ſecreto calami. Suꝑbi em̄ exteriꝰvidentur eē virides ſed interiꝰ ſūtvacui in quibꝰ dyabolus quieſcitIob. xl. Ipe ē rex ſuꝑ omnes filiosſuꝑbie. Quieſcit in hominibꝰ delitioſis. Ideo additur. In locis humentibꝰ. In locis enim aridis .i.ſāctis viris ab huiꝰ mūdi delicijsexficcatis quieſcere n̄ poteſt. Math̓. xij. Ambulat ꝑ loca arid a qͣrenſ requiē ⁊ non inuenit¶ Sequitur ſermo tertiꝰ eiuſdē.Araclitꝰ autē ſpūſſanctꝰquē mittet pater in noīemeo: ille vos docebit oīae⁊cͣ Magnū donū deꝰ pater nobisdedit qn̄ filiū ſuū miſit ad redēpcionē noſtraꝫ. Magnū etiā ſuꝑaddit qn̄ hodierna die ſpiritūſāctūnobis exhibuit ad noſtrā filialēadoplionē. Maximū nobis reſeruat .ſ. vultum ſuū ad noſtre beatitudinis cōſūmacōne. Nos igiturfeſtū celebrauimꝰ de noſtra redēptione: hodie feſtum agimꝰ de nōſtra adopcōne. In futuro auteꝫ fatiemꝰ feſtū d̓ beata viſione. Feſtūigitur ꝙ hodie agit̉ de noſtra adoptione exprimitur in verb̓ premiſſis. Cū dicitur. Paraclitus auteꝫſpiritꝰ ſanctus. De iſto ſpiritu q̄tuor tangūtur. Primo ꝙ ē aduocatꝰ noſter. Secūdo ꝙ ē ꝯſolatornr̄. Iſta duo tangunt̉ ī hoc verboparaclitus Nā ſcd̓m Greḡ. grecalingua ꝑaclitus aduocatus ſiueꝯſolator dicit̉ Secūdo ꝙ ē ſāctiſicator noſter ⁊ informator. Cū dicitur. Ille vos docebit om̄a Circap̄mum notandū ꝙ ſicut dicit Grego. Spirituſſanctꝰ ideo aduocatꝰdicitur qꝛ ꝓ errore delinquentiuꝫpucōtapud iuſtitiaꝫ patris interuenitultummdum eos quos repleuerit exorātes facit Sanctꝰ igitur ſpiritus ineo ꝙ apoſtolos repleuit: exorantes ⁊ noſtros aduocatos fecit. Iluiqi hucile auteꝫ eſt bonꝰ aduocatus quiiudici ſcit luculenter ꝑſuadere: etcliētulo ſapiēter ꝯſulere: ⁊ aduerminſiāſarium potenter ꝯfringere. Et id̓in bono aduocato tria requirunt̉Iinguantaſcilicet eloquentia. ſapiētia: ⁊ cōuumtis:.ī maciſtantia. Iſta tria apoſtoli a ſpirituſācto ſuffitiēter acceperūt. Luc̓.uiſphenamnxij. Ego em̄ dabo vobis os ⁊ ſapiētiam cui non poſſunt r̓ſiſtere ⁊ cōtr̄dicere omnes aduerſarij veſtri.Pulchra permixtio eloquētie cūira puintſapientia. Sapie̓tia vero ſine eloquentia non habet vtilitatem. Eccleſiaſtici quadrageſimoprimo.Sapiētia abſcondita ⁊ theſaurꝰinuiſus que vtilitas ivtroqꝫ. Aloquentia ſine ſapientia habet garrulitatem. Qui enim ſunt minusſapiētes ſepe ſunt magis loquaces. Cum quidam philoſophuſalijs loquētibꝰ taceret q̄ſitū ē vtꝝhoc faceret ꝓpt̓ inopiā verboꝝ: velqꝛ ſtultꝰ eēt. Rn̄dit Nullꝰ ſtultusſilere pōt. Sapīa ſine ꝯſtātia hēttimiditatē. ideo tales timidi nominant̓. Vſaie. dicite puſillanimes