno. ſed etiam in obſequio. Quia ab ipſis recepinmus eſſe. nutrimentum ⁊ documentumQuia vero ab ipſis recepimus ciſe. ideo debemus ipſis magnaꝫ reuerentiam. Vn̄ dicitur Eccleſia. x.