Secure portate ad dominū veſtrūquia bene valet pretiū. Quam cūprinceps accepiſſet litteris aureis ī hoſtio palacij ſui iſtud ſcribifecit Poſt multum vero temporisquidam eiꝰ inimici cum barbal̓oſuo ordinauerūt vt ipſum principem iugularet. Qui cum hoſtiumintraret ⁊ ſcripturā illam legereteo ꝙ legere ſciebat. cepit tremere ⁊ pauere ūo viſo princeps eūcapi fecit: minis ⁊ tormentis veritatem extorquēs. Sibi pepercit.Auctores ſcelerum interfecit. Perqd̓ patet ꝙ vtile ſit in omnibꝰ finem penſae̓ Secundū eſt iuſtitia ⁊.ſ. ꝙ nec timoe̓ nec odio nec amore nec precō rectū conſiliū derelinquat. Ambroſiꝰ. Illi vero ſaluteꝫnoſtra ſecure ꝯmittimꝰ qui ſit iuſtꝰ ⁊ prudens. qui facit iuſtitiamvt nullꝰ ſit fraudis metus. ⁊ fac̄prudentia vt nulla ſit decepconisſuſpitio. ſit ꝓmptus cum viro iuſto. Quam ſalutem prudenti noscōmittimꝰ quia conſiliū viri iuſtifrequenter ſapiētiſſimo ingenioponderat ¶Tertiū eſt innocentiaſiue bona vita. Ambroſiꝰ. Aduertimꝰ in querendis cōſilijs vt pluries immergat vite ꝓbitas ⁊ virtutum prerogatiua beniuolentieVerſus. Quis enim in ceno fontērequirit. aut quis ex turbida aq̄potū petit. Itaqꝫ vbi luxul̓a ē vbiintemꝑantia. vbi vitioꝝ cōfuſio.Quid aliqͣͥs ſibi hauriendū eſtimet. Quis vtilem cauſidicū ais.ſue indicet inutilem eſſe vite ſue.Qūo poteſt illū iudicae̓ ſe eē conſilio ſuperiorē quē videt vita inferiorem? Conſiliariū illū nō ydoneum puto. qui mihi dat ꝯſiliū qd̓non dat ſibi. Et qūo mihi vacarecredā qui ſibijpſi nō vacat. ¶ Criaem̄ in bono ꝯſiliario vitanda ſūt.Primo em̄ vitanda eſt feſtinātiaſubita Prou̓. xix. Qui feſtinus eſtpedibꝰ: offendet. Greg̓. ī moral̓.Conſiliū iudicare poſſet dū ratione animū implens ꝓhibet eēp̄cipitem. Socrates. Velox ꝯſiliū ſequitur penitētia. Legitur in lib̓. deduodēci ceſaribꝰ vbi Augꝰ. dicittmꝙ feſtinacō ⁊ temeritas male īduuli mdoracte ꝯueniunt dicit ſatis diffiniteRepente fecit quicquid bene fecit.audionIdē autē dixit. Imꝑitie ſignū eſtqd̓ difficilimū ē cito fieri Gecūdornafras.vitandia ē turbatio ſiue ira q̄ imnatul vj.pedit animū ne poſſit cernere veꝝGreg̓. in r̓giſtro. Ira ſi ſemel ceperit animū poſſidere: iuſtū eē d̓putat: qd̓ etiā crudelit̓ fit. Criẜ. Nēopoteſt pacifice loqͣ qui cor hꝫ turbatū. Ideo dic̄ Socrates ꝙ ꝯſilioduo ſūt conͣria .ſ. feſtinantiagiraTercō vitanda ē crudelitas nimiaSepe autē hoc ꝯtīgit ꝙ illi qͥ dātꝯſilia crudelia. ſuꝑ eos deuoluuntur. Ecc̄i. xxvij. Fatiēti neqͣſſimuꝫconſiliū ſuꝑ eū deuoluetur ⁊ noncognoſcet vnde veniet illi. Legitur ꝙ cum quidam falſus tyrannus multos innocentes perimeret argentariꝰ volenſ ſibi p̄ lacere