conſortamini: confortamini ⁊ nolite timere. dicit igitur dn̄s Ego dabovobis os ⁊ ſapientiā ⁊ eloquētiam: ne ſitis inutiles ⁊ infructuoſi. dabo vob̓ ſapientiaꝫ cū eloquetia: ne ſitis tm̄ garruli ⁊ verboſi: etcū hijs dabovobis ꝯſtantiā cui n̄poterūt reſiſtere ⁊ cōtradicere omnes adu̓ſarij veſtri: ne ſitiſ timidi⁊ formidoloſi. Ideo apoſtoli r̓cepecūt ſpiritumſanctū in lingiis ⁊ inigne. In linguis qꝛ dedit eis facūdiaꝫ. In igne qui lucet̉ ⁊ ardet: qꝛdedit eis lucidam ſapīentiā ⁊ feruentē ꝯſtantiam. Sꝫ multi ſunt qͣhabēt linguam inflāmatā nō igne ſpūſſancti: ſed potiꝰ igne inferni. Zacha. x. Lingua nr̄a ꝯſtituitur ex mēbris nr̄is: q̄ maculat totū corpꝰ ⁊ inflāmat rotam natiuitatis nr̄e a gehēna inflāmata. Etynaapauadeo in lingua pōt hō cognoſci ſi ēutuſluīfernalis vel celeſtis vel terreſtrisdeꝰ quidē tres ꝓuntias fecit ⁊ inqualibet linguagium poſuit ꝓprium .ſ. ꝓuintiā celeſtem/ terreſtreꝫa infernaleꝫ. Linguagiū ꝓuntieceleſtis eſt deū laudare ⁊ benedicere. Psͣ. Btī qui habitant in domo tua dn̄e: ī ſecu. ſeculo. lauda.te. Linguagui terreſtris ꝓuintieē de terrenis tractae̓. Ioh̓. iij. Quideterra ē. de terra loquit̉. Linguagiū infernal̓ ꝓuintie eſt deū blaphemare ⁊ maledicere. Vn̄ dicit̉de dānato. Vſaie. viij. Cū eſuri etiraſcetur: ⁊ maledicet r̓gi ſuo ⁊ d̓ſuo Cognoſcit̉ igitur quis de quaeꝓuintia ſit per loquelam ſuā Vnde dictū fuit petro ath̓. xx. Galileus es. naꝫ ⁊ loquela tua ⁊cͣ. Quiigitur loquitur verba laudis dei⁊ edificacōnis ꝓxime: ſignū ē ꝙſpectat ad ꝓiuntiā celi Vnde dicebat ſaluator qꝛ linguagium celihabebat. Ioh̓. viij. Quare loquelam meā non cognoſcitis Qui loquitur verba terrena ⁊ mūdanaſignū eſt ꝙ ſpectat ad ꝓuintiammūdi. Ioh̓. x. Ipſi de mūdo ſunt ⁊ideo de mūdo loquūtur ⁊ mundꝰeos audit. Qui vero loquitur verba mendatij ⁊ maledictōnis: ſignum ē ꝙ ſpectat ad inferm ꝓuintiam. qꝛ iſtud eſt ꝓpriū infernalelinguagium. quo vtitur dyabolꝰ⁊ eius ſequaces. Ioh̓. viij. Cū loquit̉ mendatiuꝫ ex ꝓprijs loquit̉.qꝛ mēdax ē ⁊ pater eiꝰ ¶ Secūdoſpūſſanctꝰ eſt ꝯſolator nr̄. Actu.ix. Eccīa habebat pacem ⁊ edificabatur ambulās in timore dn̄i: ⁊ꝯſolacōne ſpūſſancti r̓plebaturVera em̄ ꝯſolacō nō ē niſi in deo⁊ de deo: ⁊ illā ꝯſolationē diuinaꝫn̄ pn̄t reciꝑe illi qͥ hn̄t ꝯſolacōnēmūdana Ioh̓. xiiij. Spūs veītatiſquē mūdꝰ. vamatores mūdi nonpn̄t r̓ciꝑe qꝛ n̄ videt eū nec ſcit eūIn mūdo eī tria ſūt Iuxͣ illd̓ Ioh̓.ij. Om̄e qd̓ in mūdo eſt aut eſt cōcupiſcentia carnis: aut ꝯcupiſcentia oculoꝝ aūt ſuperbia vite Iſtatria peccata .ſ. auai̓tia luxuria ⁊ ſuperbia conſolationeꝫ ſpūſſanctiimpediunt. Sicut oſtendit beatꝰ