aliqueꝫ ꝑdere qui vult omnes ſaluare. Ꝙ autē ſit tardꝰ ad puniēdum habetur ſuꝑ illud Gene. iij.vbi dicitur. Cū audiſſet adam vocem domini deambulātis in paradiſo ad aurā poſt meridiē: abſcōdit ſe adaꝫ ⁊ vxor eiꝰ. Ecce dn̄s vadens ad puniendū tranſgreſſorēnon currebat ſed deambulabatlento paſſu ⁊ tarde incedebat. Vadēs vero ad recipiendū filium ꝓdigū non ambulauit ſed cucurrit:qꝛ occurrēs cecidit ſuper collū eiꝰvt habetur Luce. xv. Per que datur ītelligi ꝙ ipē tardꝰ eſt ad puniendū ſed ꝓnus ad miſerendū.Et dicitur ꝙ deābulabat poſt meridiem. Adā creditur peccaſſe mane ⁊ tamē deꝰ expectauit poſt meridiem: qꝛ penam differeb at vſqꝫmeridiem. Et ipſū ad miſericordiam expectabat. dicitur ꝙ deābūlabat ad auraꝫ . contra auram.Hō vadens cōtra aurā ab itineretardat̉. Et que ē iſta aura? Ecce refrigerās dei miſei̓cordia q̄ deo punire deliberāte ſemꝑ obuiat ⁊ adꝑcendū inducit: quaꝫ nob̓ faceredignet̉ qͥ ſine fine viuit ⁊ regnatin ſecula ſeculorū amen.¶ Sequitur ſermo ſecūdꝰ eiuſdēMen dico vob̓ niſi venatꝰfuerit hō denuo nō pōt videre regnū dei ⁊cͣ SSāctꝰ nicodemus de ſalute am̄e ſue volenisꝯſiliū petere ad xp̄m acceſſit quēſapientiſſimū cognouit. Multuꝫem̄ ſollicitus homo eē debet vt cōſiliarium ſapientem inueniat. a581diſto huiōis xa ij j.quo conſilium petat duo in iſtoeuangelio ponuntur. Primū eſtex ꝑte nicōdemi magna diſcretioin inquirēdo. Secundū eſt ex parte chriſti magna ſapiētia in reſpōdendo. Circa primuꝫ notandumpͥmū vͥnꝙ quilibet debet eē valde ſollicitꝰ⁊ diſcretus vt poſſit bonū conſiliarium inuenire cui ſecure poſſit ſecōmittere. Ad bonum autem cōſiliariū ꝑtinent tria quē debet hr̄e⁊ tria que debet vitare. Primo ſcilicet magna ſapientia. Amb̓. inlib̓. de offi. Quis ſe ꝯmittet ei qū ēnō putat plꝰ ſapere ꝙͣ ille ſapī atqui ꝯſiliū querit. Neceſſe eſt igit̉vt p̄ſtantior ſit a qͦ ꝯſiliū petiturꝙͣ ille qͥ petit. A tali igit̉ cōſiliarioſapiente ſecure ꝯſiliū debemꝰ petere. Thob̓. iiij. Conſiliuꝫ ſemꝑ a ſapiente quere. Ecōtra dicit̉ Eccleſi.viij. Cū fatuis nō habeas ꝯſiliū:Nō em̄ poterūt diligere aliqͣniſique eis placēt Iſta em̄ eſt differētia inter ſapiētē ꝯſiliariū ⁊ fatuū:fo tic.qꝛ nō reſpicit niſi principiū facti.Sapiēs autē reſpicit fineꝫ. Vn̄ legit̓ de quodā ph̓o qui in foro ⁊ inloco eminēti dixit ſe ſenſū velle vēdere qd̓ pͥnceps illiꝰ r̓gioīs audiēsnūtios miſit ⁊ auꝝ vt ab eo ſenſūemerēt. Ille vero ī cedula ſcripſitdicens. In omnibus que acturꝰes ſemper cogita quid tibi poteſtꝯtīgere. Quē cū nuncij deriderēt ⁊ cedi. l. īdulceā vellent ab ijcere / ait ph̓us