Eph̓. v. Viri diligite vxores vrāsſicut xp̄s dilexit eccleſiam ⁊cͣ. Secunda eſt dilectio naturalis/ quapater diligit filium. ⁊ iſta licꝫ ſitlicita: tamen de ſe non eſt meritoria. Vnde ſubdit Augꝰ ꝙ magnolaudaturus ſum in hoīe qd̓ videoin tigride. Serpentes ⁊ lupī amātfilios ſuos. Non eſt laudandusqui amat filios ſuos: ſed eſt deteſtandus qͥ non amat. Si filios amas ſerpentibus ꝯꝑaris. ſi nonamas: a ſerpentibꝰ vinceris. Poteſt autem hec dilectio fieri meritoria: qn̄ pater diligit filium quia bonus eſt. vel vt bonus ſit. tuncnon diligit filiū vt filiū: ſed deumdiligit in filio. ⁊ tunc reducit̉ adillud preceptū. diliges ꝓximū tuum ſic̄ teipſum. Ephe. v. Pr̄es nolite ad iracundiā ꝓuocare filiosveſtros: ſed educāte illos in diſciplina ⁊ timore dn̄i. Terciā eſt dilectio ſocialis ſiue ꝯſuetudinis q̄ꝯtrahitur ex ꝯſuetudine cohītandi. colloquendi ⁊ ꝯſeruandi Quelicet ſit licita: tamen nō eſt meritoria. qꝛ etiā eſt inter aīalia bruta. Vnde ſubdit Augꝰ. duo equiqui inſil̓ manducat: mutuo ſe videre deſiderāt. Ad aliā diem precebit vnus. feſtinat alter. vix regitur a ſeſſore. ⁊ tamdiu ſe impetuſuo ꝓuocat: donec ad amicum ꝑueniat. cūqꝫ ꝑuenerit in loco ſuoquieſcit Rinͣuis autē iſta dilectionō ſit meritoria: poteſt tamē eſſemexitoria non ẜm ꝙ diligit ami1xcū: ſꝫ ẜm ꝙ deū diligit in aīco ⁊ tūctalis dilectio reducit̉ ad preceptūde dilectione ꝓximi. de tali amoredr̄ Eccle. vi Amicus fidelis medicamentum vite ⁊ immortalitatis. qͣmetuunt dominum inueniūt eū.Quarta eſt dilectio ratiōalis quaquis diligit alium ꝓpter fidem. v̓tutem ⁊ bonitatē Iſta non poteſteſſe inter animalia ꝓpter bonitatē⁊ virtutem. ⁊ iſta dilectio eſt meritoria. de qua datum eſt preceptum. diliges proximum tuum ſic̄teipſum. Tullius. Nichil eſt virtute amabilius. vel quod magiſabuſallicit ad diligendum. qꝛ ꝓpteriuentſvirtutem ⁊ bonitatēm etiā quosjpiinunꝙͣ vidimus diligimus ⁊ ideonulatꝭtanta eſt vis probitatis vt quosalibeas ꝯnnumꝙͣ vidimꝰ ꝓpter virtuteꝫ ⁊ bonon atdpenitate diligamꝰ.Subib¶ Sermotercius eiuſdem.Nhijs duobus mandabitimnpibatis vniuerſa lex pēdet ⁊cͣ.Oīa diuina precepta queanon viꝑdecalogū precep ſunt in hijs duitdurobꝰ p̄ceptis depedēt .ſ. in ducōe deiixidet⁊ ꝓximi. Ipſa eī precep̄ in duabꝰibi betabulis moyſi fue rūt ſcripta. Inprima tabula tria fuerūt ſcriptaq̄ ꝑtinent ad dilectionē dei in alia ſeptē q̄ ꝑtinent ad dilcōem ꝓximni Primū preceptū eſt Nō hēbisdeos alienos. ⁊ hoc ꝑtinet ad pr̄eꝫqui tanꝙͣ fontale principiū totiꝰdiuinitatis eſt principaliter adorandus. ¶ Gentiles quoqꝫ olim